ΚΥΡΑ ΔΑΣΚΑΛΑ

Η ΚΑΡΔΙΑ ΚΥΝΗΓΑΕΙ ΜΟΝΑΧΗ

2012-02-16T14:56:00.002+02:00

Καλό μεσημέρι. Πριν λίγο καιρό τέλειωσα ένα βιβλίο που μου'καναν δώρο. Το θέμα του είναι η ανθρώπινη μοναξιά. Η μοναξιά που νιώθεις όταν βρίσκεσαι με ανθρώπους.Η καρδιά κυνηγάει μονάχη είναι η ιστορία μιας ομάδας ανθρώπων στην καρδιά του Αμερικάνικου Νότου. Ενός δεκατετράχρονου κοριτσιού γεμάτου μουσική, ενός νικημένου νέγρου γιατρού, ενός αποτυχημένου αλκοολικού συνδικαλιστή, ενός σιωπηλού καφετζή, ενός χοντρού, τεμπέλη ρωμιού. Άσχετοι μεταξύ τους κλείνουν βαθιά μέσα τους ένα κοινό παρανομαστή: τη μοναξιά.
Πώς βιώνει ο καθένας από μας τη μοναξιά; Και τελικά τι είναι αυτή η αίσθηση;
Για μένα που την επιζητώ πολλές φορές είναι η σιωπή. Καμιά λέξη , κανένας ήχος να μη την ταράζει. Λέξεις και ήχοι γύρω σου πολλοί, αλλά εσύ να μη μιλάς να μην κάνεις την προσπάθεια να απαντήσεις για κάτι που σε ρωτούν και ξέρεις ότι είναι από συνήθεια, από υποχρέωση και στην τελική ανάλυση δεν τους αφορά.
Τότε , να προσπερνάς και να βυθίζεσαι σε τυπωμένες σελίδες βιβλίων και να μεταφέρεσαι σε τόπους και εικόνες που δεν έχεις δει. Ν' αποζητάς μονάχα τη συνέχεια της φανταστικής ιστορίας για να μη βλέπεις τη δική σου που συνεχίζεται με κακογραμμένο σενάριο.
Όταν ήμουν νέα πίστευα ότι μπορώ ν' αλλάξω τα πάντα. Προκαλούσα την τύχη και τις αντοχές μου και μερικές φορές τα κατάφερνα . Τώρα μεγάλωσα κι είναι αλλιώς. Η καθημερινότητα με προκαλεί ."Τόλμησε, αν μπορείς" , με κοροϊδεύει.
Κι εγώ φοβάμαι τις συνέπειες γιατί δε θέλω να πληγώσω κανέναν. Άραγε υπάρχει κανένας που θα πληγωθεί; Αμφιβάλλω και γελάω γιατί έχω βρει τις δικαιολογίες που χρειάζομαι.
Σπρώχνω τη ζωή να κυλίσει μόνο που είναι ανηφόρα και τα παπούτσια μου κόκκινα λουστρίνια χωρίς αντιολισθητικές σόλες. Μερικές φορές πρέπει να αυξήσουμε την τριβή.
"Δεν κάνεις φυσική , σύνελθε" , μου λέω . Και φοράω μπότες με γούνα για να μην κρυώνω... Την ανηφόρα θα την αντιμετωπίσω άλλη φορά!
Φιλιά

ΧΕΙΜΩΝΑΣ

2012-02-08T21:17:00.002+02:00

Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δε διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δε μιλεί σε όποιον δε γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιοςπροτιμά το μαύρο για άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο "ι" αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να χτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.
Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.
Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, δε διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δε βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.
Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον ερωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για την τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.
Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείψει μια ιδέα πριν την αρχίσει, όποιος δε ρωτά για πράγματα που δε γνωρίζει.
Αποφεύγουμε το θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής.
Pablo Neruda
To βρήκα αναπάντεχα μέσα σ' ένα βιβλίο που διάβαζα στη διαδρομή με τον ηλεκτρικό και μου άρεσε. Στο Μαρούσι χιόνιζε μικρές νιφάδες κι έκανε ένα κρύο τσουχτερό.
Άρχισα πάλι τις συνηθισμένες διαδρομές υπό συνθήκες ψύχους.Νοσοκομείο, γιατροί, κάλια,νεύρα και καφέδες σε άδεια κυλικεία
Θέλω να'μαι αισιόδοξη και φαντάζομαι καλοκαίρια που θα ζεστάνουν και πάλι την καρδιά και το μυαλό μου.
Καληνύχτα

ΑΝΑΔΥΣΕΙΣ

2012-01-06T23:40:00.003+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες και για τη σημερινή και για την αυριανή ημέρα. Χρόνια Πολλά και σε μια μικρή φίλη που μάλλον υπερτίμησα τις αντοχές και τις διαθέσεις της . Μπορεί μερικές φορές να βλέπουμε μόνο ότι θέλουμε εμείς να δούμε ή ότι μας βολεύει. Έτσι μάλλον παρασύρθηκα κι εγώ κι έκανα το βαμπίρ. Θέλησα να γίνω νέα και πάλι, να βρω νέους κώδικες και συμπεριφορές , να ξεφύγω λίγο από τα τετριμμένα της ηλικίας μου. Ένα είδος ψυχικού μπότοξ μου χρειαζότανε γιατί έβλεπα τη ζωή μου να περνάει και να έχω χάσει επεισόδια,όμως το μπότοξ έχει μικρή διάρκεια ζωής και απ' ότι ξέρω μετά γίνεσαι χειρότερα από πριν. Κάπως έτσι έγινε και με μένα. Η αρρώστια του άντρα μου με έχει καταβάλει, κακά τα ψέματα , και άρχισα να περιστρέφομαι μέχρι ΄που κλείστηκα και πάλι στο καβούκι μου και στην ασφάλεια της κλειστής πόρτας του σπιτιού μου. Το'χω κάνει και στο παρελθόν κι έχασα κάποια χρονάκια. Αυτά τα χρονάκια θέλησα να ξαναβρώ. Μόνη μου δεν μπορούσα κι έτσι κόλλησα στη ζωή κάποιου άλλου που όμως δεν ήμουν εγώ. Εν ολίγοις "φορτώθηκα" εγώ, οι ανασφάλειές μου και οι εμμονές μου σε κάποιον που δεν είχε ούτε τις εμπειρίες , ούτε μάλλον τη διάθεση να τα ανεχτεί.
Μόλις είδα ότι κουράζω και βαραίνω την κατάσταση ,τραβήχτηκα και πάλι πίσω από όλους και απ' όλα και ξαναβρέθηκα μόνη μου απέναντι από τα προβλήματά μου. Δε φταίει σε τίποτα ο άλλος, φίλος ή συγγενής, να του φορτώνεις αυτό που εσύ δεν μπορείς να σηκώσεις.
Μερικές φορές ξαναβρίσκω τον παλιό μου εαυτό και φυτρώνω εκεί που δε με σπέρνουν . Να τώρα καταπιάστηκα με το λεύκωμα ευχών του γάμου μιας συναδέλφισσας, με την οποία δεν μπορώ να πω ότι έχω κολλητές σχέσεις. Γιατί το έκανα; Γιατί μου αρέσει να φτιάχνω πράγματα που θα κάνουν τους άλλους να χαίρονται. Μπορεί και από εγωισμό και αυτοπροβολή. Δεν ξέρω, πάντως για μερικές μέρες είχα να ασχοληθώ με κάτι εκτός από φάρμακα, ενέσεις και φαρμακεία. Αφήστε που φτιάξαμε και καρυδόμελα σε βαζάκια στο σχολείο και φυσικά κουβάλησα κι άλλες να με βοηθήσουν. Τελικά καλά λέει η Εύη :" Εσύ έχεις την ιδέα και μετά βάζεις τους άλλους και δουλεύουν"
Βέβαια έκοψα μόνη μου 600 στρογγυλά καλυμματάκια για τα μέλια , αλλά τη βαριά δουλειά, δηλαδή το γέμισμα την έκαναν άλλες , οι οποίες με σιχτίριζαν γιατί το μέλι δεν έπεφτε και χρειάστηκε να το ζεστάνουν με κανάτες ,λεκάνες κι όλα τα σχετικά, ενώ εγώ ήμουν στο ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού με την τάξη μου. Τέλος πάντων τι θάχουν να θυμούνται από μένα όταν θα αποσυρθώ; Τις ωραίες ιδέες μου!
Τελικά μέσα ΄σε όλη την καντίφλα των ημερών , βγήκα λίγο στην επιφάνεια να πάρω μια ανάσα και να ξαναβουτήξω. Μακάρι ο αγιασμός των νερών να μου δώσει κι άλλες αναδύσεις.
Καληνύχτα

Ο ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΚΡΥΩΝΕ

2012-01-01T01:21:00.002+02:00

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ σε όλους και όλες. Να είσαστε καλά κυρίως και να μπορέσετε να αντιμετωπίσετε τις δυσκολίες της ζωής. Για σας που με διαβάζετε η παρακάτω ιστορία.
Τις τελευταίες μέρες στη μικρή πόλη είχε βαρυχειμωνιά. Το κρύο ήταν τσουχτερό και τα βουνά τριγύρω είχαν φορέσει μια λευκή κάπα σημαδι ότι το χιόνι τα είχε επισκεφθεί από μέρες. Τα παιδιά κρυφοκοίταζαν τον ουρανό με την ελπίδα να δουν τις πρώτες νιφάδες να πέφτουν. Παρακαλούσαν να μην κουβαλάν βροχή αυτά τα μαύρα σύννεφα που περιφέρονταν αμέριμνα από πάνω τους , αλλά να φέοουν επιτέλους το πολυπόθητο χιόνι. Χιόνι σήμαινε τέρμα το σχολείο για 2-3 μέρες, σήμαινε μικρά αυτοσχέδια σκι και σήμαινε χιονάνθρωπο.
Πράγματι το χιόνι δεν τους χάλασε την καρδιά. Άρχισε να πέφτει το απόγευμα και με την ίδια συνομωτική σιωπή συνεχίστηκε τη νύχτα. Το πρωί ήταν όλα κάτασπρα.
Τα παιδιά ξεχύθηκαν στους δρόμους μόλις ξύπνησαν. Έπαιξαν χιονοπόλεμο , έκαναν μεγάλες γλίστρες στην άσφαλτο που κανένα αυτοκίνητο δε διαβαινε κι άρχισαν να φτιάχνουν χιονάνθρωπους.
Στην αυλή ενός μελαχρινού αγοριού κατασκευάστηκε με φροντίδα ένας μεγάλος χιονάνθρωπος. Με το σκούφο του, το καρότο για μύτη , τα διαλεγμένα κουκουνάρια για μάτια, το καρό κασκόλ περασμένο γύρω από το λαιμό του.
Ο ιδιοκτήτης του όλο και του πρόσθετε κάτι για να τον κάνει πιο εντυπωσιακό . Μια σκούπα, στόμα, ένα ζευγάρι γυαλιά από τις αποκριες κι ένα ημίψηλο καπέλο.
Κάθε μέρα στεκόταν στο πεζοδρόμιο και τον καμάρωνε , ώσπου τα σχολεία ξανάνοιξαν και τον ξέχασε.
Ο χιονάνθρωπος στην αρχή ένιωθε σχεδόν βασιλιάς. Κανένας όμοιός του δεν είχε τέτοια αξεσουάρ. Πόσο περήφανος και τυχερός ένιωθε! Δεν έδινε καμιά σημασία στους διπλανούς χιονάνθρωπους, έτσι πρόχειρα που ήταν φτιαγμένοι και παρατημένοι στην άκρη της αυλής.
Κι οι μέρες περνούσαν. Το χιόνι του γινόταν σκληρό και δύσκαμπτο, η σκούπα του φαινόταν σφηνωμένη στο κορμί του, το καπέλο δε μετακινιόταν πια με τον αέρα, αλλά εκείνο που τον ανησυχούσε ήταν ότι είχε αρχίσει να βρωμίζει από τα καυσαέρια. Ακόμα παρατηρούσε με στενοχώρια τους γείτονές του να μικραίνουν σιγά σιγά και να εξαφανίζονται αφήνοντας πίσω τους μια μικρή λίμνη με βρώμικα νερά. Αυτός δεν είχε καμιά διάθεση να μικρύνει ούτε να εξαφανιστεί. ήταν τόσο καλοφτιαγμένος και υπήρχε εκείνο το μελαχρινό αγόρι που τον είχε φτιάξει με τόση φροντίδα. Άρα υπήρχαν άνθρωποι που τον πρόσεχαν σχεδόν τον αγαπούσαν!Δε θα τους έλειπε;
Οι μέρες περνούσαν κι ο ήλιος έκανε απειλητική την εμφάνισή του, όμως αντί να τον ζεστάνει αυτός ένιωθε όλο και περισσότερο κρύο, γι' αυτό σ' ένα φύσημα τ' αγέρα πέρασε διπλή φορά το κασκόλ γύρω από το λαιμό του.
Το μικρό μελαχρινό αγόρι περνούσε δίπλα του κάθε μέρα όταν ξεκίναγε για το σχολείο, αλλά δεν του έριχνε ούτε μια ματιά . Γι' αυτό ο χειμώνας έπρεπε πια να τελειώσει και να'ρθει η άνοιξη . Ο χιονάνθρωπος το'βλεπε αυτό κι όλο κρύωνε . Ευχόταν να μην έρθει ποτέ η άνοιξη , να μη χάσει ποτέ τη θέση του δίπλα στο πεζοδρόμιο, να είναι χρήσιμος για κάτι! Κι όλο τύλιγε το κασκολ γύρω από το λαιμό του ...
Την επόμενη μέρα ο πατέρας του αγοριού άρχισε να μουρμουράει ότι μια μεγάλη μπάλα χιονιού είχε κλείσει την είσοδο του σπιτιού και πώς γινόταν αυτό αφού ο καιρός ήταν καλός. Ο χιονάνθρωπος τον άκουσε και κατάλαβε ότι δεν είχε τίποτα πια να δώσει , δεν είχε ούτε έναν λόγο να παραμένει εκεί στην άκρη του πεζοδρομίου, η φιλία του με το μελαχρινό αγόρι κράτησε όσο τον χρειαζόταν και τώρα ήταν άχρηστος. Δε θα άφηνε όμως κανένα φτιάρι να τον πετάξει στον υπόνομο. Σκέφτηκε τις μέρες που ήταν ευτυχισμένος , σκέφτηκε τη φροντίδα του αγοριού κι ένιωσε ευγνωμοσύνη .
Την άλλη μέρα μια μικρή βρώμικη λίμνη νερού ούτε που τον θύμιζε.
-Το κασκόλ σου δεν είναι εκείνο κοντά στο πεζοδρόμιο; είπε η μητέρα του αγοριού. Πού το παράτησες πάλι;
- Νομίζω ότι το'χα βάλει σ΄ένα χιονάνθρωπο που είχα φτιάξει , απάντησε εκείνο.
Εύχομαι να νιώθετε πάντα χρήσιμοι και να' χετε ανθρώπους δίπλα σας που να σας αγαπούν
Καληνύχτα , καλή χρονιά

ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ

2011-11-13T07:45:00.002+02:00

Καλημέρα πουλάκια μου. Καλή Κυριακή. Δεν είμαι στα καλύτερά μου και νομίζω ότι είμαι ένα βήμα πριν την κατάρρευση. Ναι, τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά και δεν εννοώ την κρίση τη νέα κυβέρνηση και τα συναφή γιατί αυτό το βλέπουν όλοι.
Τα πράγματα δεν πάνε καλά με μένα. Η κατάσταση της υγείας του άντρα μου επιδεινώθηκε και τώρα είναι στην εντατική για παρακολούθηση.
Προσπαθώ να εμπεδώσω τα δεδομένα και να συμβιβαστώ με την κατάσταση, αλλά δεν είναι εύκολο. Δεν πολυελπίζω σε καλυτέρευση , αν δεν προχωρήσουμε σε τεχνητή αντλία καρδιάς η πρόβλεψη δεν είναι καλή.
Εδώ μπαίνει πλέον το ηθικό δίλημμα ! όχι για μένα για κείνον . Επ ουδενί δε θέλει να μπει στο προμεταμοσχευτικό στάδιο κι αυτό είναι σαν να υπογράφει τη θανατική του καταδίκη.
Χτες μίλησα με το γιο μου. όχι που του έκρυβα κάτι, απλά δεν του είχα εξηγήσει πόσο αναγκαίο είναι το επόμενο βήμα. Ξαφνικά έπαψα να τον αντιμετωπίζω σαν παιδί που θέλει στήριξη και ασφάλεια, αλλά σαν έναν ενήλικα που στη δεδομένη στιγμή πρέπει να στηρίξει κι εμένα. Μου' φυγε ένα βάρος να πω την αλήθεια...
Νομίζω τελικά ότι το παιδί είμαι εγώ. Δεν κατάφερα ποτέ να ενηληκιωθώ στην πραγματικότητα, πάντα ήμουν προστατευμένη και τώρα μπαίνω μπροστά σε ευθύνες και αποφάσεις που δεν έχω ξαναπάρει. Δυσκολεύομαι και αγωνιώ, αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να διώξω αυτό το συναίσθημα.
Τελικά η ζωή είναι ένας δρόμος που δεν έχει προστατευτικά κιγκλιδώματα. Δεν ξέρεις από πού να περιμένεις τον επόμενο κίνδυνο , την επόμενη δυσκολία , τον επομενο άνθρωπο που θα σε πληγώσει.
Γιατί εγώ περπάτησα τόσο ανέμελα λες και πήγαινα μια από τις βόλτες που συνηθίζω;
Πόσο αφελής και ανασφαλής μπορεί να είμαι και πόσο σκληροί και κακοί μπορεί να είναι κάποιοι άνθρωποι;
Πάρα πολύ !
Το λάθος είναι όλο δικό μου. Για τις επιλογές , τη συμπεριφορά μου , τα συγχωροχάρτια που μοίραζα εδώ κι εκεί , λες κι αν τους έχανα θα ήμουν μόνη μου, λες και δεν ήμουν πάντα!
Απογοητεύτηκα εντελώς, δεν μπορεί να υπάρχει τέτοιος κόσμος γύρω μου , δεν μπορεί να πέφτω πάντα στην ίδια λούμπα και να μην καταλαβαίνω ότι ο καθένας θέλει από σένα κάτι κι όταν σταματήσεις να το δίνεις μπαίνεις σε εφεδρία για όταν σε ξαναχρειαστεί.
Σε εφεδρία δεν μπαίνω για κανέναν και για τίποτα.Όπως θέλω να διδάσκω έτσι θέλω και να γνωρίζω καινούριους ανθρώπους να παίρνω να δίνω να χαίρομαι και να γίνομαι απαραίτητη . Αυτό θέλω κι ας το πληρώσω πάλι και πάλι. Γιατί έτσι είμαι κι αυτό δεν αλλάζει .
Σας φιλώ

ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ

2011-10-22T00:55:00.003+03:00

Καλησπέρα πουλάκια μου . Είμαι και πάλι στους δρόμους . Άλλοτε σε καμιά συγκέντρωση , μη νομίζετε και μεγάλα πράγματα ένα μόνο παρόν, κι άλλοτε στο νοσοκομείο γιατί και πάλι ο άντρας μου είναι στο νοσοκομείο. Για τη μέση του αυτή τη φορά, αλλά στον ΕΡΥΘΡΟ ΣΤΑΥΡΟ ένα νοσοκομείο αρκετά μακριά από το σπίτι μου . Η διαδρομή κουραστική , βέβαια έμαθα και τη διαδρομή ΑΙΓΑΛΕΩ - ΠΑΝΟΡΜΟΥ , αλλά τώρα με τα γεγονότα η πρόσβαση είναι λίγο δύσκολη εκεί. Παίρνω λοιπόν την τσαντούλα μου, τη μαγική τσαντούλα με τα φελτ τους πηλούς και τις κορδέλες και τα αραδιάζω εκεί στα τραπεζάκια με τις ρόδες όντας γραφική, το ξέρω, αλλά είναι η μόνη διέξοδος. Εργασιοθεραπεία και ξερό ψωμί!
έχω επιστρέψει πια στις παλιές καλές μου συνήθειες, να περπατώ μόνη μου στο δρόμο, να μην πίνω με κανέναν καφέ, να μη θέλω να κουβεντιάσω και να κάνω σα να μη συμβαίνει τίποτα. Δεν είμαι εγώ άυτή που κινείται στους σταθμούς των τρένων με πρησμένα πόδια και γυρνάει το βράδυ σπίτι για να κοιμηθεί με ύπνο χωρίς όνειρα. Είναι κάποια άλλη που την παρακολουθώ και τη λυπάμαι, αλλά δε μπορώ να τη βοηθήσω. Δε μπορώ να της συγχωρήσω πια τις τόσες λάθος επιλογές της . Γηράσκω και μαθαίνω ακόμα [ καλά έχω πολλά να μάθω ] επώδυνα, στενόχωρα, αλλά μαθαίνω΄και ζυγιάζω τα βλέμματα, τις κινήσεις τις αντοχές των γύρω μου. Μπορεί και εγώ σε μια ανάλογη περίπτωση να έκανα το ίδιο, το ενδιαφέρον μου να έφτανε ως εκεί που δε θα μου γινόταν κουραστικό. Μπορεί, δεν ξέρω... Θάθελα να μη γίνω έτσι , να μην καταντήσω έτσι.
Αυτά τα λίγα για βράδυ, να μη βαρυστομαχιάσουμε κιόλας κι από δω και μπρος υπόσχομαι πως δε θα ξαναασχοληθώ με οτιδήποτε και οποιονδήποτε δεν αξίζει της προσοχής μου. Τέλος αυτά και θα επανέλθουμε στα παλιά διδακτικά μας μαθήματα γιατί έχω πολύ καρό να το κάνω .
Καληνύχτα

ΕΜΠΛΟΚΗ

2011-09-26T01:02:00.002+03:00

Καλησπέρα πουλάκια μου , νυχτοπούλια και κουκουβαγιόπουλα , αν είστε ξύπνιοι τέτοια ώρα, που θα είστε κάποιοι ...
Βρίσκομαι σε εμπλοκή μυαλού και συναισθημάτων. Ο άντρας μου είναι και πάλι στο νοσοκομείο ,γνωστή υπόθεση θα μου πείτε και ο γιος μου πάει την Τετάρτη στο στρατό. Τώρα τι να πω ; Απορώ με την πνευματική μου κατάσταση!Πίστευα ότι θα τα'χα λίγο "παιγμένα" που λένε , αλλά παραμένω ατάραχη και ψύχραιμη. Η γνωστή μου αναισθησία ξαναχτύπησε. Είναι που δεν μπορώ να αλλάξω κάτι, δεν περνάει κάτι από το χέρι μου και γι' αυτό τα σήκωσα και τα δυο ψηλά και είπα "παραδίνομαι" και κάντε ότι θέλετε. Συνεχίζω τη γνωστή πορεία ΑΤΤΙΚΟ-σπίτι-σχολείο- ψώνια για το στρατό- κοσμήματα με fimo και τούμπαλιν. Δεν είμαι καλά μάλλον, αλλά ποιος να το φανταστεί! Αύριο έχω και συγκέντρωση γονέων και πρέπει να'χω και λέγειν. Δεν μπορεί να γίνονται σε μένα όλα αυτά μαζί, μάλλον πλάκα μου κάνουν! Πούναι οι φίλοι μου ; Δεν υπάρχει κανείς εκεί έξω,αλλά ούτε που με νοιάζει . Στα δύσκολα φαίνονται οι φίλοι και οι γνωστοί. Χα χα γνωστό και χιλιοπαιγμένο , αλλά αθάνατο ....και διδακτικό!
Άντε σήκω και προχώρα , λέω, το φορτίο δε θα στο σηκώσει κανείς και πρόσεχε μη σε πιάσει πάλι καμιά τενοντίτιδα καημένη μου γιατί θα σε κλαίνε κι οι ρέγγες και μόνο αυτές!
Καληνύχτες

2011-09-17T15:10:00.003+03:00

Καλό μεσημέρι πουλάκια μου. Εμφανίστηκε ο ...Λάζαρος! Ναι εδώ είμαι ακόμα . Αντιστέκομαι στις αναποδιές και ... αντέχω ή τουλάχιστον προσπαθώ να αντέξω. Δύσκολα όμως πολύ δύσκολα τα πράγματα όταν δεν έχεις στηρίγματα κοινώς αποκούμπια. Νομίζω ότι ζω σε νιρβάνα. Σηκώνομαι, πάω σχολείο, κάνω μάθημα γελάω, θυμώνω , είμαι ένας φυσιολογικός άνθρωπος κι όταν γυρνάω σπίτι τα πράγματα αλλάζουν άρδην που λένε. Εδώ είναι η δυσκολία και η έλλειψη υπομονής που με διακρίνει . Θάθελα να'μαι κάποια άλλη , κάποια που παρατηρεί τα πράγματα απ' έξω , που δεν της συμβαίνουν αυτά, που δε θάθελα σε κανένα να συμβαίνουν.
Σας παρακολουθώ , να το ξέρετε...
σύντομα και πάλι κοντά σας... Θα ανακαινιστώ.
Φιλιά

ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ...

2011-04-19T23:28:00.003+03:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Ακόμα λοιπόν η άνοιξη δεν ήρθε ούτε μια υποψία της, ούτε καν ένα χελιδόνι δεν έχω δει κι ας συχνάζω σε εξοχές. Εξοχές λέγοντας μην νομίζετε κάμπους και βουνά, εννοώ το περιφερειακό νοσοκομείο Θριάσειο. Ναι, τώρα μετακόμισα κατά Μαγούλα μεριά. Δυστυχώς ένας πυρετός που ακόμα δεν ξέρουμε την αιτιολογία του ανάγκασε τον άντρα μου να νοσηλευτεί από την προηγούμενη Παρασκευή. Μετράμε τώρα 12 μέρες στο ευαγές ίδρυμα. Να που απόκτησα και την εμπειρία κοιμάμαι στο νοσοκομείο τα βράδια... Στην αρχή δεν κοιμόμουν καθόλου, όλη τη νύχτα έφτιαχνα λουλούδια από φελτ κι έκοβα kirigami. Το απόλυτο παράλογο μέσα σε θαλάμους και υποδοχές νοσοκομείου. Οι νοσοκόμες μάλλον πίστευαν ότι μετακόμισα από το νευρολογικό και δε μου μιλούσαν. όταν ζήτησα ν'ανάψουν τα φώτα για να βλέπω το αντιμετώπισαν καλοπροαίρετα και μου'καναν τη χάρη. Μετά αποθρασύνθηκα τελείως ...μια και δεν υπήρχαν χώροι να ξαπλώσω βρήκα ένα καροτσάκι μεταφοράς ασθενων , έφερα και μια κουβερτούλα από το σπίτι μου και την έβγαζα εκεί δοκιμάζοντας πώς θα είμαι στα γεράματά μου.
Παράλογο; δε νομίζω... Άρχισα να ζω με τους ρυθμούς του νοσοκομείου. 6 μισι τα πρώτα φάρμακα , μετά η αιμολειψία, μετά το πρωινό , η επίσκεψη των γιατρών και πάει λέγοντας. 7μισι έπινα τον καφέ μου στο προαύλιο παρέα με χαρούμενους σκύλους και πολλές οικογένειες τσιγγάνων , μετά άλλοτε γύρναγα σπίτι και κοιμόμουν όλο το πρωί, άλλοτε την έβγαζα μέχρι το μεσημέρι. Μη με ρωτήσετε για την υγεία του άντρα μου, ακόμα δεν ξέρω ελπίζουμε μόνο να μη φταίει για όλα ο απινιδωτής γιατί ο δρόμος θα είναι μακρύς...
Αυτές τις μέρες είδα πολλά, κατάλαβα περισσότερα,θύμωσα, έβρισα την καντεμιά που μας δέρνει ,μέτρησα τους ανθρώπους που είχα γύρω μου και τους βρήκα λειψούς, έκανα νέες γνωριμίες, είδα ανθρώπους να χάνονταικαι η ζωή να μη σταματάει να κυλάει , έγινα λίγο υπομονετική ,περισσότερο απαιτητική και προχωράμε . Δεν ξέρω πότε θα τελειώσει αυτό, δεν ξέρω αν η ζωή μου θα'ναι η ίδια ευελπιστώ το καλύτερο!
Καλή ανάσταση άγνωστοι φίλοι μου ίσως είναι καλύτερα που είστε άγνωστοι και μ'ακούτε ,αν είσαστε γνωστοί ίσως και να με αγνοούσατε.
Σας φιλώ
Καληνύχτα

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ

2011-03-19T21:00:00.003+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου . ήρθε λίγο η άνοιξη ή μου φαίνεται;Είμαι από χάλια έως πολύ χάλια, αλλά μην πτοείστε, όπως δεν πτοούμαι κι εγώ. Η κατάσταση είναι "ου μπλέξεις με γιατρούς και νοσοκομεία", αλλά έλα που κι αυτά είναι μες στο πρόγραμμα του βίου μας! Η επαφή μου με το Ωνάσειο έγινε θερμότερη τις τελευταίες 10 μέρες, ο άντρας μου έβαλε τελικά απινιδωτή, αλλά ακόμα τα πράγματα δεν είναι καλά. Πιστεύω να ελέγχονται, αν και δε με ενημερώνει και κανένας. Σ' αυτές τις μέρες κατάλαβα ότι γενικά μετράς αν έχεις από καθηγητή και πάνω. Αν έχεις επιμελητή είσαι στο περίμενε και στο ψάξιμο. έχω κάνει μια ωραιότατη εργασία πάνω στις λειτουργίες του απινιδωτή [ κάτι σαν βηματοδότη που δίνει ρεύμα στην καρδιά] στις παρενέργειες διαφόρων φαρμάκων , στα νοσοκομεία - κέντρα του εξωτερικού [ γιατί κι αυτό το σκέφτομαι] και στο προσδόκιμο ζωής. Σε λίγο λέω να δώσω τα μαθήματα της εξεταστικής στην ιατρική Αθηνών- ε να μην ξενιτευτούμε κιόλας!
Λοιπόν μεγάλη βλακεία που δε σπούδασα ιατρική, αλλά ποιος είχε μυαλό να κάτσει να διαβάσει τότε! Όχι για να εξασκήσω απαραίτητα το επάγγελμα, αλλά για ένα είδος αυτοδιάγνωσης, βρε αδερφέ. Δεν με παίρνει και ο χρόνος να κάτσω να διαβάσω τώρα , μεταξύ μας ούτε το μυαλό μου είναι ικανό, αλλά διαβάζω και μαθαίνω πολλά και αχρείαστα ελπίζω.
Κατά τα άλλα ετοιμάζω τη γιορτή της 25ης Μαρτίου έχοντας 2 τμήματα συγχρόνως - σύνολο 52 - γιατί δεν μπορούν όλοι οι συνάδελφοι να ασχολούνται με τέτοια μικροπράγματα. Μετά από κάθε πρόβα θέλω ένα τέταρτο να μην ακούω τίποτα κι ένα εσπρέσο να με συνεφέρει,άσε που δεν μπορώ να καπνίσω και στο σχολείο...
Επίσης στα κενά μου φτιάχνω καρφίτσες και σκουλαρίκια τα οποία δίνω και τα φοράνε οι νεότερες συναδέλφισσες , πιστεύω ότι είναι εκκεντρικές για μένα. Την επόμενη φορά που θα φτιάξω θα τα φωτογραφίσω να μου πείτε τη γνώμη σας.
Και μέσα σ' όλο το χαμό βρήκα και μια ομάδα καλλιτεχνικής αλληλοδιδασκαλίας πολύ ενδιαφέρουσα. Βέβαια τα κορίτσια έχουν ηλικία από 22- 30 , αλλά δε βαριέσαι ελπίζω να με ανεχτούν και μένα και την ηλικία μου. Εκείνο που με εκπλήσσει είναι η όρεξή τους και οι ιδέες τους! Γι' αυτά όμως θα μιλήσουμε τη επόμενη φορά.
Ελπίζω να τα πούμε σύντομα και ναμαστε όλοι καλά και σωματικά, αλλά κυρίως ναμαστε καλά μέσα μας.
Σας φιλώ

Παραλογίζομαι;

2011-02-15T17:33:00.001+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου . Καλό απόγευμα. Είμαι μες στα νεύρα και την τσαντίλα. Ναι, τον τελευταίο καιρό δεν έχω λόγο που να μην είμαι διαρκώς θυμωμένη και απογοητευμένη. Με απογοητεύει η κατάσταση που ζω και βιώνω καθημερινά στο σπίτι στο σχολείο , στο δρόμο, παντού. Η υγεία του άντρα μου επισφαλής και χωρίς βελτίωση με φέρνει πίσω καθημερινά, με κάνει να κλείνομαι στο καβούκι και στο σπίτι μου γιατί βλέπω ότι στις δυσκολίες είσαι μόνος σου. Στην αρχή είπα να μην το πω σε κανέναν γιατί δε μ' αρέσει να με λυπούνται από καθωσπρεπισμό. 'Οταν σε ρωτάνε όμως δεν μπορείς να πεις ΄ψέματα. Κάποια στιγμή και σε κάποιους ανθρώπους εξήγησα την κατασταση , τη δυσκολία της, το βάρος που νιώθω. Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο . Ενδιαφέρον στην αρχή ΄για το τυπικόν της υπόθεσης και μετά "εξαφανίζομαι γιατί έχω κι άλλες δραστηριότητες". Λες και δεν τόβλεπα . Αλλά πάντα μου αρέσει να εθελοτυφλώ και να κουκουλώνω τις απογοητεύσεις μου. Τελικά γιατί πρέπει να'μαι τόσο ανεκτική; Για να μη χάσω τι; Τη συμπαράσταση, τη φροντίδα , τον "ισκιο" όπως λένε;
Καταλαβαίνω ότι όλοι σε προτιμούν όταν είσαι δυνατός, ανεξάρτητος και δε δημιουργείς άγχη και υποχρεώσεις. Όταν τους διασκεδάζεις , τους καλύπτεις τα κενά τους, περνούν καλά μαζί σου. Όταν τους χρειάζεσαι τι γίνεται; Μάλλον εγκαταλείπουν το πλοίο που βυθίζεται, αν κι εγώ μια βαρκούλα είμαι ...
Έχω κάθε λόγο νομίζω να θυμώνω και να διαγράφω ανθρώπους αγαπημένους.
Στέκομαι όρθια όμως και προχωράω μόνη μου. Δε βαριέσαι κι ετσι καλά είναι
Σας φιλώ

Να΄μαι και πάλι εδώ

2011-02-01T18:34:00.002+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Σήμερα ανακάλυψα τυχαία [ όπως ο πρώτος άνθρωπος τη φωτιά] ότι δεν μπορούσα να μπω στις αναρτήσεις επειδή δεν έμπαινα από τον explorer ,αλλά από το google chrome. Καλά μιλάμε τρομερή ανακάλυψη, ενθουσιάστηκα λίγο, γιατί τόσο καιρό η αλήθεια είναι ότι διάβαζα μόνο τις αναρτήσεις, αλλά παρέμενα μουγκοθόδωρας. όχι το κέφι μου δεν έχει φτιάξει , αλλά το παλεύω. Ζω καθημερινά την ανασφάλεια και χαίρομαι όταν ξημερώνει η καινούρια μέρα, γιατί σημαίνει ότι το σκαπουλάραμε και πάλι το βράδυ! Τώρα τις τελευταίες μέρες ήρθε και μ' αποτελείωσε μια γενναία αμυγδαλίτιδα του γιου μου που όντας στη Λιβαδειά για την εξεταστική είχε συγχρόνως και ένα ωραιότατο 39,5 και ψηνότανε. Αυτός εκεί κι εγώ εδώ. Καταλαβαίνετε νομίζω.
Τι΄γκαντεμιά είναι αυτή επιτέλους; Έχω αρχίσει και κοιτάω καχύποπτα τους γύρω μου ψάχνοντας να βρω το γρουσούζη.... Δεν μπορεί λέω να μου συμβαίνουν όλες οι δυσκολίες μαζεμένες,κάτι ύποπτο συμβαίνει...
Στην τάξη μου στο μεταξύ έχει πέσει μια ίωση και οι απώλειες αυξάνονται ...από 6-10 λείπουν καθημερινά και φέτος δεν κλείνουν και τα σχολεια... Πέρσι με 4 παιδιά άρρωστα και το κλείσαμε το τμήμα, φέτος που δεν μπορώ να κάνω μάθημα λόγω έλλειψης συμμετοχών , τίποτα! Να λέμε στα παιδιά να χρησιμοποιούν αντισηπτικό για τα χέρια και να σκεπάζουν το στόμα όταν βήχουν [ συνταγές του υπουργείου]. Μας έχουν ξεμείνει και κάτι γάντια μιας χρήσης από πέρυσι, κάτι ποδιές, κάτι οινοπνεύματα που θα λήξουν, αυτά τι να τα κάνω καλή μου κυρία Άννα; Τα γάντια για εικαστικά, το οινόπνευμα για πειράματα, άντε και τις ποδιές για κανένα μάθημα μαγειρικής.
Λοιπόν τώρα που έμαθα να φτιάχνω ψωμί λέω ν' αρχίσω να ζυμώνω στην τάξη. Τα παιδιά αυτά που δε χρειάζεται να σπουδάσουν , γιατί δεν πρόκειται να βρουν ποτέ δουλειά θα πρέπει να γυρίσουν στην προ-βιομηχανική εποχή. Όλα χειροποίητα... Προχτές άρχισα να τους μαθαίνω να ράβουν ...και στ' αγόρια φυσικά τα οποία μπορώ να πω προσπαθούν περισσότερο από τα κορίτσια σ' αυτόν τον τομέα. Φτιάξαμε feltοκαρδούλες γεμιστές με υαλοβάμβακα και κοίτα που βγήκαν και καλές. Την επόμενη φορά, αφού συνδέσω τη μηχανή θα σας τις δείξω, γιατί βλέπετε το παλιό το pc μου ασθενεί και δανείζομαι του άντρα μου .
Αυτά τα ολίγα νέα για σήμερα κι ελπίζω να γίνω πιο τακτική
Σας φιλώ

ΟΙ ३ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

2010-12-07T00:49:00.003+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου . Νάμαι πάλι εδώ μετά από πολύ καιρό. Εδώ βρίσκομαι και παρακολουθώ τα νέα σας συμμετέχοντας λιγότερα ενεργά από πριν , αλλά συμμετέχοντας...νοερά. Δεν έχω κάτι καινούριο να σας πω, η κατάσταση που με αγχώνει παραμένει η ίδια , αλλά συνειδητοποιώ ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να την αλλάξω. Συμβιβάζομαι και προχωράω και ελπίζω . Αποφάσισα ύστερα από επώδυνες μπορώ να πω διαδικασίες ότι καλύτερα να μην ξέρει κανένας και τίποτα για τις προσωπικές σου δυσκολίες , γιατί είτε δεν μπορεί είτε δε θέλει να συμμετέχει. Έτσι είμαι πιο καλά , γιατί δεν περιμένω από κανέναν τίποτα που μετά θα με απογοητεύσει. Τώρα θέλω να πάω ένα ταξίδι και μια και οι μέρες των διακοπών πλησιάζουν λέω να το επιχειρήσω . Αν με χρηματοδοτήσει ο άντρας μου θα πάω, βλέπετε το δώρο των Χριστουγέννων είναι πλέον παρελθόν και ούτε σ' αυτό ελπίζω! Σκέφτομαι να το συνδυάσω με μια δουλειά [ πάρεργο] που έχω πολύ καιρό στο μυαλό μου, αλλά θέλει αρκετό τρέξιμο και με πονάει και το πόδι μου [ μάλλον αθριτικά θάναι, άσχετο αν δε το παραδέχομαι]. Αν τελικά το πετύχω θα σας έχω ενήμερους.
Λοιπόν οι μέρες των Χριστουγέννων έρχονται και με πιάνει μια μανία στολισμού. Στο σπίτι δεν έχω στολίσει ακόμα, αλλά στο σχολείο έχω αρχίσει να κάνω τις "αισθητικές μου παρεμβάσεις". Πάλι τσίρκουλο θα το κάνω , αλλά μου φαίνεται ότι αρέσει και στα παιδιά και στους συναδέλφους... Ελπίζω να βγάλω καμιά φωτογραφία να σας δείξω, πάντως σήμερα πήρα παραμάσχαλα τη σκάλα κι άρχισα να κρεμάω χριστουγεννιάτικα στα φώτα, έχασα και την πετονιά μου [ όπως στον Αστερίξ που κάποιος είχε χάσει τη μπουκίτσα του] κι έμειναν μισά. Κατά τα άλλα το felt αποδείχτηκε η μεγάλη αδυναμία μου , αλλά πιστεύω ότι ακόμα είμαι αρχάρια για να σας δείξω τα έργα μου. Εν καιρώ...
Και τώρα η ιστοριούλα της μέρας
Κάποτε ένα άνθρωπος καθώς περπατούσε στον κήπο του βρήκε μπλεγμένο στα κλαδιά ενός δέντρου ένα μικρό πουλί.
"Άφησέ με ελεύθερο"τον παρακάλεσε εκείνο . "Δεν έχω πολύχρωμα φτερά ,δεν τραγουδάω όμορφα και το κρέας μου δεν μπορεί να σε χορτάσει. Αν μ' αφήσεις θα σου δώσω τρεις συμβουλές πολύ χρήσιμες για τη ζωή σου"
"Θα σε αφήσω " απάντησε ο άντρας " αλλά πρώτα ν' ακούσω τις συμβουλές σου"
"Η πρώτη συμβουλή είναι να μη στενοχωριέσαι για πράγματα που έχουν γίνει και δεν μπορείς να τα αλλάξεις. Η δεύτερη να μην επιθυμείς ανέφικτα πράγματα και η τρίτη να μην πιστεύεις σε κάτι που δεν είναι δυνατόν να γίνει".
Ο άντρας το σκέφτηκε το ξανασκέφτηκε και τελικά άφησε ελεύθερο το πουλί. Τότε αυτό πήγε και κάθισε σ' ένα κοντινό κλαδί κι άρχισε να γελάει.
"Γιατί γελάς;" το ρωτησε παραξενεμένος ο άντρας.
"Γιατί κέρδισα την ελευθερία μου πολύ εύκολα,απάντησε εκείνο, και επίσης γιατί μόλις έχασες την ευκαιρία να γίνεις ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Ξέρεις μπορεί να μην τραγουδάω μελωδικά, αλλά γεννάω αυγά ίδια στο μέγεθος με της κότας ,μόνο που είναι διαμάντια"
Ο άντρας στην αρχή έμεινε σαν απολιθωμένος μετά άρχισε να σκέφτεται γρήγορα τι θα του πει για να το πείσει να μείνει σπίτι του.
" Καλά τα λες όλα αυτά τώρα που είναι καλοκαίρι , όμως ο χειμώνας θα΄ρθει σύντομα και θα υποφέρεις. Έλα σπίτι μου και θα'χειςπάντα ζέστη νερό και φαγητό"
Το πουλί άρχισε να γελάει ακόμα πιο δυνατά.
" Α, ξέχασες βλέπω αμέσως τις συμβουλές μου, του είπε. Κέρδισα δίκαια την ελευθερία και συ ξέχασες ότι δεν πρέπει να στενοχωριέσαι για κάτι που έγινε , δηλαδή που μ' άφησες ελεύθερο. Επίσης δεν μπορείς να ελπίζεις σε ανέφικτα πράγματα, ότι δηλαδή θα έρθω από μόνο μου να κλειστώ σε μια φυλακή και τρίτον κοίτα το μέγεθός μου είναι δυνατόν να γεννάω αυγά σαν της κότας ;"
Και πέταξε μακριά.
Αυτά γι' απόψε πουλάκια μου. Να'μαστε καλά ν' ανταμώνουμε

ΧΑΝΟΜΑΙ ΚΑΙ ΔΕ ΡΕΜΒΑΖΩ

2010-10-17T11:28:00.004+03:00

Καλοί μου αναγνώστες καλημέρα. Έχω έναν περίπου μήνα να γράψω κάτι, αλλά τι να πεις και τι σου φταίνε κι οι άλλοι να σ' ακούν να μουρμουρίζεις. Τον τελευταίο καιρό περνάω δύσκολα, πολύ δύσκολα μπορώ να πω. Πολύ λίγοι ξέρουν ακριβώς τι περνάω, μπορεί και κανένας, άλλωστε τι νόημα έχει ο καθένας έχει τα δικά του προβλήματα και άγχη. Όχι που πιστεύω ότι θα αγχώσω κανέναν αν του πω πώς είμαι , αλλά γιατί να καταναλώσει φαιά ουσία για κάτι που δεν τον αφορά; Γι' αυτό λοιπόν σωπαίνω και νομίζω ότι είναι η καλύτερη τακτική.
Πρέπει τελικά να'ναι κουσούρι αυτό που έχω. Θέλω, σχεδόν απαιτώ, οι κοντινοί μου άνθρωποι να καταλαβαίνουν τι μου συμβαίνει "χωρίς λόγια". Καλά πολύ ψιλά γράμματα ! Κι αν δεν έχουν το κληρονομικό χάρισμα; Κι αν το "προφίλ" μου δείχνει ένα άνθρωπο ζωντανό , που θέλει και προσπαθεί ν' ασχολείται με πολλά συγχρόνως , κι ας μην τα καταφέρνει, που θέλει να γελάει και να διασκεδάζει [ μεγάλη διαφήμιση κάνω], να προλαβαίνει τις επιθυμίες των άλλων κι αν μπορεί να τις ικανοποιεί;
Δεν είναι ψέματα όλα αυτά, δεν προσποιούμαι για να γίνομαι αρεστή , έτσι μου βγαίνει. όμως κάποτε θέλεις κι εσύ υποστήριξη ...
Μου αρέσει κι εμένα να με προσέχουν να με νοιάζονται ουσιαστικά όχι τυπικά, αλλά καταλαβαίνω τώρα σ' αυτή την ηλικία ,ότι τελικά όλα είναι σχετικά και δεν μπορώ να ζητάω πράγματα που οι γύρω μου δεν έχουν.
Κουκουλώνομαι λοιπόν και δεν περιμένω την άνοιξη.
Μόνο χαμαιλεοντίζω και σωπαίνω κόβοντας χαρτιά και διδάσκοντας στα παιδιά την προστακτική Αορίστου και τα λάθη που κάνουμε μιλώντας. Κάτι είναι κι αυτό...
Αλλαγή κλίματος τώρα, φτάνει βαρέθηκα να κλαψουρίζω και να περιμένω το 'μάννα' όχι εξ ουρανού αλλά από τη γη.
Ηλιος του μεσονυχτίου , αναγνώστες μου [ όσοι μείνατε ] ξέρετε τι είναι ;
Εκεί στους πόλους, που ο ήλιος δε ζεσταίνει με τις ακτίνες του , η σιωπή που επικρατεί ταράζεται μόνο από τον ήχο του ανέμου και τα ποδοβολητά των ταράνδων, εκεί λοιπόν συμβαίνει ένα φαινόμενο που οφείλεται στην κλίση του άξονα της γης.Για 6 μήνες σ' αυτά τα μέρη ο ήλιος είναι ορατός σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της μέρας. Ο ήλιος δύει , αλλά βρίσκεται ελάχιστα κάτω από τον ορίζοντα με αποτέλεσμα να υπάρχει φως αρκετό και να σου επιτρέπει ακόμα και να διαβάσεις. Αυτές οι νύχτες με τον ήλιο του μεσονυχτίου να τις φωτίζει ονομάζονται "λευκές νύχτες" και μπορούμε να τις δούμε κι σε άλλα νοτιότερα μέρη από τους πόλλους, όπως στην Αγία Πετρούπολη.
Αυτά για σήμερα
Σας φιλώ

ΙΝΔΙΚΤΟΣ

2010-09-01T07:37:00.002+03:00

Καλημέρα πουλάκια μου. Καλή σχολική χρονιά στους συναδέλφους και στους μικρούς μας μαθητές. Αν ζούσαμε παλιότερα, σήμερα θα λέγαμε και "αρχιχρονιά" ή καλή χρονιά , γιατί σήμερα είναι η αρχή της Ινδίκτου.Η λέξη Ίνδικτος είναι λατινική ελληνοποιημένη και σημαίνει ορισμός, διάγγελμα, πού εκδιδόταν από τους Ρωμαίους αυτοκράτορες, με σκοπό να καθορίζουν το ύψος των φόρων επί της παραγωγής της γης, που θα έπρεπε να πληρώσουν οι υπήκοοι της Ρώμης για τη συντήρηση του στρατού. Το διάγγελμα αυτό ίσχυε για δεκαπέντε χρόνια , γιατί κάθε δεκαπέντε χρόνια απολύονταν οι παλαιοί στρατιώτες και κατατάσσονταν οι νέοι.Με την πάροδο του χρόνου η λέξη Ίνδικτος έπαψε να σημαίνει μόνο διάγγελμα, αλλά σήμαινε και το διάστημα των δεκαπέντε ετών.
Πρώτος ο Μ. Κωνσταντίνος όρισε ως επίσημη μέτρηση του χρόνου (το 312 ή 313 μ.Χ.) την Ίνδικτο, πού άρχιζε την 1η Σεπτεμβρίου, εποχή που είχε τελειώσει η συγκομιδή των καρπών της γης.Με τον καιρό ορίστηκαν δύο είδη Ινδίκτου, η Καισαρική, δηλαδή η παλαιά ρωμαϊκή πού άρχιζε την 1η Σεπτεμβρίου και την οποία συνέχισε τό Βυζάντιο, και η Παπική, που άρχιζε στίς 25 Δεκεμβρίου και αργότερα την 1η Ιανουαρίου.Στη Δύση σιγά-σιγά επικράτησε ως αρχή του νέου έτους η 1η Ιανουαρίου, ενώ στην Aνατολή είχε παραμείνει η 1η Σεπτεμβρίου.Αυτός είναι και ο λόγος που η πρώτη Σεπτεμβρίου παρέμεινε μέχρι και σήμερα η αρχή του Εκκλησιαστικού έτους, μετά την καθιέρωση για όλους ως αρχής του πολιτικού έτους της 1ης Ιανουαρίου.
Εμείς μπορούμε να το δούμε σφαιρικά το θέμα και να γιορτάζουμε 2 φορές πρωτοχρονιά, έτσι για να δείξουμε ότι είμαστε και Ευρωπαίοι και Ανατολίτες.
Χθες είχα πάει Λιβαδειά για καθαρισμα του σπιτιού και μετά βγήκα να πιω ένα καφεδάκι στο πεζόδρομο. Λοιπόν η Λιβαδειά είναι μια μικρή , αλλά ζωντανή πόλη. Πολύς κόσμος, μεγάλη αγορά για τον πληθυσμό της, στην οποία βρίσκεις τα πάντα ,κι ένα απογευματινό σεργιάνι που με ενθουσίασε. Εκεινο που της λείπει, πιστεύω είναι ότι προσπαθεί να συνδυάσει το παλιό με το καινούριο και δεν κρατάει αλλού το ένα κι αλλού το άλλο. Ανάμεσα στα παλιά σπίτια που θα έδιναν ένα χαρακτήρα στην πόλη , ξεφυτρώνουν πολυκατοικίες διαφόρων ρυθμών που σε παραπέμπουν στη χρονολογία που χτίστηκαν. Έτσι έχεις μια εικόνα στο πως μεγάλωσε η πόλη, που δείχνει έντονα τα σημάδια του πλουτισμού της [ πολύ βαμπάκι], αλλά και της χωρίς σχέδιο επέκτασής της. Νομίζω πάντως ότι υπάρχουν πολλοί που προσπαθούν για την αναβάθμισή της... Και να σας πω και κάτι , θα μπορούσα να ζήσω άνετα εκεί. Άσε που το χιονοδρομικό είναι σχετικά κοντά και νομίζω ότι ήρθε η ώρα να μάθω κι εγώ σκι [χε, χε]
Σας φιλώ. Καλή χρονιά συνάδελφοι κι αν τη βγάλουμε καθαρή κυρίως εμείς στα 800 πρότυπα ολοήμερα θα γίνουμε δεκαθλητές.

ΒΡΑΔΙΝΕΣ ΠΕΡΙΠΟΛΙΕΣ

2010-08-30T00:46:00.002+03:00

Ομοιοπαθητική πουλάκια μου. Η επιστήμη του μέλλοντος... κι όταν λέω ομοιοπαθητική δεν εννοώ τη συνήθη. Ομοιοπαθητική κάνω μόνη μου. Τι είπαμε κολικός; Σιγά μην κάτσω να ξεκουραστώ. Ξεδιπλώθηκα από τον καναπέ, αφού πήρα εκείνο το περίλυπο ύφος "τι να κάνω υποφέρω, αλλά αντέχω" και άρχισα τα συνήθη οικοκυρικά. Ο πόνος δεν με ξαναπιασε ευτυχώς αλλά κρατάω μια πισινή όταν με ρωτάνε τι κάνω. "Έτσι κι έτσι , μου έχει ψιλοπεράσει, αλλά να δούμε" Φυσικά έχω κάτι άλλο τώρα, πρήστηκε ένα παλιόδοντο, γιατί δεν ξέρω αν σας τόχω πει ο οδοντίατρος είναι μόνο σε εξαιρετικες περιπτώσεις, αλλά δεν με πονάει ευτυχώς. Έχω φτιάξει όμως μαγουλάκι και πήρα πάλι εκείνο το περίλυπο ύφος "βρε παιδί μου εδώ και δυο μέρες σαν κάποιος να με μούντζωσε..." Ο σύζυγος μεγαλωμένος σε χωριό και λίαν προληπτικός άρχισε να μου λέει: "ναι βρε παιδί μου από προχτές που πήρες εκείνα τα άσπρα πέδιλα κάποιος θα σε μάτιασε" Πολύ γέλιο ... λες και με είδε κανένας να τα φοράω κι ήταν και προσφορά...
Τα βράδια τώρα που δε δουλεύω ,λοιπόν αργώ να κοιμηθώ. Θες η ζέστη, θες ότι δεν κουράζομαι όσο το χειμώνα δεν μου κολλάει ύπνος. Ο άντρας μου έτσι κι αλλιώς δεν κοιμάται πριν τις 4 , θες η εθελουσία, θες η υγεία του δεν κλείνει μάτι τις κανονικές ώρες. Ο γιος μου φυσικά γυρνάει αργά κι έτσι είμαστε όλοι μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Μετακινούμαστε από κρεβάτι σε καναπέ και τούμπαλιν [ στο μεταξύ άλλαξα καναπέ κι ο καινούριος δε με βολεύει]. Βγαίνω λοιπόν στο μπαλκόνι και παρακολουθώ το δρόμο και τα απέναντι μπαλκόνια. Οι περισσότεροι λοιπόν δεν κοιμούνται πριν τις δύο.
Τα παράθυρα με φώτα και η τηλεοραση ν' ακούγεται. όλο και κάποιο ζευγαράκι περνάει γρήγορα γρήγορα [ παιδιά , τι να πεις] , όλο και κάποιοι γυρνούν με το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου να παίζει , όλο και κάποιο σιχτίρισμα ακούω . όταν ήμουν νέα , εκεί γύρω στα 18 και γυρνούσα σπίτι αργά ξέροντας ότι θα τ' ακούσω από τη μάνα μου, έβλεπα τα φώτα στα παράθυρα και τα μπαλκόνια κι ένιωθα ζήλια για όλους αυτούς που βρίσκονται στη σιγουριά της εστίας τους. Τώρα που μεγάλωσα και δε με μαλώνει κανείς όσο κι αν αργήσω, τώρα που εγώ δημιουργώ τη σιγουριά της εστίας, νοσταλγώ τα βράδια που τριγύρναγα βιαστικά στο δρόμο τρέχοντας για να φτάσω ένα πεντάλεπτο νεωρίτερα και που η κάθε μέρα ήταν διαφορετικά και πιο συναρπαστική από την προηγούμενη.
Ναι, ου γαρ έρχεται μόνον ...κουβαλάει κι άλλα πράγματα
Φιλιά . Καλό ύπνο

ΚΟΛΙΚΟΣ

2010-08-29T00:39:00.002+03:00

άουτς φου φου φου! Κολικός παιδιά κολικός εντέρου κι εγώ μόνη στο σπίτι [ 2,3] δεν ξέρω... Καλά αν ήταν κι άλλοι τι θα μου έκαναν δηλαδή; Διπλώθηκα στα δύο , στα τέσσερα, στα 150 κομμάτια κι άραξα στον καναπέ, πράγμα τελείως παράταιρο με την προ φαγητού ώρα. Μπήκε ο γιος μου από τον καφέ και με ρώτησε τι εχω . Κολικό του λέω και μάλλον δεν κατάλαβε γιατί σε λίγη ώρα με ρωτούσε αν είναι έτοιμα τα καλαμαράκια. Σηκώθηκα λοιπόν να τηγανίσω με ένα μούδιασμα στην αριστερή πλευρά και ψάχνοντας τα εφημερεύοντα στο Internet. Όταν είδα ότι εφημέρευε το ΑΤΤΙΚΟ , είπα άσε το έχουμε δει το έργο και πλακώθηκα στα νερά γιατί αμφιταλαντευόμουν αν είναι κολικός νεφρού ή εντέρου. Μετά από κανά 2 ωρίτσες άρχισε να υποχωρεί ο πόνος κι εγώ ακόμα διπλωμένη στον καναπέ σκεφτόμουν ότι πρέπει να πετάξω τα κομμάτια από τα καλαμαράκια που είχα καθαρίσει γιατί θα βρωμίσει ο τόπος. Γύρισε κι ο σύζυγος αφού τον είχα πάρει ήδη 2 τηλέφωνα και άρχισε τις συμβουλές "να πίνεις νερά , να τρέφεσαι καλύτερα, να ξεκουράζεσαι". Χε χε χε , μάλιστα φίλε μου όταν έχεις κάνει μισό χμ με ένα καρότσι λαϊκής περίπου 20 κιλών το οποίο επιπροσθέτως έχεις ανεβάσει και 13 σκαλιά αυτό πώς λέγεται ξεκούραση;
Σιχτίρισα την τύχη μου που δε μου'δωσε τουλάχιστον μία οικιακή βοηθό, έστω και αλλοδαπή και δεν απάντησα.
Σε προηγούμενη ζωή μάλλον θάμουν μέρμηγκας και θα κουβάλαγα νυχθημερόν το σποράκι μου...
Η εκδίκηση ήρθε κατά τη μία το βράδυ όταν βρώμισαν τα καλαμαράκια στα σκουπίδια κι ενώ οι δυο άντρες της ζωής μου αναρωτιούνταν από τι προέρχεται η μυρωδιά, εγώ έκανα την αδιάφορη. Τους άφησα κανενα μισάωρο και μετά τους είπα να πετάξουν τα σκουπίδια...
Σήμερα είμαι καλύτερα , αλλά το κουβάλημα συνεχίζεται και δεν ξέρω τι μέλλει γενέσθαι...
Σας φιλώ

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ

2010-08-25T22:38:00.002+03:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Είμαι στην Αθήνα πια και λιώνω στη ζέστη. Τι είναι αυτή η ζέστη διαρκείας φέτος; Ούτε το shopping therapy δεν μπορώ να ευχαριστηθώ! Τώρα όταν μιλάμε για ψώνια μη νομίζετε ότι ξεσηκώνω την αγορά. Όχι βέβαια! Γυρνάω σε μαγαζιά γνωστά και βρίσκω ευκαιριούλες, αν υπάρχουν φυσικά. Τι να κάνουμε είναι κι αυτό μια διέξοδος. Πάντα μου άρεσε να γυρνάω σε δρόμους είπαμε βάζω την τσάντα στον ώμο και κάνω 3-4 χμ έτσι για να μην ξεκουράζονται τα πόδια και να καλλιεργείται η φλεβίτις. Αυτό τον καιρό έψαχνα πραγματάκια για ένα βιβλίο ευχών που θέλω να φτιάξω . όταν το τελειώσω ελπίζω να σας το δείξω. Παρατήρησα μεγάλη διαφορά τιμών για το ίδιο αντικείμενο από μαγαζί σε μαγαζί, ιδιαίτερα στα επώνυμα με είδη χόμπυ ήταν σχεδόν διπλάσια η τιμή. Βρήκα όμως την άκρη , δεν μπορώ να πω, άλλωστε ρωτώντας πας στην πόλη... Αποφεύγω επίσης τις πολλές κουβέντες σχετικά με το πώς είμαι πώς περνάω , αν ήταν καλό το καλοκαίρι μου κλπ. Αχ νομίζω ότι δεν ενδιαφέρει κανέναν κι αυτοί που ρωτούν το κάνουν τυπικά. Δε χρειάζεται λοιπόν τίποτα περισσότερο. Ο καθένας περνάει τα ζόρια του κι αν τη βγάλει καθαρή έχει καλώς , αν όχι πάλι έχει καλώς [ για τους άλλους]. Κακιασμένη μου φαίνομαι τελευταία, αλλά μ' αρέσει αυτό το consept...
Λοιπόν τέλος τα προσωπικά , άλλωστε είπαμε τα εν οίκω μερικές φορές είναι βαρετά.
Χθες λοιπόν είχαμε πανσέληνο. Όχι δεν πήγα σε αρχαιολογικά χώρο για να τη θαυμάσω, το θεωρώ εξεζητημένο, αλλωστε εμένα η πανσέληνος δε μου δημιουργεί την τάση "αχ τι ωραίο που είναι το αυγουστιάτικο φεγγάρι", μου δημιουργεί περιέργεια και αναζήτηση για κείνους τους παλιούς ανθρώπους που το κοίταζαν με δέος.
Ο όρος τρέλα προέρχεται από τη λατινική λέξη luna, λένε λοιπόν ότι οι άνθρωποι γίνονται πιο επιθετικοί κατά τη διάρκεια της πανσελήνου γι' αυτό και συμβαίνουν περισσότερα εγκλήματα. Ακόμα τα ζώα μπορούν να κυνηγήσουν καλύτερα μικρά θηράματα όπως ποντίκια και λαγούς, ενώ η πανσέληνος μειώνει και τις μετακινήσεις των αποδημητικών πουλιών.
Στην ασιατική μυθολογία υπάρχει ένα μύθος για το πως πήγε το κουνέλι στο φεγγάρι. Κάποτε ένας θεός κατέβηκε στη γη και ζήτησε από τα ζώα να του δώσουν κάτι να φάει. όλα τα ζώα έδωσαν κάτι , εκτός από το κουνέλι που δεν είχε καθόλου τροφή. Για να μην αφήσει λοιπόν τον ξένο παραπονεμένο, έπεσε το ίδιο στη φωτιά και πρόσφερε το σώμα του για τροφή. Ο θεός συγκινήθηκε και πήρε το κουνέλι στο φεγγάρι για ανταμοιβή.
Αυτά γι' απόψε ,σας απειλώ όμως ,θα συνεχίσω σύντομα
Φιλιά

ΝΑ ΠΩ ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ;

2010-08-22T21:48:00.003+03:00

Καλησπέρα πουλάκια μου από τη Μεσσηνία. Αύριο επιστρέφω στο κλεινόν άστυ κι εγώ. Για να πω την αλήθεια ψιλοκουράστηκα και θέλω να γυρίσω σπίτι μου, αλλά και να πω από τώρα "καλό χειμώνα" μου κακοφαίνεται. Δεν έχω ξεκαθαρίσει ακόμα τι θέλω , πάντως αυτό το καλοκαίρι δε με ξεκούρασε. Χτες πήγα στην αρχαία Μεσσήνη στον αρχαιολογικό χώρο που είχε συναυλία η ορχήστρα "Μίκης Θεοδωράκης". Δεν περίμενα να δω τόσο κόσμο μαζεμένο... 7-8.000 οι μισοί στις κερκίδες του αρχαίου σταδίου και οι άλλοι στο χορτάρι. [Εγώ φυσικά στο χορτάρι] Πολύ ωραία βραδιά και μπράβο στο Δήμο Ιθώμης που έχει τέτοιες πρωτοβουλίες. Εκτός από τα Ι.Χ ήρθαν και πολλά πούλμαν από διάφορες περιοχές της Μεσσηνίας και έγινε ένα κυκλοφοριακό κομφούζιο, αλλά ...χαλάλι.
Λοιπόν η αρχαία Μεσσήνη είναι ένας από τους πιο καλοδιατηρημένους αρχαιολογικούς χώρους ,δεν έχει καταστραφεί ,ούτε έχει καλυφθεί από νεώτερους οικισμούς.Σώζονται δημόσια και ιδιωτικά κτίρια,ένα μέρος του τείχους, το θέατρο,η αγορά, το εκκλησιαστήριο, το Ασκληπιείο και πολλά ακόμα. Αξίζει να την επισκεφθείτε.
Ευχαριστώ για τις ευχές σας για τα γενέθλιά μου, να'στε όλοι σας καλά
Σας φιλώ

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ...ΜΗΝΑΣ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ

2010-08-20T09:18:00.003+03:00

Καλημέρα πουλάκια μου από την ωραία Μεσσηνία πάντα. Σήμερα έχω γενέθλια . Έχω γεννηθεί κι εγώ Αύγουστο που'ναι παχιές οι μύγες κι οι κολιοί και τα περιβόλια γεμάτα φρούτα. Ωραία εποχή για γέννα,αλλά όχι για γενέθλια γιατί όλοι λείπουν
Πέρυσι θυμάμαι ήθελα να κάνω σαματά με τα γενέθλια λόγω της στρογγυλοποίησής τους. Φέτος αποφάσισα να τα γιορτάζω ανά δεκαετία... Δε βαριέστε όλα μια ιδέα είναι. Να'μαστε καλά , να έχουμε υγεία κι ανθρώπους να μας νοιάζονται και να τους νοιαζόμαστε. Λέω να μην κόψω τούρτα ,γιατί η τούρτα παγωτό μ' όλα αυτά τα κεράκια θα λιώσει σίγουρα...
Στο μεταξύ λείπω περίπου 20 μέρες από την Αθήνα κι ακόμα δεν αισθάνομαι ότι έκανα διακοπές. Τι να πω ότι τα νησιά του Αιγαίου μου ταιριάζουν καλύτερα ή ότι φέτος δεν πήγα εκείνο το ταξίδι στην Πορτογαλία που μελετούσα! Πάντως έχω μείνει με μια αίσθηση ανικανοποίησης και πώς θα βγάλουμε το χειμώνα!
Λοιπόν τέλος τα επετειακά , ας κάνουμε και μια ξενάγηση στο χώρο. Κοντά στο χωριό που μένω είναι η μονή Βουλκάνου. Το όνομά της το'χει πάρει από τη λέξη Vulcano που σημαίνει ηφαίστειο. Στην πραγματικότητα το Βουλκάνο είναι ένα μικρό νησί μεταξύ Ιταλίας και Σικελίας και έχει πάρει το όνομά του από το θεό Vulcan που ήταν κάτι σαν το δικό μας τον Ήφαιστο.
Στο μικρό αυτό νησί λοιπόν , το ηφαίστειο που έχει πάνω του κάνει σαν να βήχει. Όταν το πιάσει ο ξερόβηχας "φτύνει" μεγάλα κομμάτια από βράχια ή πέτρες για μερικές ώρες και μετά ησυχάζει!
Λοιπόν επανέρχομαι στα ελληνικά δεδομένα. Το μοναστήρι του Βουλκάνου Μεσσηνίας είναι χτισμένο πάνω σ' ένα ύψωμα στη μέση του κάμπου της Ιθώμης. Το παλιό μοναστήρι χτίστηκε στην κορυφή του βουνού,κοντά στο βωμό του Δία που γίνονταν ακόμα και ανθρωποθυσίες αλλά εγκαταλείφθηκε λόγω των κακών καιρικών συνθηκών και ξαναχτίστηκε πιο χαμηλά.
H εικόνα της Θεοτόκου που έχει διασωθεί ως σήμερα και είναι θαυματουργή, έχει την επιγραφή ''η Oδηγήτρα επονομαζομένη εν τω όρει Bουλκάνω'' και αποδίδεται στον Aπόστολο Λουκά.
Για τον κάμπο της Ιθώμης και τα γύρω λαογραφικά θα τα πούμε ξανά .
Σας φιλώ

ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ

2010-08-19T09:45:00.002+03:00

Καλημέρα από την ωραία Μεσσηνία στην οποία βρίσκομαι εδώ και 10 μέρες. Περάσαμε κι αυτή τη ζέστη που κι εδώ ήταν έντονη και μας διέλυε, αλλά τη σκαπουλάραμε ευτυχώς λόγω της βραδινής δροσιάς. Η διάθεσή μου δεν είναι στα καλύτερά της, αλλά κάνω καμιά βόλτα στην Καλαμάτα που έχει και καλή αγορά ,τρώω περισσότερο και κυρίως ξεκουράζομαι γιατί μας περιμένει χειμώνας. Φυσικά τιμάω όσο μπορώ τα τοπικά πανηγύρια ,που είναι τόσα πολλά που δεν ξέρεις σε ποιο να πας. Υπάρχουν πανηγύρια με πολύ κόσμο και πολύ κέφι ,στα οποία βλέπεις τους κατοίκους να μην τα βλέπουν σαν την απόδραση της χρονιάς, αλλά σαν τρόπο αντάμωσης φίλων και συγχωριανών, αλλά και άλλα που σου θυμίζουν επαρχιακές πόλεις της δεκαετίας του 60 με πάλκα υπερυψωμένα και σβηστά λαμπιόνια με τραγουδιστές που ήταν πρώτα ονόματα όταν εγώ ήμουν μικρή. Εκει να δεις τη διαφορά του πριν [ στην αφίσα] και του μετά στην πραγματικότητα. Καμιά ομοιότητα! Φυσικά γουρουνοπούλα και μπίρες σε κουτάκι και πλαστικές καρέκλες [ όσο πιο γνωστό το όνομα, τόσο ψηλότερη η τιμή της μπίρας, έως και 3 ευρώ το κουτάκι].
Το Σάββατο σκέφτομαι να πάω στη γιορτή καλαμποκιού [ αφού εξαντλήσαμε τη γιορτή δίπλας] αν είμαι ακόμα εδώ, γιατί κανείς ποτέ δεν ξέρει...
Θα τα πούμε ξανά
Σας φιλώ

ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ

2010-08-07T11:41:00.002+03:00

Καλημέρα πουλάκια μου. Και πάλι πρωινή πρωινή και έτοιμη για νέες περιπέτειες. Σήμερα φεύγουμε από τα Κύθηρα και πολύ που κάτσαμε λέω εγώ. Ωραίες οι παραλίες, ωραίες οι ομορφιές τους, αλλά δε μας σήκωσε το κλίμα καθόλου. Κουράστηκα μάλλον αντί να ξεκουραστώ και θέλω διακοπές μετά τις διακοπές. Ειδικά ήρθαν στιγμές που ήθελα να πω "δεν υπάρχει κανείς στο σύμπαν να μ' ακούσει και να'ρθει να με πάρει; Με ιπτάμενο δίσκο, με διαστημόπλοιο, με πατίνι, σέρνοντας με οτιδήποτε τέλος πάντων".
Η κατάσταση της υγείας του άντρα μου δεν είναι και πολύ καλή, βεβαίως επισκέφθηκε το νοσοκομείο Κυθήρων κι εδώ πρέπει να πω ότι ήταν εξυπηρετικότατοι και φιλικότατοι[ απίθανο μου φάνηκε για ΕΣΥ], αλλά δεν είδαμε και καμιά βελτίωση. Έτσι λοιπόν αποφασίσαμε να φύγουμε γιατί άλλο να'σαι στη στεριά κι άλλο σε νησί. Τι να πω , έτσι είναι οι δυσκολίες τις οποίες καλείσαι να αντιμετωπίσεις, αλλά αισθάνεσαι ότι τα όριά σου είναι κάπου κοντά και δεν πρέπει να τα πλησιάσεις γιατί θα εκραγείς και θα ξεφουσκώσεις. Ας μη χάνω όμως την αισιοδοξία μου ε; Πάντα βρίσκεις μικρές ακτίνες ελπίδας και αισιοδοξίας εκεί που τα βλέπεις όλα μαύρα κι άραχλα...
Μάλλον είναι δεδομένο ότι φέτος δε θα δω τον Ατλαντικό, τον Ειρηνικό όμως; Αυτή την παράμετρο δεν την εξετάσαμε... Αν δεν ήταν να κάνω εμβόλια το εξέταξα σοβαρά...
Μάλλον θα τα ξαναπούμε από Αθήνα ή από κάπου αλλού αν φέξει κάτι καλύτερο
Σας φιλώ

Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ

2010-08-06T11:43:00.004+03:00

Καλημέρα πουλάκια μου, συνεχίζουμε το μυθολογικο-λαογραφικό ταξίδι μας στα Κύθηρα. Σήμερα θα σας πω για το μηχανισμό των Αντικυθήρων,μια από τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις της αρχαιότητας. Το Πάσχα του 1900 κάποιοι σφουγγαράδες από τη Σύμη γυρνούσαν από το ταξίδι τους από τις ακτές της Αφρικής. Μια τρομερή φουρτούνα που έπιασε τους ανάγκασε να πιάσουν στο λιμάνι των Αντκυθήρων και μια και δεν είχαν τι να κάνουν αποφάσισαν να εξερευνήσουν το βυθό της περιοχής.Κατά τύχη λοιπόν βρήκαν σε βάθος 60 μέτρων το ναυάγιο ενός ελληνικού πλοίου που πήγαινε στη Ρώμη με κοσμήματα, αγάλματα και όλων των λογιών τα εμπορεύματα. Ανάμεσά τους ο Έφηβος των Αντικυθήρων . Για να το ανελκύσουν πέρασε σχεδόν ένας χρόνος , γιατί τα μέσα που διέθεταν ήταν λίγα. Όταν τελικά το κατάφεραν ανάμεσα στα ευρήματα ήταν κι ένα ξύλινο κουτί που περιείχε γρανάζια και λεπτά χάλκινα φύλλα με δυσανάγνωστες επιγραφές.Στο εμπρός μέρος υπήρχαν δυο ομόκεντροι δίσκοι, με ενδείξεις ημερομηνίας σε σχέση με τη θέση του ήλιου και ημερομηνία σε σχέση με τη σελήνη. Στην πίσω όψη υπήρχαν δυο δίσκοι. Ο ένας μετρούσε μέρες του σεληνιακού μήνα, αλλά και τον υπολογισμό των εκλείψεων της σελήνης.Στο τμήμα που διασώθηκε υπάρχει ημερολόγιο βασισμένο στους χρόνους ανατολής και δύσης λαμπρών άστρων (όπως ο Αρκτούρος), είτε αστερισμών του ζωδιακού κύκλου (όπως οι Δίδυμοι και ο Ταύρος), είτε ακόμη χαρακτηριστικών αστρικών ομάδων (όπως οι Υάδες).
Οι επιστήμονες δεν μπορούσαν με ακρίβεια να κατανοήσουν τις λειτουργίες του αρχαίου υπολογιστή και τον σκοπό που κατασκευάστηκε και επικρατούσαν οι εκδοχές ότι το τεχνολογικό αντικείμενο του αρχαίου κόσμου ήταν ένα πλανητάριο ή ένας αστρολάβος, ένα περίπλοκο σύστημα πλοήγησης, ή ένα αστρονομικό ρολόι.

Μετά από δεκαετίες μελετών, γνωρίζουμε πλέον με σιγουριά ότι η υπολογιστής των Αντικύθηρων κατασκευάστηκε στο δεύτερο μισό του δεύτερου αιώνα π.χ. και είναι σχεδιασμένος να παρακολουθεί τους κύκλους του Ηλιακού Συστήματος δηλαδή τις φάσεις και τις θέσεις του Ήλιου και της Σελήνης όπως και τις ηλιακές και σεληνιακές εκλείψεις.

Σήμερα το γυρίσαμε στο επιστημονικό λιγάκι, αλλά θα επανέλθω με κάτι πιο λάιτ
Σας φιλώ

Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΩΝ ΚΥΘΗΡΩΝ

2010-08-05T13:59:00.003+03:00

Καλό μεσημέρι. Είδατε όταν ο άνθρωπος έχει σύνδεση και άνεση χρόνου; όλο αναρτήσεις κάνει. Ακόμα Κύθηρα είμαι και πού να πάμε άλλωστε; Αντικύθηρα το βλέπω τολμηρό και Ελαφόνησο πολύ μακρινό. Καλά το εξαντλήσαμε το νησί, τόχουμε φέρει 10 βόλτες γύρω γύρω. Χθες πήγαμε στο Μυλοπόταμο νομίζω το μόνο μέρος με πλατάνια,φθηνό φαγητό και δροσιά. Είδα εκεί ένα φανταστικό πάνινο καπέλο χειροποίητο. Το αγάπησα, αλλά 50 ευρώ για καπέλο πολλά δεν είναι; Να μια απασχόληση για extra εισόδημα. Να μάθω να κάνω τέτοια καπέλα. Πού και πώς όμως; Αχ μου'χει γεννηθεί η ιδέα να'χω ένα μαγαζάκι με χειροποίητα αντικείμενα σ' ένα νησί. Στη Νάξο ας πούμε. Και να γυρνάω μετά το σχολείο στο σπίτι να σταβλίζω τις αγελάδες. Φουλ πρόγραμμα , δε θα βαριέμαι καθόλου! Ποιος όμως παίρνει τέτοιες γενναίες αποφάσεις; Αποδράσεις μόνο του μυαλού μπορούμε να κάνουμε, νομίζω.
Αγελαδοτρόφος δεν είν κακό! Λοιπόν μέχρι να φτιάξω τη φάρμα, ας σας πω για τα Κύθηρα, εδώ που γεννήθηκε η Αφροδίτη. Η Αφροδίτη γεννήθηκε από τους αφρούς της θάλασσας που δημιούργησαν τα γεννητικά όργανα του Ουρανού όταν τα έκοψε ο γιος του ο Κρόνος [ ωραίος γιος!] και τα πέταξε . Καταλαβαίνετε το μέγεθος του Ουρανού και των μελών του για να δημιουργηθεί τόσος αφρός! Μετά η Αφροδίτη παρασύρθηκε από τα κύματα πάνω σ' ένα κοχύλι κι έφθασε στην Πάφο της Κύπρου, όπου κι εκεί λατρεύτηκε κι έγινε προστάτιδα του νησιού. Στα Κύθηρα η Αφροδίτη έχει το προσωνύμιο Ουρανία κι είναι προστάτιδα του αγνού έρωτα, ενώ στην Πάφο λέγεται Πάνδημος κι ήταν προστάτιδα του σαρκικού έρωτα [ διαλέξτε εσείς τον τόπο λατρείας]. Φυσικά η ανάδυση της Αφροδίτης από τη θάλασσα έχει να κάνει με τον τρόπο ανάδυσης του ίδιου του νησιού από τη θάλασσα με κάποιες ενδογενείς δυνάμεις, φαντάζομαι. Πολλά παλαιοντολογικά ευρήματα έχουν βρεθεί στο νησί που δείχνουν την ύπαρξή του από εκείνη την εποχή.
Σίγουρα πάντως η Αφροδίτη είναι θεότητα που έφεραν μαζί τους οι Φοίνικες , μάλλον παρεμφερής με την Αστάρτη. Οι Φοίνικες έφεραν μαζί τους και την τέχνη της βαφής των υφασμάτων με εκείνο το κοχύλι την πορφύρα που έβαφε κόκκινα τα βασιλικά ρούχα. Γι' αυτό τα Κύθηρα ονομάζονται και Πορφυρούσα.
Αυτά για σήμερα οι περιηγήσεις συνεχίζονται

ΚΥΘΗΡΑ... ΛΟΙΠΟΝ

2010-08-04T12:35:00.002+03:00

Καλοί μου αναγνώστες καλημέρα. Δεν ξέρω και πόσοι διαβάζετε αυτά τα ασυνάρτητα που γράφω κατά καιρούς. Θάπρεπε να πω καλή μου ΓΑΣΤΕΡΟΠΛΗΞ και ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ , αλλά πιστεύω ότι έχω πάντα φανατικούς κρυφούς αναγνώστες που δε μου γράφουν σχόλια για να μη με πικράνουν... Λοιπόν έφτασα στα Κύθηρα πριν από δυο μέρες και... για να πω την αλήθεια δεν ήταν αυτό που φανταζόμουνα. Το'κοψα εγώ καθώς έφτανε το πλοίο στο λιμάνι. "Πολύ ξερό το βλέπω", είπα στον άντρα μου, αλλά ας του δώσουμε ακόμα μια ευκαιρία. Πολύ βάτο , ελάχιστα δέντρα, άναρχη δόμηση και υψηλές τιμές! Καλό φαγητό, καθαρές παραλίες, αλλά ζέστη!!!! Τουρίστες κυρίως Έλληνες που τους έχουν πιάσει τον κ... μια και προσπαθούν οι ξενοδόχοι να βγάλουν τα σπασμένα της χρονιάς. Το φαγητό και γενικά τα ποτά σχετικά φθηνά, ΑΛΛΑ μην επιχειρήσετε να πάτε χωρίς αυτοκίνητο , θα το μετανιώσετε. Ανύπαρκτη αστική συγκοινωνία και απορώ πως μετακινούνται κάτι παπούδες που δεν οδηγούν . Σήμερα ανακάλυψα ότι υπάρχουν κάτι καλά καφέ - μπαράκια με ζωντανή μουσική το βράδυ οπως το ΑΣΤΙΚΟΝ στον Ποταμό που βρίσκομαι τώρα και έχει και δωρεάν INTERNET . Τελικά έμαθα ότι η τουριστική ανάπτυξη έχει αρχίσει εδώ και μια 5ετία , γι' αυτό και ο καθένας όπου είχε κτηματάκι έχτισε STUDIOS . Πουλάκια μου στη μέση του πουθενά, εσύ , το δίκλινο , τα βάτα κι ο ήλιος. Αν θελήσεις ένα μπουκάλι νερό, έναν καφέ πού θα τα βρεις. Γεια σου Ελλάδα με τους επιχειρηματίες σου και την παροχή υπηρεσιών και μετά σνομπάρουμε την Τουρκία που λέει ότι" είναι έτοιμη". λοιπόν τέρμα η γκρίνια , αυτή την επιλογή κάναμε , ας τη λουστούμε! Όχι τίποτα άλλο , αλλά σανιδώσαμε και το αυτοκίνητο μπας και χάσουμε για δεύτερη φορά το πλοίο από τη Νεάπολη. Νίκι Λάουντα ο άντρας μου και να βρίζουμε τα φορτηγά τροφοδοσίας που είχαν δρομολόγια ... Άσε που δεν είχαμε εισιτήριο και παρακάλαγα τους λιμενικούς να με βάλουν στη λίστα αναμονής. Αυτά και άλλα πολλά θα σας τα πω αν ξαναβρώ σύνδεση . Να σας πω και για τους μύθους του νησιού και για τα καλά του, δεν έχει μόνο άσχημα.
Σας φιλώ

ΧΑΣΑΜΕ ΤΟ ΠΛΟΙΟ... ΣΤΟΠ

2010-08-01T23:35:00.003+03:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Σας γράφω από το Γύθειο όπου καταστάλαξα σήμερα αφού έκανα το γύρο της Λακωνίας και απέτυχα να φθάσω στα Κύθηρα [χάσαμε για 20 λεπτά το πλοίο από Νεάπολη]. Καλά καλοκαιριάτικα και να μην έχει τακτικές ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες, δεν το καταλαβαίνω... Θα μου πείτε και συ δεν πήρες ακριβείς πληροφορίες ,αλλά υπέθεσες. Με τις υποθέσεις έμεινα και είδα όλους τους πορτοκαλεώνες της Λακωνίας. Καλά το τι χωριά και κωμοπόλεις έχω δει σήμερα δε λέγεται... Το πιο κωμικό είναι ότι φθάσαμε μέχρι Νεάπολη και ξαναγυρίσαμε πίσω στο Γύθειο μες στο μεσημέρι , καλά ας τα να πάνε... Θα τα δούμε επιτέλους τα Κύθηρα αναρωτιέμαι! Οι τιμές δε των ξενοδοχείων [ ε, να'χει και INTERNET] φωτιά και λάβρα. Σχεδόν απαγορευτικές. Δε θα συνετιστούν οι Έλληνες ξενοδόχοι που έχουν και πολλά κενά δωμάτια , τι να πω!
Κατά τα άλλα παίρνω μαθήματα συμπεριφοράς ανθρώπων και καταλαβαίνω πώς όσο μεγαλώνω έχω χάσει τα κριτήριά μου για την επιλογή ανθρώπων που θα'θελα να'χω "κολλητούς" . Γέρασα , χμ χμ . ΄Με πόνεσε λίγο, αλλά δεν πειράζει, ας είναι όλοι καλά με τις επιλογές τους κι εγώ να προσέχω τις δικές μου...
Σας φιλώ
Η γυριστρούλα

2010-07-23T09:39:00.002+03:00

Kαλημέρα. Γράφω βλέποντας τη θάλασσα. Μια μικρή απόδραση για λίγες μέρες, γιατί διαφορετικά θα είχα εκραγεί. Μετά βλέπουμε...

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ...ΧΩΡΙΣ ΜΑΣΤΟΡΟΥΣ;

2010-07-22T18:14:00.003+03:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Τι νομίζατε ότι θα απαλλαγείτε από μένα τόσο εύκολα; Εδώ θα'μαι να γκρινιάζω και να τα βάζω με μένα και με τους άλλους [ συχνότερα]. Πουλάκια μου η ανακαίνιση τελείωσε, τόχα πει ότι θα πάρει πάνω από μήνα , αλλά ποιος με άκουγε! Το πρόγραμμά μου όλο αυτό τον καιρό ήταν πρωινό ξύπνημα για να ανοίξω στους μαστόρους, περιφερειακά ψώνια, μάζεμα μπάζων και λοιπών οικοδομικών υλικών, καυγάδες και γκρίνιες με τον άντρα μου που ήθελε να τελειώνουμε πιο γρήορα, επίσης γκρίνια για τα έξοδα που έκανα και μια ατελείωτη απελπισία όταν έφτανε η στιγμή να τακτοποιήσω τα ασυμάζευτα. Καλά τι σαβούρα ήταν αυτή μες στο σπίτι; Πού υπήρχαν όλα αυτά τα πράγματα και δεν τάχα πάρει είδηση; Πού τα έκρυβα; Τι μυστικά υπήρχαν στα ντουλάπια και τις ντουλάπες μου; Στην αρχή ήμουν διστακτική να πετάξω , μετά πήρα φόρα και πέταξα και καλά και άχρηστα . Τώρα τι θα μου λείψει στο μέλλον θα το δούμε! Μέσα σ' όλα αυτά έπαθα και μια γενναία τενοντίτιδα που μου άλλαξε τα φώτα [ πονάω βρε παιδιά έλεγα και στο τσακ δεν πήγα στο νοσοκομείο , γιατί ήταν φλεγμονή και θα με κράταγαν] . Τώρα είμαστε σε καλό επίπεδο , κάτι βιβλία μου έμειναν να τακτοποιήσω και τελειώνω. Πάντως , πολύ μοναξιά τώρα τελευταία,πουλάκια μου. Έφυγε όλος ο κόσμος κι αυτός που έμεινε μου φαίνεται έχει πάθει μετάλλαξη , θες από τη ζέστη, θες από την κρίση... παραμιλάει κι εγώ δεν μιλάω πια. Δε θέλω να μιλήσω , γιατί νομίζω ότι μιλάω σε ανθρώπους που σου χαμογελάνε , κάνουν πως νοιάζονται, αλλά έχουν δικές τους δεύτερες σκέψεις. Γιατί να τους φορτώνω με τις δικές μου σκέψεις και τα δικά μου βάσανα; Είμαι πολύ λυπημένη πολύ πιεσμένη αυτόν τον καιρό, αλλά αυτά θα σας τα πω άλλη μέρα. Για την ώρα να'στε όλοι καλά και να με διαβάζετε πού και πού!

ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ

2010-06-22T16:25:00.003+03:00

Καλοί μου αναγνώστες καλησπέρα. Τα'χω παίξει τελείως! Δε μου'φταναν όλα τ' άλλα έχω και ανακαίνιση σπιτιού. Σνιφ σνιφ μου'ρχεται να κλαίω. Μαστοράντζα κι άγιος ο Θεός! ένα σπίτι με όλα μες στη μέση κι εγώ ημίτρελη να τρέχω για κουρτίνες, σαλόνι , κτλ Μόλις τελειώσω , αν τελειώσω θα σας δείξω τις προόδους μου. Νιώθω ότι έπρεπε να έχω πάει πρώτα διακοπές και μετά ν' αρχίσω όλη αυτή τη διαδικασία, αλλά ας όψεται ο άντρας μου που δεν του φτάνουν τα προβλήματα υγείας του , μου θέλει και ανανέωση χώρου. Και όχι μόνο αυτό , θέλει να ξεφορτωθεί τουλάχιστον τα μισά πράγματα , γιατί λέει τον πνίγουν! Εγώ πάλι έχω ένα κόλλημα με τα αντικειμενα. Δε θέλω να τα πετάω , γιατί όλα κάτι μου θυμίζουν κι όλα σε κάτι θα τα χρησιμοποιήσω [ που δεν το κάνω ποτέ]. Αχ πάνε τα πραγματάκια μου , πάνε τα εργαλειάκια μου και τα μικρά μου διακοσμητικά! Ο άντρας μου είπε να πάω να νοικιάσω αποθήκη για να τα βάλω μέσα ! Όταν φεύγω αρχίζει και πετάει ότι βρει [ είμαι το άνθος του κακού] και γυρνώντας αναρωτιέμαι τι να λείπει[ γιατί δεν τα θυμάμαι κι όλα είναι η αλήθεια]. Θα μου πείτε τι τα θέλεις τα πράγματα αν δεν τα χρησιμοποιείς, αλλά εγώ νομιζω ότι έχουν ψυχή και κουβαλούν αναμνήσεις. Αν δείτε κάποια να τριγυρνάει στο δρόμο με σακούλες, εγώ θα είμαι! Στο μεταξύ μου έχει κολλήσει η ιδέα να μεταναστεύσω. Κάπου πιο βόρεια, εκτός Ελλάδας, κατά Σκανδιναβία μεριά. Μωρέ έτσι όπως είμαι και Σιβηρία πάω !τάσεις φυγής , έντονες και επιτακτικές. Δεν ξέρω , δεν λέω τίποτα, να μην υποσχεθώ, θα δούμε...Το καλοκαίρι με γέμιζε πάντα ανασφάλειες και το τέλος εποχής πλησιάζει και το καταλαβαίνω.Νιώθω ότι πρέπει να κάνω την υπέρβαση κι αν έχω΄κότσια θα την κάνω ή θα λουφάξω ως συνήθως
Φιλιά

ΖΟΡΙΑ

2010-06-09T22:52:00.002+03:00

Καλησπέρα , να'μαι και πάλι εδώ και όχι στα καλύτερά μου. Γενικά τον τελευταίο καιρό περνάω ζόρια και δεν ξέρω κατά πόσο μπορώ να τα αντιμετωπίσω . Πάντα ήμουν αισιόδοξη και πάντα έβλεπα τη θετική πλευρά των καταστάσεων, ακόμα κι όταν πέρναγα μεγάλα ζόρια. Κάποτε , γιατί τώρα νιώθω σαν να'χω κουραστεί. Μπορεί να'ναι η διάρκεια, μπορεί να΄ναι η συχνότητα , μπορεί να είναι και η ηλικία μου που πολλές φορές τη νιώθω ασήκωτη και δεν μπορώ πια να την κουβαλάω . Τι κάνουν λοιπόν οι γυναίκες στην ηλικία μου; Πολλά που δεν κάνω εγώ γιατί δε μ' αρέσουν, γιατί νομίζω ότι δεν μπορώ τις συμβάσεις , γιατί βαριέμαι μέσα μέσα και θέλω να κάνω πράγματα που να μ' ευχαριστούν. Αυτό που καταλαβαίνω ,πάντως είναι ότι δεν έχω υπομονή ούτε στωικότητα. Θέλω να τ' αλλάξω όλα και να αρχίσω από την αρχή. Μα νομιζω ότι πέρασε ο καιρός κι ο χρόνος λιγοστεύει,δεν με παίρνουν οι ημερομηνίες που λένε και θα πληρώσω ρήτρα. Τι θα πληρώσω που την πληρώνω ήδη αδρά.
Θα μου πείτε γράφω ακαταλαβίστικα , χωρίς διευκρινήσεις και στο κάτω κάτω ποιος ενδιαφέρεται για μια μεσήλικη σε κρίση. Κανείς αγαπητοί μου , κανείς . όλοι μας γεννιόμαστε και φεύγουμε μόνοι μας. Υπάρχουν μόνο κάποια μικρά διαστήματα "ηλιοφάνειας" που νομίζουμε ότι συμπορευόμαστε κι ίσως κάποιοι αυτά τα διαστήματα να τα επιμηκύνουν τραβώντας τα από τις ακρες. Πώς το είπαμε αυτό στη Φυσική ; Μόνιμη παραμόρφωση.
Α ναι μόνιμα παραμορφωμένη με την εικονική πραγματικότητα κι η ισορροπία ούτε ευσταθής ούτε ασταθής, αλλά αδιάφορη. Ναι, διάβαζα φυσική κάποτε όταν ούτε που το σκεφτόμουνα να γίνω δασκάλα . Άλλοι καιροί, άλλα ήθη, άλλες προτεραιότητες, άλλα όνειρα.
Κάτι μου φωνάζει "ζήσε μ' αυτά που έχεις" ή πιο βάρβαρα "σκάσε και κολύμπα" κι αυτό κάνω , γιατί τους ακούω τους άλλους έστω κι αν δεν το παραδέχομαι(σε δεύτερη πάντα ανάγνωση).
Το post σαν απαισιόδοξο μου φαίνεται, αλλά έτσι μου βγαίνει αυτή την εποχή. Ελπίζω να ανακάμψω , γιατί διαφορετικά την έχω άσχημα. Είναι κι ακριβοί οι ψυχαναλυτές!
Σας φιλώ κι ας μην σας ξέρω

ΚΥΚΛΟΣ ΖΩΗΣ

2010-05-29T15:28:00.002+03:00

Καλοί μου αναγνώστες καλό Σαββατοκύριακο. Έλειψα πάλι για ένα διάστημα, αλλά δύσκολοι καιροί... Πέντε μέρες στο ΑΤΤΙΚΟ ο άντρας μου , 700 μπουμπουνιέρες να περιμένουν να γεμίσουν τα καλάθια τους, άγχος και ενοχές. Πάλι καλα μέχρι στιγμής! Ζέστη , δροσιά, τα χαλιά μου αμάζευτα [ όχι που με απασχολεί ιδιαίτερα] εξετάσεις στο Γυμνάσιο και ζόρισμα για το γιο μιας γνωστής μου και είμαστε μια ευχάριστη ατμόσφαιρα. Πολλοί γάμοι , βρε παιδιά, το τελευταίο διάστημα κι ανάμεσά τους ο γάμος μιας πρώην μαθήτριάς μου που έγινε τις προάλλες. Δεν μπορείς να μη συγκινηθείς όταν βλέπεις παιδιά που τα μεγάλωσες να παντρεύονται. Είναι σαν να ανοίγεται μπροστά σου ένα παράθυρο στο μέλλον, να ξεκινάει ένας καινούριος κύκλος ζωής και να νιώθεις ότι κλείνει σιγά σιγά ο δικό σου. Α! δε μου αρέσει το στρίμωγμα και το καλό μας το κράτος αποφάσισε να τον διευρύνει το δικό μου τον κύκλο. Τι λέγαμε ότι θα πάρω σύνταξη σε καμιά 7ετία, καλά ούτε σε 15 χρονάκια δεν το βλέπω! Δε βαριέσαι βρε, να ζήσουμε να δουλεύουμε. Πρέπει τελικά να κάνουμε μια ομάδα ανεκπλήρωτης σύνταξης, ανεκπλήρωτης ξεκούρασης, ανεκπλήρωτων ονείρων. Τι λέω μεσημεριάτικα και κάνει και ζέστη! Πάντως το βλέπω το μάτι των συναδέλφων , έχει αγριέψει. Καταλαβαίνετε τι σημαίνει να μην περιμένεις τίποτα καλό να'ρθει , να μην έχεις μια ψευδαίσθηση ότι τα πράγματα θα προχωρήσουν προς το καλύτερο. Τίποτα μόνο να κυλάει ο καιρός, να πληρώνουμε τους λογαριασμούς μας και να επιμένουμε ότι είμαστε η μεσαία τάξη. Είλωτες και κάτι παραπάνω, γιατί οι είλωτες κρατούσαν κι ένα μέρος των αγαθών της γης για προσωπικές τους ανάγκες , είχαν ένα ζαρζαβατικό να φάνε, ένα φρουτάκι , κάτι... Εγώ τι να καλλιεργήσω στο μπαλκόνι; Έχω μια ροδιά , αλλά δεν τη βλέπω διατεθημένη να μου εξασφαλίσει εισόδημα.
Τον τελευταίο καιρό έχει αρχίσει να με ενοχλεί και η κοινωνική κριτική που κάνουν με τη μορφή σάτιρας από την τηλεόραση. Εντάξει , καλά τα λες,αλλά πήγαινε ζήσε κι εσύ φίλε μου με το μισθό του συνταξιούχου και με 175 ευρώ επίδομα άδειας για να κάνεις διακοπές ... Εδώ σε θέλω κάβουρα! Ας πάρω κι εγώ τόσα σε κάθε επεισόδιο και σου φτιάχνω ό,τι θες Μμμμμ και καλύτερα ίσως ... Λαοπλάνοι παγαπόντηδες που τελικά δεν ξέρω σε ποιους ακούμπησαν τα δωράκια της SIEMENS . Εμείς ούτε αποχυμωτή! Το ζουμί μας το βγάζουμε από μόνοι μας, στο χειροκίνητο! Ποιον επαγγελματικό προσανατολισμό να δώσω στους μαθητές μου ; Να γίνουν μοντέλα , στυλίστες , να κάνουν δημόσιες σχέσεις ή να πιάσουν καμιά πένσα και κανένα κατσαβίδι, γιατί για το πανεπιστήμιο τους το ξέκοψα. Εσείς, τους είπα , θα αποκτήσετε κοινωνική μόρφωση μετά το Λύκειο , γιατί αν θέλετε ν' αποκτήσετε πανεπιστημιακή , μέχρι τα 40 θα μένετε με τους γονείς σας και θα κοιμόσαστε στα σεντόνια με τα σκυλάκια Δαλματίας.
Στη Χριστίνα τη μαθήτριά μου που θ' αποκτήσει σε λίγους μήνες το γιο της το παρακάτω τραγουδάκι.
Σας φιλώ κι αρχίστε να καλλιεργείτε λαχανικά , θα'ναι και βιολογικά εκτός των άλλων.

ΟΡΓΗ

2010-05-05T18:05:00.003+03:00

Είχα χρόνια να δω τόσο κόσμο σε πορεία. Από κάτι πορείες για την επέτειο του Πολυτεχνείου στα τέλη της δεκαετίας του 80. Πολύς κόσμος κι όχι μόνο νέοι. Όχι μόνο οι συνδικαλιστές που τράβαγαν κουπί όλη τη βδομάδα για να κατέβει ο κόσμος στο δρόμο. Άνθρωποι καθημερινοί, συνάδελφοι , φίλοι που αποφάσισαν ότι μπορεί η απεργία να αξιοποιηθεί και διαφορετικά, εκτός από μια μέρα ξεκούρασης. Πολύς κόσμος στην Πατησίων , μακριά από την κεντρική εξέδρα στο Πεδίον του Άρεως. Τι να σου κάνουν οι αγωνιστικοί χαιρετισμοί, το καθένα άλλο τον έκαιγε. Πώς θα βγει η δόση του δανείου, πώς θα πληρώσω τους λογαριασμούς, πώς θα σπουδάσω το παιδί στην επαρχία, πώς θα ζήσω αύριο που θα μπω στην παραγωγή.
Δεν έφτασα ως το Σύνταγμα , μπορεί και να φοβήθηκα, όχι για μένα αλλά γιατί είχα και τη Ράνια μαζί και σκέφτηκα λίγο σα μάνα της. Δεν ξέρω ποιος έβαλε τη φωτιά στο Σ.Δ.Ο.Ε , σίγουρα κάποιος που θα'χε λόγους, δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε στην τράπεζα, λυπάμαι πολύ για τις οικογένειες που οι δικοί τους δε θα γυρίσουν το βράδυ και που ίσως δεν είχαν τη δυνατότητα να απεργήσουν. όμως αυτό που κατάλαβα είναι ότι ένας ολόκληρος κόσμος αποφάσισε να μην κάτσει πια στο σπίτι του , βαρέθηκε , κουράστηκε , αγανάκτησε. Μέχρι εδώ ήταν παιδιά, όποιος έφταιξε πρέπει να πληρώσει τώρα. Δεν περιμένει και δεν ελπίζει τίποτα κανείς από κανέναν και θα πάρει το δίκιο στα χέρια του!

ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ

2010-05-03T21:11:00.002+03:00

Αντισταθείτε στην κακομοιριά που μας φόρτωσαν επειδή πίστευαν ότι έχουμε κι άλλο χώρο στο σαμάρι. Αντισταθείτε στη μαυρίλα που μας πλάκωσε τώρα που το χορτάρι κοκκίνισε από τις παπαρούνες. Αντισταθείτε σ' όσους θέλουν να φιμώσουν τα όνειρά μας. Αντισταθείτε στους πηχιαίους τίτλους των εγκάθετων εφημερίδων και των δελτίων ειδήσεων. Αντισταθείτε στην ατιμωρησία όσων μένουν στο απειρόβλητο !Μας παίζουν ...
Μας έκαναν τόσο καιρό να πιστέψουμε ότι είμαστε ανίκανοι να υψώσουμε κεφάλι .
Δεν κουβαλάμε το ραγιαδισμό στο D.N.A μας ,δεν μπορούμε να πέσουμε έτσι αμαχητί. Τι θα κάνουμε; λένε όλοι όσοι ευτύχησαν ή ατύχησαν να γεννηθούν χωρίς τίποτα δεδομένο. Θα εμπιστευτούμε για μια ακόμα φορά τις τύχες μας σε άλλους; Σ' αυτούς που δε λογαριάζουν πόσο κάνει το ψωμί ή το γάλα των παιδιών τους σ' αυτούς που τα δημόσια σχολειά είναι κέντρο εκκολαπτόμενων εργατών και απελπισμένων μεταναστών;
Κατεβάστε ρολά παντού στα σπίτια στα μαγαζιά στα σχολειά στ' αυτιά σας. Θυμώστε και απαιτείστε τιμωρία όσων ευθύνονται. Σπρώξτε τους στρογγυλοκαθισμένους στις μαλακές καρέκλες τους. Εμείς μπορούμε να κάτσουμε κατάχαμα , αυτοί όχι. Έχουμε πλεονέκτημα εδώ . Εμείς είμαστε η παραγωγική τάξη , μην το ξεχνάτε. Αυτοί αναπαράγουν κι αναμασούν την ισχύ μας. Ας μην τους τη χαρίζουμε πια.
Δε με νοιάζει που μειώθηκε ο μισθός μου, δε με νοιάζει αν θα παίρνω βοήθημα αντί για δώρα , με νοιάζει που με υποτιμούν και μου φορτώνουν τα λάθη τους και δόξα τω Θεώ έχω τα δικά μου να φορτωθώ.
Θύμωσα λιγάκι ε; Για θυμώστε κι εσείς

Ο ΜΑΪΟΣ ΜΑΣ ΕΦΤΑΣΕ

2010-05-02T22:56:00.003+03:00

Καλησπέρα καλοί μου αναγνώστες και ψιλοπυροβολημένα πουλάκια. Τι Μάιος κι αυτός φέτος! Μες στου Μαγιού τις μυρωδιές που λένε κι εκεί που είδα χτες επιτέλους χελιδόνια, φυσικά εκτός Αθηνών , μας ήρθε σήμερα το πακέτο και μας χάλασε κάθε διάθεση για ρομαντισμούς και ανπολήσεις. όχι που δεν το περίμενα , κάθε άλλο. Προετοιμασμένη ήμουνα, αλλά πάντα έχεις μια μικροαποχαύνωση, μια αίσθηση του δε θα συμβεί πλάκα μου κάνουμε να με τρομοκρατήσουν θέλουν... Χμ χμ διαψεύστηκα οικτρά. Μετά από τόσα χρόνια δουλειάς , χωρίς ουσιαστικές αυξήσεις τα τελευταία χρόνια , να σου κόβουν κι άλλο αυτό που λέμε μισθό ε; Νισάφι!
Αύριο πάλι θ' αρχίσει η κλάψα κι ο πανικός στο σχολείο. Πάει το δώρο πάει το επίδομα αδείας , καλά για το εφάπαξ δεν το συζητώ. Να ζήσουμε να το θυμόμαστε! Βέβαια μέσα σ' όλα αυτά θα μου φύγει και το άγχος τι θα έκανα αν έπαιρνα συνταξη, πώς θα περνούσα τον ελεύθερο χρόνο μου. Για μένα δουλεύουν όλοι αυτοί βρε ! Σύνταξη , γιατί να πάρεις σου λένε! Κάτσε εδώ να δουλεύεις , καλά θα περάσεις , ε κι αν θάχεις και μια μικρή άνοια σε μερικα χρόνια , θα σε βάλουμε να δουλεύεις με αυτόματο πιλότο. Και θα'χεις και μια ωραιότατη τάξη με πολλάαα παιδιά να μην αισθάνεσαι μοναξιά με λίγα. Θα σου κόψουμε τις πολλές αργίες , θα κάθεσαι παραπάνω στο σχολείο[ έτσι θα συσφίξεις τις σχέσεις με τους συναδέλφους που δεν πας] και για κάθε τριετία που θα υπομένεις και θα παραμένεις θα παίρνεις και δώρο έκπληξη ένα 3% επιπλέον για τη σύνταξη , που δε θα την πάρεις ποτέ. Δεν είπαμε ότι όποιος κάνει παρέα με νέους δε γερνά εύκολα , έτσι κι εμείς σε λίγο θα γυρίσουμε στην παιδική ηλικία.
Λοιπόν επειδή είμαι σπάταλος άνθρωπος και τα λεφτά δε θα με φτάνουνε κάθε πρόσκληση για δεύτερη εργασία δεκτή. Αλλά επειδή υπάρχει και ανεργία η τελευταία λύση είναι εργασία στο εξωτερικό. Σήμερα διαβάζοντας κάτι sites για δασκάλους που αποσπώνται σε χώρες του εξωτερικού διαπίστωσα ότι έχουμε υποτιμήσει πολλές χώρες. Αργεντινή, Ουζμπεκιστάν, Αρμενία, Κονγκό, Μαλάουι [ το τελευταίο πρέπει να το βρω στο χάρτη]. Θα ξενιτευτώ λοιπόν πουλάκια μου , θα γίνω αποδημητικό.
Ας διατηρήσουμε παρ' όλα αυτά την ψυχραιμία μας κι ας ετοιμάσουμε βαλίτσες. Μπορεί να μην πάω στο Περού , στη Χιλή όμως πάνε Έλληνες δάσκαλοι κι από κει τι είναι η Λίμα ; Ένα τσιγάρο δρόμος που λένε.
Αισιοδοξία λοιπόν και να θυμηθώ να κρύβω τα τσιγάρα μου , πέντε ευρώ θα πάνε και η τράκα πάει ήδη σύννεφο.
Καληνύχτα και κάντε όνειρα, αυτά δε φορολογούνται ούτε περικόπτονται

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ

2010-04-16T23:20:00.004+03:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Αυτές τις μέρες συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τη δημιουργία αυτού εδώ του blog. Θυμάμαι που αναρωτιόμουν διαβάζοντας τα άλλα blogs πώς στο καλό γίνεται και τα φτιάχνουν και πόσες γνώσεις πρέπει να έχει κάποιος για να το κάνει , αναθεματίζοντας την ώρα που βαρέθηκα να πάω στο β' επίπεδο υπολογιστών. Προσπαθώντας με πολύ κόπο , ομολογώ, κατάφερα να το φτιάξω και πάλι βλέπω ότι μου λείπουν πολλά. Με πιάνει ώρες ώρες μια τελειομανία κι όταν βλέπω πώς δεν τα καταφέρνω τα παρατάω και τσαντίζομαι... Τέλος πάντων ... παλιοχαρακτήρας ! Λοιπον απολογισμός του πρώτου χρόνου ζωής τούτου του πονήματος. Μου έγινε καθημερινή συνήθεια να μπαίνω και να διαβάζω τα νέα των γνωστών- αγνωστων -φίλων μου. Μπορεί να μην απαντώ στα σχόλια , δεν με βοηθάει και η σύνδεση , αλλά πάντα παρακολουθώ τις δραστηριότητες όσων μπορώ και μου επιτρέπει ο χρόνος. Νομίζω ότι κάθομαι στην αυλή σαν τις παλιες γειτόνισσες και μαθαίνω τα νέα της γειτονιάς και πιάνω τον εαυτό μου να ανησυχεί μερικές φορές όταν κάποιος δε δίνει "σημεία ζωής" για πολύ καιρό. Άλλες πάλι φορές αναρωτιέμαι αν έχω κι εγώ κάτι να προσφέρω σ' αυτή τη γειτονιά. Δεν ξέρω , εδώ ο ποιητής σηκώνει τα χέρια... Πάντως το να ακουμπάω κάπου αυτά που σκέφτομαι , αυτά που με χαροποιούν κι αυτά που με πονάνε είναι ανακουφιστικό, νομίζω άλλωστε ότι όλοι αυτό κάνουν σ' αυτές τις απρόσωπες πόλεις. Να' στε καλά λοιπόν γείτονες, όσοι κι αν είσαστε κι εγώ υπόσχομαι να'μαι πιο τακτική και πιο επιμελής από δω και μπρος
Καληνύχτα

ΧΕΛΙΔΟΝΙ ΚΑΙ ΑΝΟΙΞΗ

2010-04-08T19:01:00.003+03:00

Καλησπέρα πουλάκια μου και χρόνια πολλά. Μην υποθέσετε ότι βρισκόμουν σε μέρη μακρινά και σας ξέχασα , απατασθε πλάνην οικτράν. Το παλιό pc με προδίδει και δεν μπορώ να μπω στις αναρτήσεις , μπουκωμένο μου φαίνεται...
Πέρασε το Πάσχα και δεν πήγα πουθενά , τι γκαντεμιά κι αυτή , μ΄έφαγε η πρωτεύουσα πάλι . Όχι ότι δεν είχα προτάσεις ,αλλά μια ο καιρός , μια η αναβλητικότητά μου , μια η ασυμφωνία των μελών της οικογένειας για τον τόπο διακοπών , μια η ίωση που περνάει τις τελευταίες μέρες ο γιος μου [ καλά οι άντρες όταν αρρωσταίνουν με εξουθενώνουν] με άφησαν εδώ. Κι όχι τίποτα άλλο τη Δευτέρα έχω σχολείο και νιώθω σαν να μην ξεκουράστηκα διόλου. Τέλος πάντων ας είμαστε καλά πρώτα απ' όλα και ...έρχεται και καλοκαιράκι. Είδατε καθόλου χελιδόνια; Για μένα αυτά είναι η επιβεβαίωση της άνοιξης. Γιατί όπως λέει και το τραγουδάκι...
Πάει, εχάθηκε το χιόνι,
έφθασε το χελιδόνι,
και το βλέπει το παιδί
και πηδά και τραγουδεί·
«Χελιδόνι γύρισε·
καλοκαίρι μύρισε».
Λοιπόν σήμερα θα σας πω μια ιστορία μ' ένα χελιδόνι.
Κάποτε στα παλιά πολύ παλιά χρόνια, τότε που οι θεοί ζούσαν στον Όλυμπο, ο Χειμώνας ήταν ένα ζωηρό παλικάράκι κι όχι ο γέρος που βλέπουμε στις ζωγραφιές. Κολλητός φίλος του Δία ανέβαινε συχνά στον Όλυμπο για να τον δει και να κάτσει μαζί του μερικές μέρες. Εκεί έτρωγαν , έπιναν και διασκέδαζαν συνοδεία απολλώνιας λύρας. Ο Χειμώνας είχε πολλές κατακτήσεις, αλλά για γάμο ούτε λόγος. Άλλωστε ήταν και λίγο νομάς , 6 μήνες στο βόρειο ημισφαίριο , έξι στο νότιο ποια θα τον ακολουθούσε;
Μια χρονιά όμως συνέβη κάτι που άλλαξε τη ζωή του. Η άνοιξη έφτασε
νωρίτερα απ'ό,τι άλλες χρονιές. Τότε ήταν που βγήκε η παροιμία "ο
Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει" γιατί πραγματικά έκανε
Φλεβάρη μήνα υπέροχο καιρό. Βγήκε κι ο Χειμώνας να δει πως τόλμησε ο
Φλεβάρης να τον παρακούσει και να κάνει ζέστη και αντίκρυσε την Άνοιξη. Δεν είχαν ξανασυναντηθεί ποτέ μέχρι τότε, γιατί όταν αυτός έφευγε, αυτή ερχόταν, αλλά με το που την είδε κατάλαβε τι είχε χάσει και για να μη σας τα πολυλογώ την ερωτεύτηκε.
Θελησε κάτι να της προσφέρει κι επειδή δεν βρήκε τίποτα άλλο έκοψε ένα κλωνάρι αμυγδαλιάς, που ήταν το μόνο ανθισμένο δέντρο και της το προσέφερε.
Η Άνοιξη το βρήκε πολύ φτωχό για τα δεδομένα της και αμέσως τον αποπήρε :
-Πώς τολμάτε κύριε, εσείς ένας κοινός θνητός να ρίχνετε τα μάτια σας πάνω μου και να μου προσφέρετε και άνθη;
Ο Χειμώνας θίχτηκε
- Ε ! Όχι και κοινός θνητός , κοτζάμ Χειμώνας εδώ ! Σας παρακαλώ να συστηθούμε και να πάμε να πιούμε ένα απεριτίφ.
-Μα τι μου προτείνετε; τον έκοψε η Άνοιξη , εσείς σε λίγο θα φύγετε κι απορώ πώς δεν τό'χετε κάνει ήδη.
-Μάλλον εσείς ήρθατε νωρίτερα , απάντησε ο Χειμώνας που δεν είχε μάθει να τον σνομπάρουν.
Η Άνοιξη κοίταξε την ατζέντα της και είδε ότι όντως είχε έρθει πολύ πιο νωρίς, γι' αυτό αμέσως μάζεψε όλα τα λουλούδια που είχαν αρχίσει να φυτρώνουν , σήκωσε άρον άρον τα πουλιά που κάθονταν στις φωλιές, έκρυψε και τον ήλιο πίσω από ένα σύννεφο και εξαφανίστηκε.
Ο Χειμώνας προσπάθησε να τη σταματήσει, αλλά το μόνο που πρόλαβε να πιάσει ήταν ένα χελιδόνι. Μετά έψαξε παντού την Άνοιξη , έβαλε μέσον και το Δία , αλλά αυτή πουθενά...
Πέρασαν οι μέρες κι ήρθε ο καιρός να φύγει. Το χελιδόνι μάταια τον παρακαλούσε να το αφήσει ελεύθερο να χτίσει τη φωλιά του. Ο Χειμώνας ήθελε να το κρατήσει για πάντα γιατί του θύμιζε την άνοιξη. Τότε το χελιδόνι του είπε:
- Άφησέ με ελεύθερο και σου υπόσχομαι να πείσω την Άνοιξη να έρθει κοντά σου.
Ο Χειμώνας που δεν είχε άλλη επιλογ'η , το άφησε κι αυτό πήγε κατευθείαν στη Άνοιξη να της προτείνει να γυρίσουν πίσω να βρουν το Χειμώνα και να ζήσουν για πάντα όλοι μαζί σ' έναν τόπο. Αυτή ούτε που να τ' ακούσει!
Απελπισμένο το χελιδόνι πήγε και βρήκε τα υπόλοιπα χελιδόνια και τους είπε:
-Δε θα'ταν καλύτερα να μην ξενιτευόμαστε κάθε χρόνο; Να ζούμε μόνιμα σ' έναν τόπο να φτιάχνουμε τις φωλιές μας και να μεγαλώνουμε τα μικρά μας χωρίς να αγχωνόμαστε να πετάξουν γρήγορα πριν έρθει ο Χειμώνας;
Τα χελιδόνια άρχισαν να γελάνε .
-Τι είμαστε εμείς σπουργίτια; του είπαν . Εμείς είμαστε ταξιδιάρες ψυχές...
Από τις φωνές και τα γέλια ξύπνησε ο Δίας και πήγε να δει τι γίνεται. Όταν του εξήγησαν είπε στο χελιδόνι
-Τι να σου κάνω είσαι μόνο σου, αν συμφωνούσαν και τα υπόλοιπα κάτι μπορούσε να γίνει...
Και μάλλον από αυτά τα λόγια του βγήκε η παροιμία" Ένα χελιδόνι δε φέρνει την Άνοιξη"
Καλή Άνοιξη λοιπόν , μια και ήρθε
Σας φιλώ , να προσέχετε

ΣΤΟΟΥΝΧΕΤΖ

2010-03-07T22:56:00.004+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Εμφανίστηκα εγώ η εξαφανισμένη, τόση απουσία νισάφι πια! Ήταν οι μέρες των συγχίσεων και των θυμών . Ναι θύμωσα και ξαφνικά τούδωσα και κατάλαβε. Νομίζω ότι αυτή που ήταν να καταλάβει κατάλαβε. Έτσι νομίζω , γιατί μερικές φορές υπερτιμούμε τη νοημοσύνη των άλλων. Εγώ που λέτε πουλάκια μου, είμαι γενικά άνθρωπος που δε μιλάει σε ανθρώπους που τους δίνει ευκαιρίες και τις εκμεταλλεύονται προς ίδιον και μόνο όφελος. Ακόμα κι αν θυμώσω μαζί τους, δε θα τσακωθώ , αλλά θα το προσπεράσω. Είναι όμως μερικές φορές που φτάνει ο κόμπος στο χτένι και αν το τραβήξουμε [ το χτένι] θα βγει και μια τούφα μαλλί που δεν ξέρω ποιανού θα'ναι. Επίσης όπως έχω ξαναπεί δε μου αρέσει καθόλου να θεωρούμαι δεδομένη και βολική, προσφέρομαι δεν παραχωρούμαι κι αν δε μου αρέσει παίρνω πίσω την προσφορά δεν θα την έχουν εφ' 'ορου ζωής. Αυτή τη φορά λοιπόν θύμωσα πολύ με μια συνάδελφο που τυχαίνει λέω τυχαίνει να είναι και διευθύντριά μου τα τελευταία χρόνια. Βρε παιδί μου , πώς μπορεί κανείς να περνάει με τόση ευκολία το ποτάμι και να βρίσκεται συγχρόνως και στις δύο όχθες, πιστεύοντας ότι οι άλλοι δε θα το καταλάβουν; Δε θα δούμε τις βρεγμένες πατουσίτσες ; Τέλος δε θα ασχοληθώ άλλο με κανέναν που μου χαλάει τη διάθεση. Και φυσικά δεν περιμένω από κανέναν υποστήριξη. Θα'ταν τουλάχιστον κουτό . Όλοι μόνοι μας είμαστε παντού , το θέμα είναι πόσο στρουθοκαμηλίζουμε και κοροϊδεύουμε τη μοναξιά μας με μικρές αναλαμπές περιορισμένης διάρκειας. Καλές είναι κι αυτές να μην σκουντουφλάμε στα ντουβάρια...
Και μη νομίζετε πως αυτά που γράφω είναι κρίσεις απαισιοδοξίας, όχι βρε ίσα ίσα αποστάγματα λογικής είναι που με συναντάει πού και πού, γιατί τον υπόλοιπο καιρό είμαι αιθεροβάμων... Απλώς δυσκολεύομαι μερικές φορές στην κατάποση του δισκίου
Λοιπόν τέλος μ' αυτά , να σας πω για το Στόουνχετζ να τα φρεσκάρω μια και θα τα πω και αύριο;
Λοιπόν το Στόουν χετζ είναι ένα μεγαλιθικό μνημείο στη νοτιοδυτική Αγγλία και χρειάστηκαν 25 γενιές ανθρώπων για να ολοκληρωθεί. Άρχισε να κατασκευάζεται γύρω στο 2900 π.Χ και τότε έφτιαξαν έναν κύκλο διαμέτρου 100 μέτρων με 56 τρύπες στην περιφέρειά του. Μετά τοποθετήθηκαν οι πρώτες ΄πέτρες στο κέντρο του κύκλου και τέλος οι τελευταίες πέτρες. Επειδή τα τελευταία χρόνια παρατηρήθηκαν και γκράφιτι πάνω τους απαγορεύτηκε να τις επισκέπτεται το κοινό εκτός από κάποιες συγκεκριμένες ημερομηνίες και μόνο οι δρυϊδες έχουν πλήρη πρόσβαση σ' αυτές.
Το μυστήριο μ' αυτές τις πέτρες είναι το μέγεθός τους. Η μεγαλύτερη έχει ύψος 7 μ. πάνω από τη γη και 2,5 μέτρα κάτω από αυτήν. Αν σκεφτούμε ότι η καθεμιά ζυγίζει περίπου 40 τόνους και το κοντινότερο ορυχείο είναι 30 χμ. πώς τις μετέφεραν;
Πιστεύουν ότι μάλλον τις κύλησαν πάνω σε κορμούς δέντρων , μετά τις έβαλαν στο ποτέμι και μετά πάλι σε κορμούς δέντρων. Οι πέτρες όμως ήρθαν στο πλάι , για να σηκωθούν και να στηθούν θα'πρεπε να συγχρονιστούν τουλάχιστον 600 άντρες...
Φυσικά για ένα τέτοιο μνημείο υπάρχουν άφθονοι θρύλοι. Ένας από αυτους αναφέρεται στο βασιλιά Αρθούρο και την επιθυμία του να φτιάξει ένα μνημείο για να θάψει 300 ευγενείς που είχαν σφαγιαστεί από τους Σάξωνες. Ο μάγος Μέρλιν τον συμβούλεψε να πάρει τις πέτρες από την Ιρλανδία από ενα σημείο που ονομαζόταν κύκλος των γιγάντων , μια και πίστευαν ότι τις είχαν μεταφέρει γίγαντες από την Αφρική. Ο Αρθούρος προσπάθησε να τις μεταφέρει, αλλά δεν το κατάφερε και τότε ο Μέρλιν τις έκανε να πετάξουν και να προσγειωθούν στη σημερινή τους θέση.
Ένας άλλος μύθος, όπου θέλει να δείξει πως συνδέονται διαβολικές δυνάμεις με αυτό το μέρος, λέει ότι ο διάβολος αγόρασε κάτι μαγικές πέτρες από μια Ιρλανδέζα γυναίκα. Τις μεταφέρει μέσω αέρος στην πεδιάδα του Salisbury όπου εκεί προκαλεί ένα ολόκληρο χωριό να τις μετρήσει παρουσιάζοντας τες σε αυτούς με την μορφή ενός πολύ περίεργου γρίφου.Ο αρχηγός του χωριού του λέει ότι είναι πολλές για να τις μετρήσει, και αυτό βασίζεται επίσης σε έναν άλλο μύθο που λέει ότι είναι αδύνατον κάποιος να μετρήσει όλες τις πέτρες. Τότε ο διάβολος νευρίασε και πέταξε μια πέτρα εναντίον του αρχηγού και τον χτύπησε. Παρόλα αυτά ο αρχηγός του χωριού δεν παθαίνει τίποτα και η πέτρα μένει σφηνωμένη στο έδαφος και ονομάζεται από τότε Heel Stone.
Το πιο περίεργο πάντως με τη κατασκευή του Stonehenge είναι ότι κατά το θερινό ηλιοστάσιο στις 21 Ιουλίου(τότε έχουμε την πιο μεγάλη μέρα) όπου ο ήλιος ανατέλλει κατά μήκος της Heel Stone και όταν φτάσει στο υψηλότερο σημείο του μοιάζει σαν να ισορροπεί πάνω στην πέτρα δημιουργώντας μία σκιά που εκτείνεται μέχρι το κέντρο του μνημείου. Το ίδιο συμβαίνει και στο χειμερινό ηλιοστάσιο προς την αντίθετη μεριά όμως. Ένα είναι σίγουρο, όσοι έλεγχαν το Stonehenge είχαν μεγάλη δύναμη. Θεωρείται το πρώτο αστρονομικό παρατηρητήριο στην ιστορία του ανθρώπου στο οποίο σημειώνονται συγκεκριμένα γεγονότα. Ουσιαστικά χρησιμεύει σαν αστρονομικό ημερολόγιο για το φεγγάρι και τη σελήνη. Υπάρχουν τέλος και αυτοί που πιστεύουν ότι αντικατοπτρίζει έναν άντρα και μια γυναίκα.
Καληνύχτα , αρκετά είπα σήμερα

ΜΥΘΙΚΟΙ ΕΡΩΤΕΣ -ΗΩΣ

2010-02-22T20:18:00.004+02:00

Ο Ήλιος είχε δυο αδερφές, η μία ήταν η Ηώς , η ροδοδαχτυλη που φερνε το φως της αυγής και η άλλη η Σελήνη . Η Ηώς ήταν όμορφη και τσαχπινούλα και τόξερε, είπε λοιπόν να ερωτευτεί ένα θεό που ήταν επίσης όμορφος και δυνατός κι αυτός ήταν ο Άρης.
Κι όχι μόνο τον ερωτεύτηκε, αλλά προχώρησε και σε σύναψη δεσμού.Σφάλμα μέγα σφάλμα γιατί οι καλοθελητές ήταν πολλοί και οι κεραίες της Αφροδίτης τεντωμένες. Μόλις έμαθε ότι ο καλός της ήταν αλλού, καταράστηκε την Ηώ να'χει μια ζωή γεμάτη ανεκπλήρωτους έρωτες Έτσι κι έγινε ...
Πρώτος στη λίστα ήταν ο Αστραίος, δηλαδή ο έναστρος ουρανός, με τον οποίο απέκτησε τους 4 ανέμους[ Βορέα, Αργέτη,Ζέφυρο και Νότο], τον Αυγερινό και μια κόρη τη Δίκη .
Δεύτερος στη σειρά ήταν ο Τιθωνός , βασιλόπουλο από την Τροία. Ο πατέρας του ο Λαομέδοντας δε συμφωνούσε με τη σχέση αυτή , γι' αυτό η Ηώς τον απήγαγε και τον πήρε στο παλάτι της στην άκρη του Ωκεανού. Έκανε και μια συμφωνία με το Δία καλού κακού και πέτυχε την αθανασία του Τιθωνού. Ξέχασε όμως να ζητήσει και την αιώνια νεότητά του. Έτσι λοιπόν ο Τιθωνός έγινε αθάνατος μεν , αλλά γερνούσε δε. Το μόνο που έμενε νεανικό πάνω του ήταν η φωνή του. Η Ηώς λοιπόν παρακαλεσε το Δία να τον μεταμορφώσει σε τζιτζίκι, ώστε να συνεχίσει να τραγουδά για πάντα... και προχώρησε στον επόμενο.
Ο επόμενος ήταν ο Ωρίωνας , που πήγε από βέλη της Άρτεμης [ γι' αυτό έχω πει παλιότερα να μην επαναλαμβάνομαι]
Ο επόμενος τυχερός, γιατί κανείς δεν τη γλίτωνε ήταν ο Αθηναίος ήρωας Κέφαλος. Έλα όμως που ο Κέφαλος ήταν παντρεμένος. Μια μέρα που το παλικάρι είχε βγει για κυνήγι στον Υμηττό κι αυτή έστελενε το φως της στη γη, τον είδε και τον ερωτεύτηκε. Αυτός όμως ήταν πιστός στη γυναίκα του και δεν ενέδωσε.
-Εγώ βλέπω το μέλλον , του'πε και θα μετανιώσεις γι' αυτή σου την επιλογή. Για δοκίμασε την πίστη της γυναίκας σου! Χμ χμ χμ
Αυτός που ήθελε να το τσεκάρει δέχτηκε κι η Ηώς του'δωσε άλλη μορφή και πολλά δώρα για τη γυναίκα του . Η γυναίκα του Κέφαλου θαμπώθηκε από τα δώρα κι αυτός επεσε σε κατάθλιψη και την έδιωξε.
Τι να σας τα λέω τώρα πήγε στην παρέα της Άρτεμης που της χάρισε ένα αλάνθαστο τόξο, ξαναγύρισε στην Αθήνα μεταμφιεσμένη σε άντρα , νίκησε τον Κέφαλο σε αγώνες και τελικά του αποκαλύφθηκε. Μια μέρα όμως που αυτός πήγε για κυνήγι τον ακολούθησε για να δει αν συναντάει την Ηώ. Αυτός είδε ένα θάμνο να κουνιέται, νόμισε ότι ήταν ελάφι κι ... έγινε χήρος.
Η Ηώς βέβαια πιστή στις επιλογές της συνέχισε να αναζητεί τον ιδανικό άντρα κι ακόμα τον ψάχνει νομίζω...
Συμπέρασμα ; Το πρωινό κυνήγι δεν είναι ότι το καλύτερο, ας γίνουμε χορτοφάγοι
Καληνύχτα πουλάκια μου

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

2010-02-21T01:09:00.003+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου μέσα από τη θολή ατμόσφαιρα της πόλης μας. Αυτό το σύννεφο ήρθε και κατακάθισε για τα καλά πάνω μας. Η ατμόσφαιρα καταθλιπτική και μουντή και όρεξη καμιά. Χτες γιόρταζε η φίλη μου η Δώρα. Σίγουρα δε θα διαβάσει αυτά που γράφω μια και αγνοεί παντελώς το blog , αλλά και μένα τα τελευταία χρόνια. Αν και τόχω αποδεχτεί σαν κάτι δεδομένο δεν παύει να με πονάει λιγάκι και να το θυμάμαι πού και πού. Όπως και να'χει χρόνια της πολλά , ο καθένας κάνει τις επιλογές του και είναι σεβαστές.
Για μας λοιπόν τους εκδρομείς του 60-70 που δεν ενηλικιωθήκαμε ποτέ κι ούτε πρόκειται, που θ' αγαπάμε τους φίλους και τα λάθη μας, που θα ερωτευόμαστε καθημερινά με τη ζωή και τους ανθρώπους.
Για τον άνεμο που φύσηξε και ξεκαθάρισε την ατμόσφαιρα, ελπίζω και το μυαλό μας οσονούπω ...

ΦΙΛΙΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΑ

ΑΔΕΡΦΙΑ ΕΞ ΑΙΜΑΤΟΣ

2010-02-12T01:25:00.005+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Επιτέλους το pc μου'κανε τη χάρη και μπήκα στις αναρτήσεις. Μάλλον πρέπει να του μιλάω πιο γλυκά ίσως...
Η υγεία μου έχει πάρει φέτος τον κατήφορο μου φαίνεται, από φαρυγγίτιδα σε φαρυγγίτιδα σέρνομαι κι από διάθεση καμία, όλο παραπονιέμαι κι όλα μου φταίνε. Μεγαλώνω γκρινιάζοντας και σκέφτομαι για πόσα ακόμα χρόνια θα δουλεύω. Μέχρι τώρα έχω δει παιδιά μαθητών μας να έρχονται στο σχολείο σαν μαθητές κι αυτά και μια συγκίνηση την ένιωσα. Δεν ξέρω τι θα νιώσω όταν δω τα εγγόνια τους... που όπως πάει θα τα δω δε θα μου ξεφύγουν ,αν δε βλέπω τα ραδίκια ανάποδα που κι αυτό παίζει δυνατά. Κληρονομικό χάρισμα!
Ήθελα να πάω κι ένα ταξιδάκι τώρα το τριήμερο, αλλά ο καιρός μας τα χάλασε κι έτσι με βλέπω να την περνάω με οικιακά.
Ας παραμείνουμε λοιπόν στις εστίες μας κι ας μπούμε στον κόσμο των παραμυθιών...
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε σ' ένα φτωχικό σπίτι ένας ψαράς με τη γυναίκα του,αλλά δεν είχαν αποκτήσει παιδιά, γεγονός που τους στενοχωρούσε πολύ.
Κάθε μέρα ο ψαράς πήγαινε για να ψαρέψει στη θάλασσα, μα μια μέρα έπιασε ένα πολύ παράξενο ψάρι που του μίλησε με ανθρώπινη μιλιά.
- Πέτα με πάλι στο νερό , του είπε κι όποια επιθυμία έχεις εγώ θα στην πραγματοποιήσω.
Ο ψαράς άφησε το ψάρι ελεύθερο και αυτό του είπε:
- Σε λίγο θα πιάσεις στα δίχτυα σου ένα μικρότερο ψάρι, θα δώσεις στη γυναίκα σου να φάει τη σάρκα του, στο σκύλο σου να φάει το δέρμα και στο άλογό σου να φάει τα κόκαλα.
Έτσι κι έγινε και σε λίγο καιρό ο ψαράς απόκτησε δίδυμα αγόρια, το σκυλί του δυο σκυλιά και το άλογό του δυο πουλάρια.
Τα αγόρια του ψαρά μεγάλωναν κι έκαναν ευτυχισμένους τους γονείς τους , μέχρι που κάποια μέρα το ένα από αυτά που ήταν και το πιο ανήσυχο τους ανακοίνωσε την απόφασή του να φύγει για να γνωρίσει τον κόσμο.
Πριν φύγει είπε όμως στο δίδυμο αδερφό του:
-Πάρε αυτή την μπουκάλα με κρασί και να την παρατηρείς κάθε μέρα. Το κρασί είναι άσπρο τώρα. Αν το δεις κάποια μέρα να γίνεται κόκκινο , να ξέρεις ότι χρειάζομα τη βοήθειά σου.
Ξεκίνησε μετά για το ταξίδι παίρνοντας μαζί του το ένα από τα δίδυμα άλογα και το ένα από τα δίδυμα σκυλιά.
Μετά από ένα μακρινό ταξίδι έφτασε σ' ένα βασίλειο που ο κόσμος υπέφερε από έναν τρομερό δράκο που κανένας δεν μπορούσε να εξοντώσει. Είχε μάλιστα υποσχεθεί ότι όποιος το κατόρθωνε θα έπαιρνε την κόρη του για γυναίκα.
Ο γενναίος άντρας κατάφερε μετά από πολύ κόπο να σκοτώσει το δράκο και για να τον πιστεψει ο βασιλιάς έκοψε τη γλώσσα του δράκου και την πήρε μαζί του.
Πάνω στον ενθουσιασμό του δεν κατάλαβε ότι κάποιος τον παρακολουθούσε. Ήταν ένας αξιωματικός του βασιλιά που έκοψε το κεφάλι του δράκου και πηγαίνοντας από ένα συντομότερο δρόνο , έφτασε πρώτος στο παλάτι. Ο βασιλιάς βλέποντας τον αξιωματικό με το κεφάλι του δράκου έδωσε αμέσως εντολή να αρχίσουν οι προετοιμασίες του γάμου της κόρης του.
Ο δίδυμος έφτασε στο παλάτι την ώρα που άρχιζαν τα πανηγύρια. Βλέποντας το κεφάλι του δράκου είπε:
-Είναι παράξενο που ο δράκος αυτος δεν εχει γλώσσα.
-Μα έχει γλώσσα, είπε ο αξιωματικός και άνοιξε το στόμα του δράκου, μα γλώσσα δεν υπήρχε.
- Ο δράκος είχε γλώσσα , είπε ο δίδυμος κι άνοιξε το σακούλι του.
Ο βασιλιάς κατάλαβε τότε το ψέμα του αξιωματικού , φώναξε αμέσως να τον συλλάβουν και να τον ρίξουν στην πιο σκοτεινή φυλακή, ενώ έδωσε την ευχή του για το γάμο του δίδυμου με την πριγκίπισσα.
Ο δίδυμος και η πριγκίπισσα περνούσαν καλά μαζί και ήταν ευτυχισμένοι για λίγο καιρό μέχρι που η ανάγκη του για περιπέτεια φούντωσε και πάλι για τα καλά.
-Θα πάω στο δάσος για κυνήγι, ανακοίνωσε στη γυναίκα , η οποία όσο κι αν τον παρακαλούσε δεν μπόρεσε να τον μεταπείσει.
Στο δάσος συνάντησε μια γρια γυναίκα που ήταν όμως μάγισσα. Με το που άνοιξε το στόμα του να την χαιρετήσει τον μεταμόρφωσε σε πέτρα.
Στο μεταξύ στο σπίτι του ψαρά ο άλλος δίδυμος παρακολουθούσε προσεκτικά κάθε μέρα το μπουκάλι με το κρασί. Ξαφνικά το είδε να μεταμορφώνεται από άσπρο σε κόκκινο σαν αίμα και ζήτησε αμέσως την άδεια από τους γονείς του να πάει να βρει τον αδερφό του. Πήρε μαζί του το δίδυμο άλογο και το δίδυμο σκύλο και ξεκίνησε.
Μετά από πολλές μέρες βρέθηκε στο βασίλειο που ο αδερφός του είχε σκοτώσει το δράκο κι όποιος τον έβλεπε τον χαιρετούσε με μια βαθιά υπόκλιση. Ακόμα και η πριγκίπισσα του είπε:
-Ηρθες επιτέλους από το δάσος έλα να φάμε και να κοιμηθούμε.
Μα η έκπληξή της ήταν μεγάλη όταν το βράδυ ο νεαρός άντρας έβαλε ανάμεσά τους το σπαθί του κι απλώς γύρισε να κοιμηθεί.
Την άλλη μέρα ξεκίνησε κι αυτός για το δάσος, συνάντησε τη γριά μάγισσα , αλλά όταν αυτή πήγε να τον πλησιιάσει με μια ξαφνική κίνηση ακούμπησε το σπαθί του στο λαιμό της ζητώντας να μάθει για τον αδερφό του.
Η μάγισσα που φοβήθηκε για τη ζωή της τον οδήγησε στον αδερφό του και αναγκάστηκε να τον ραντίσει μ' ένα μαγικό φίλτρο και να τον ξαναζωντανέψει.
Τα δυο αδέρφια αγκαλιάστηκαν κι είπαν ο καθένας τις περιπέτειές του, μα μόλις έφτασε στο προηγούμενο βράδυ ο δεύτερος αδερφός , ο άντρας της πριγκίπισσας θύμωσε πολύ και πίστεψε ότι εκμεταλλεύτηκε την ομοιότητά τους και πήρε τη θέση του στην καρδιά και στο κρεβάτι της γυναίκας του. Λόγο στο λόγο ο θυμός του μεγάλωνε και βγάζοντας το σπαθί του, σκότωσε τον αδερφό του. Το αίμα του δεύτερου δίδυμου έτρεχε και πότιζε τα λουλούδια που βρισκόταν δίπλα του, ενώ ο άδερφός του απομακρυνόταν...
Τα χρόνια πέρασαν , εχθροί κατέλαβαν το βασίλειο και ο πρίγκιπας που είχε γεράσει πια λαβώθηκε βαριά σε μια μάχη . Απελπισμένος κι ενώ οι εχθροί τον αναζητούσαν κατέφυγε στο δάσος. Διψούσε και πονούσε , μα κανένας δεν υπήρχε να τον βοηθήσει. Από μακριά είδε ένα δέντρο με πυκνό φύλλωμα και με όση δύναμη του έμενε πήγε και σκαρφάλωσε στα κλαδιά του. Έμεινε εκεί πολλές ώρες μέχρι να περάσουν οι εχθροί κι από τον πόνο του έκοψε μερικά φύλλα και τα'βαλε πάνω στις πληγές του. Και τότε οι πόνοι σταμάτησαν κι οι λαβωματιές έκλεισαν. Δεν μπορούσε να το πιστέψει ότι είχε γιατρευτεί...
Κατέβηκε σιγά σιγά από το δέντρο και άρχισε να απομακρύνεται ...
-Καλή τύχη αδερφέ μου, ακούστηκε μια φωνή που την πήρε ο άνεμος και τη μετέφερε παντού. Πάντα θα είμαι εδώ για σένα
Το παραμύθι είναι αφιερωμένο στην ΑΝΕΜΩΝΗ που σήμερα 15 Φλεβάρη έχει γενέθλια. Να σε χαίρονται όσοι σ' αγαπούν κι εμείς μαζί.
Μη σας μπερδεύει η ημερομηνία , σήμερα κατάφερα να κάνω ανάρτηση
Καληνύχτα

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

2010-02-11T07:21:00.002+02:00

Καλημέρα πουλάκια μου σας έχασα και με χάσατε , αλλά η άτιμη η τεχνολογία με εμποδίζει. Μόλις σήμερα το πρωί μπήκα επιτέλους στις αναρτήσεις. Δεν μπαίνει με τίποτα και δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί. Ας είναι...
Δεν προλαβαίνω τίποτα περισσότερο από μια καλημέρα κι ένα τραγουδάκι. Αν η τεχνολογία το επιτρέψει θα τα πούμε μετά...

Στα παιδιά που οφείλουν να μας κάνουν κριτική

ΣΟΥ ΜΙΛΑΩ... ΓΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

2010-02-06T08:10:00.002+02:00

Καλημέρα πουλάκια μου. Πολύ πρωινή για Σάββατο , αλλά 7 η ώρα άρχισαν να βαράνε για την παραλαβή πετρελαίου. Πάλι καλά να λέμε γιατί αρχίζουν απεργία οι τελωνειακοί και κινδυνεύαμε να γίνουμε κασάτοι. Χάθηκα λιγουλάκι, αλλά μια κούραση με ταλανίζει. Να'ναι κατάλοιπο της ίωσης, να'ναι που μεγάλωσα και τεστάρω τον εαυτό αν αντέχει; Δεν ξέρω... Έπρεπε να τρέξω και λίγο την ύλη στο σχολείο, γιατί με την απουσία μου μείναμε πίσω, έφτιαξα και μια μικρή παρουσιαση για το βιβλίο της Μαριάνθης...
Σήμερα το πρωί στις 11, παρουσιάζουν αυτή και οι συγγράφοντές της το βιβλίο στο βιβλιοπωλείο ΧΑΡΤΟΡΑΜΑ στο Περιστέρι. Πρόκειται για ένα διασκεδαστικό βιβλίο που απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας κι έχει να κάνει με τα γράμματα. Συνοδεύεται από CD και ασκησιολόγιο και πιστεύω ότι κάνει πιο διασκεδαστική τη διαδικασία της πρώτης γνωριμίας με τα γράμματα κι επειδή τα παιδιά είναι και της ειδικής αγωγής περιέχει και ασκησούλες για τη δυσλεξία
Σας αφήνω προσωρινά πρέπει να δω αν λειτουργεί ο προτζέκτορας, γιατί αν δε λειτουργεί ...έχουμε πρόβλημα. Θα τα πούμε μετά, να βγάλω και καμιά φωτογραφίανα σας δείξω

Η ΑΧΛΑΔΟΥΛΑ

2010-02-01T00:59:00.003+02:00

Καλησπέρα ,καλησπέρα πουλάκια μου. Αργούτσικα σήμερα , αλλά είχα πολλά "οικιακά" αυτές τις μέρες. Είπα να κάνω και καμιά δουλίτσα, μη νομίζετε όχι πολλές, πήγα και μια βολτίτσα στην Αθήνα το Σάββατο, ξεχάστηκα...Καλό μήνα να'χουμε με υγεία και ζεστασιά. Σήμερα μου φέρανε δώρο ένα κασκόλ χειροποίητο, θα μου πείτε πού είναι το σημαντικό; Το'πλεξε μια κοπέλα που' ναι συγχρόνως εργαζόμενη και μικρομάνα και πολύ το εκτίμησα γιατί διέθεσε ένα μέρος από τον προσωπικό της χρόνο ,που είναι τόσο λίγος για να το φτιάξει. Συγκινούμαι και εκπλήσσομαι. Για τη Ντίνα λοιπόν και τη μικρούλα Χριστιάνα το παρακάτω παραμυθάκι.
Η ΑΧΛΑΔΟΥΛΑ

Κάποτε ζούσε ένας φτωχός γεωργός που καλλιεργούσε αχλαδιές. Κάθε χρόνο μάζευε από τα δέντρα του μεγάλα ζουμερά και νόστιμα αχλάδια, μόνο που δεν κράταγε κανένα για τον εαυτό του γιατί όλα τα έπαιρνε ο άρχοντας που δεν ενδιαφερόταν για τους υπηκόους του, αλλά μονάχα για τη δική του καλοπέραση. Κάθε χρόνο λοιπόν ο γεωργός έδινε στον άρχοντα τέσσερα καλάθια με αχλάδια, μα φέτος η σοδειά ήταν μικρότερη και κατάφερε να μαζέψει μόνο τρία. Τρομοκρατήθηκε και μόνο στη σκέψη ότι ο άρχοντας θα τον τιμωρούσε και δεν ήξερε τι να κάνει...
Η μικρότερη κόρη του τότε βλέποντας έτσι τον πατέρα της ,χώθηκε στο τέταρτο καλάθι κι έβαλε πάνω από το κεφάλι της μερικά αχλάδια για να μη φαίνεται. Έτσι όταν ήρθαν οι υπάλληλοι του άρχοντα πήραν τέσσερα καλάθια με αχλάδια , χωρίς να εξετάσουν τι είχε μέσα το καθένα. Τα καλάθια με τα φρούτα τοποθετήθηκαν στην αποθήκη του άρχοντα και κανένας δεν πήρε τίποτα είδηση. Μετά από λίγες μέρες ο μάγειρας πήγε στην αποθήκη και ανακάλυψε το κοριτσάκι. Κανένας δεν ήξερε από πού ήρθε και γι' αυτό αποφάσισαν να γίνει υπηρέτρια στο σπίτι του άρχοντα. Την ονόμασαν Βιολέτα από το μενεξεδί χρώμα των ματιών της και όλοι θαύμαζαν την προθυμία της και την καλή της καρδιά. Μια μέρα που η Βιολέτα κατέβηκε στον κηπο συνάντησε το γιο του άρχοντα που ήταν πάνω κάτω στην ηλικία της κι έγιναν φίλοι.
Οι άλλες υπηρέτριες ζήλευαν πολύ τη Βιολέτα και σκέφτηκαν έναν τρόπο να την ξεφορτωθούν. Είπαν στον άρχοντα ότι η Βιολέτα έχει μαγικές δυνάμεις και μπορεί να του φέρει το θησαυρό των μαγισσών. Ο άρχοντας έδωσε τότε διαταγή να φύγει από το σπίτι του και να μην επιστρέψει αν δεν έχει μαζί της το θησαυρό. Η Βιολέτα περιπλανήθηκε στο δάσος κι όταν νύχτωσε βρήκε μια αχλαδιά ανέβηκε απάνω και κουλουριάστηκε στα κλαδιά της για να κοιμηθεί. Το πρωί βρήκε κάτω από το δέντρο μια ηλικιωμένη γυναίκα που τη ρώτησε πώς βρέθηκε εκεί κι αυτή της διηγήθηκε την ιστορία της. Τότε η ηλικιωμένη γυναίκα της έδωσε λίγο ψωμί, μια σκούπα και λίγο λάδι και της είπε να τα χρησιμοποιήσει όσο καλύτερα μπορούσε. Η Βιολέτα προχώρησε στο δάσος και σ' ένα ξεφωτο βρήκε ένα σπιτάκι και μπήκε μέσα. Εκεί γύρω από το τζάκι είδε τρεις γυναίκες που προσπαθούσαν να μαζέψουν τις στάχτες με τα μαλλιά τους. Αμέσως χωρίς να το σκεφτεί τους χάρισε τη σκούπα της και προχώρησε. Το δρόμο όμως της τον έκλεισαν δυο πεινασμένα σκυλιά . Η Βιολέτα τους έριξε γρήγορα το ψωμί κι αυτά την άφησαν να περάσει . Περπατούσε περπατούσε μέχρι που έφτασε στο παλάτι των μαγισσών. Η πόρτα ήταν ξεκλείδωτη, αλλά δεν μπορούσε να ανοίξει γιατί είχε σκουριάσει με τα χρόνια. Η Βιολέτα λάδωσε τους μεντεσέδες με το λαδάκι που είχε και μπήκε μέσα. Έφτασε στην αίθουσα που οι μάγισσες έκρυβαν το θησαυρό τους, τον πήρε κι ετοιμάστηκε να φύγει. Τότε το σακούλι με τα χρυσά νομίσματα άρχισε να φωνάζει:"Πόρτα , μην την αφήσεις να βγει έξω", αλλά η πόρτα δεν έκλεισε γιατί είχε ευχαριστηθεί που η Βιολέτα την λάδωσε και μπορούσε να ανοιγοκλείνει.
Τρέχοντας έφτασε στο σπίτι του άρχοντα κι εκεί στον κήπο βρήκε το γιο του να την περιμένει. "Θέλω να'ρθω μαζί σου" της είπε "η ζωή μου εδώ είναι τόσο βαρετή, αλλά ο πατέρας μου δε θα μ' αφήσει να φύγω"
Η Βιολέτα τότε του είπε να πάει να κρυφτεί στην αποθήκη μέσα σ' ένα καλάθι,να βάλει πάνω από το κεφάλι του αχλάδια για να μην φαίνεται και να την περιμένει. Αυτή πήγε μπροστά στον άρχοντα και του'δωσε το θησαυρό των μαγισσών.
"Φαντάζομαι θα θέλεις τώρα ένα μεγάλο δώρο" της είπε εκείνος "πες μου τι θες και θα σου το δώσω"
"Το μόνο που θέλω είναι ένα καλάθι από το ζουμερά αχλάδια που έχεις στην αποθήκη σου" του είπε η Βιολέτα.
Ο άρχοντας απόρησε , αλλά έδωσε διαταγή να της δώσουν ό,τι ήθελε.
Η Βιολέτα πήρε το δρόμο του γυρισμού για το σπίτι.

Το δάσος τώρα δεν της φαινόταν τρομακτικό κι οι ακτίνες του ήλιου τρύπωναν κι έδιναν άλλο χρώμα και ζεστασιά στα δέντρα . Είχε άραγε αλλάξει ή τη ζέσταινε το χέρι του φίλου της που κρατούσε;
Καληνύχτα να προσέχετε τον εαυτό σας

ΠΩΣ ΠΕΡΑΣΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ

2010-01-25T19:21:00.004+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Καλησπέρα και να'στε καλά ,γιατί εγώ δεν είμαι. Ω ναι! Ξανακύλισα! Έτσι είμαι εγώ ευαίσθητη και ξανακυλάω και πέφτω σαν βαρελάκι τον κατήφορο. Το Σάββατο που μας πέρασε είπα πώς να περάσω καλύτερα τον ελεύθερο χρόνο μου και βρήκα απασχόληση. Επείγοντα !!! Βασικά δεν ήθελα να πάω , αλλά έλα που γιατρός δεν υπήρχε , ο άντρας μου επέμενε και εγώ ψηνόμουν πάλι στον πυρετό. Πήγαμε λοιπόν στο ΑΤΤΙΚΟ που εφημέρευε. Δεν είχε πολύ κόσμο , θα ξεμπλέξω γρήγορα σκέφτηκα. Αμ δε! Στις 7 πήγαμε 12 30 φύγαμε. Με εξετάσανε , μου πήρανε αίματα κτλ , αλλά βρε παιδί μου πολύ μεγάλη αναμονή. Επίσης επειδή είναι πανεπιστημιακό είναι και λίγο παιδική χαρά. Όλο το φοιτηταριό εκεί βολόδερνε για να κοιτάει να μαθαίνει. Να'ναι οι γριές στην αναμονή και να περνάνε οι φοιτήτριες με την αρβύλα και το μαλλί τρίχρωμο και ξυρισμένο και να τις κοιτάνε με μισό μάτι σκεφτόμενες "μην εξετάσεις εμένα πήγαινε στη δίπλα"
. Θα μου πείτε δεν πρέπει να μάθουν κι αυτά τα παιδιά; Να μάθουν , αλλά σε επίπεδο εφημερίας και με τα πράγματα υπό πίεση μου θύμιζαν τα παιδιά της πρώτης που μπλέκονται συνεχώς στα πόδια σου , χωρίς να κάνουν τίποτα ουσιαστικά. Είπα να βοηθήσω την κατάσταση, εμπιστεύτηκα τη φλέβα μου να μου πάρουν αίμα [ έχει αποκτήσει τώρα ένα ωραιότατο μπλε μωβ χρώμα ] και το στήθος μου για καρδιογράφημα. Καλά μέσα στον πυρετό μου γέλασα πάρα πολύ, καθώς του πέφτανε τα βεντουζάκια και τα ξαναμάζευε. Να'ναι καλά δε βαρέθηκα...
Το συμπέρασμα ; Κανένα ! Μπορεί λέει να κόλλησα δεύτερη ίωση με το που πήγα σχολείο. Μπα! δε νομίζω, μάλλον φταίει που δεν έπαιρνα την ανάλογη αντιβίωση. Δεν ξέρω έχω μια ανησυχία, αλλά...κρατιέμαι. Όμως επανέρχομαι στο θέμα που με έχει τσαντίσει. Αν δεν πήγαινα την Πέμπτη σχολείο , μπορεί και να'μουν καλύτερα, αλλά ποιος έχει την ευαισθησία να το σκεφτεί. Το μόνο που τους νοιάζει είναι τι θα πει ο προϊστάμενος με τους δασκάλους που τους έχουν χρεωμένους. Ο ανθρώπινος παράγοντας έχει πάει περίπατο προ πολλού και άστα να πάνε! Και ο άντρας μου όταν ήταν δόκιμος είχε χρεωμένα 5 άρματα, αλλά δεν έκανε έτσι.
Ας μη γίνομαι κακιά , μπορώ να γίνω χειρότερη. Κι αυτό λέω να κάνω από δω και μπρος. Τέρμα τα χατιράκια και οι εξυπηρετήσεις. Τη δουλειά μου και σπίτι μου κι όποιος θέλει δημόσιες σχέσεις , γιορτές και φανφάρες να τις κάνει μόνος του , αν έχει τα κότσια! Ουφ ! τσαντίστηκα

ΑΛΛΑΖΟΝΤΑΣ ΔΕΡΜΑ

2010-01-21T22:47:00.003+02:00

Καλησπέρα βρεγμένα και παγωμένα μου πουλάκια. Πάλι βρέχει , πάλι κάνει κρύο κι εγώ ξαναγύρισα σχολείο. Σερνόμουνα βέβαια, αλλά τι να κάνουμε που μόνο 3 μέρες μπορούμε να πάρουμε με χαρτί γιατρού; Μετά τις 3 μέρες ή γίνεσαι καλά ή σε πάνε νοσοκομείο για να το πιστέψουν οι προϊστάμενες αρχές. Το μεσημέρι έτσι που σερνόμουν απελπίστηκα κι είπα ας πάω μια βολτίτσα μπας και μου κάνει καλό [ τόσες μέρες μέσα μπάφιασα]. Μπορεί να μου πέσουν και τα δέκατα!
Δεν είχα πολλές ελπίδες , αλλά τελικά πέτυχε. Το απόγευμα αισθανόμουν λίγο καλύτερα , μου'φυγε αυτή η πτωμαίλα των ημερών και νομίζω ότι θα επιζήσω τελικά [ αυτά τα λέω τώρα αύριο δεν ξέρουμε].
Εκείνο που συνειδητοποίησα το απόγευμα , είναι ότι αλλάζω.Θα μου πείτε τώρα στα γεράματα; Κι όμως αλλάζω... σαν τα φίδια που αλλάζουν δέρμα.
Τα φίδια , ζώα μυστηριακά και μάλλον παρεξηγημένα σύμβολα του ήλιου και της σελήνης , σύμβολο σοφίας και πάθους, θεραπείας και δηλητηρίου, συντηρητής και καταστροφέας. Η μεγάλη μητέρα η Γη τα είχε τυλιγμένα γύρω από το κορμί της ή τα κράταγε στα χέρια της. Κινείται χωρίς πόδια ή φτερα συμβολίζοντας το πνεύμα που διαπερνά τα πάντα. Οι τσιγγάνοι έχουν πολλούς μύθους για τα φίδια. Απαγορεύεται να σκοτώσουν φίδια ή πουλιά γιατί αυτό θα τους φέρει κακοτυχία κι αρρώστια. Γενικά έχουν ένα θέμα με την απαγόρευση και πολλούς μύθους που το εξηγούν. Να ένας
Κάποτε υπήρχε ένας βασιλιάς. Είχε μια σύζυγο, τη βασίλισσα, κι ένα μοναχοπαίδι, τον γιο του, τον πρίγκιπα. Αλλά η βασίλισσα πέθανε νωρίς και άφησε το βασιλιά στη θλίψη και στο θρήνο που διήρκησε έναν ολόκληρο χρόνο. Ήταν ακριβώς μετά την ιεροτελεστία της ετήσιας γιορτής που ο βασιλιάς βγήκε από το πένθος του και παντρεύτηκε ξανά. Παντρεύτηκε μια χήρα, αριστοκρατικής καταγωγής. Ζούσαν ευτυχισμένα αλλά μια μέρα ο βασιλιάς πέθανε. Τότε, η βασίλισσα άρχισε τις προσπάθειες να πείσει το θετό γιο της να την παντρευτεί αλλά ο νεαρός βασιλιάς δεν ήθελε ούτε καν να το ακούσει αυτό. Τότε η θυμωμένη μητριά του έκανε μάγια και σαν τιμωρία τον μετέτρεψε σε φίδι, το οποίο τριγυρνούσε για τρία καλοκαίρια και τρεις χειμώνες ανάμεσα σε απάτητα και αδιάβατα εδάφη, τρεφόταν με σκουλήκια και γενικά υπέφερε από πείνα. Όταν πέρασαν τα τρία χρόνια, ξανάγινε άνθρωπος. Όμως δεν επέστρεψε σπίτι επειδή φοβόταν ότι θα έπρεπε να παντρευτεί τη μητριά του ή ότι θα ξαναγινόταν φίδι. Έτσι λοιπόν, ξεκίνησε ένα ταξίδι και περιπλανήθηκε αρκετά εδώ κι εκεί μέχρι που έφτασε σε ένα άλλο βασίλειο. Εκεί γνώρισε το βασιλιά και έγινε φίλος του και έπειτα παντρεύτηκε την όμορφη κόρη του. Σύντομα κάνανε δυο παιδιά ένα αγόρι που του έδωσαν το όνομα Pujo (νεοσσός) Luludai (λουλούδι). Η μητέρα των παιδιών του και σύζυγός του προσπάθησε να τον πείσει να επισκεφτούν την μητριά του, τη γιαγιά του Pujo και της Luludai. Ο νεαρός βασιλιάς δεν ήθελε, αλλά τελικά υποχώρησε διότι η γυναίκα του τού εξήγησε ότι η μητριά του μπορεί να είχε αλλάξει και να μη σκεφτόταν πλέον το γάμο και εξάλλου και τα παιδιά χρειαζόταν μια καλή γιαγιά. Στο τέλος, με τα πολλά ο βασιλιάς συμφώνησε να πάνε στο κάστρο της μητριάς αλλά αυτός δεν θα έμπαινε, θα περίμενε την γυναίκα του και τα παιδιά. Τους έβαλε να υποσχεθούν ότι δε θα έλεγαν τίποτε γι αυτόν και ότι δεν θα πρόδιδαν ότι θα τους περίμενε στο κοντινό δάσος, κι έτσι, ξεκίνησαν. Η μητριά άρχισε να κάνει διάφορες ερωτήσεις για το θετό της γιο, αλλά δε μπορούσε να μάθει τίποτα. Υποσχέθηκε στην εγγονή της ότι θα της έφερνε καταπληκτικά παιχνίδια αν της έλεγε πού βρίσκεται ο πατέρας της, διότι τον είχε επιθυμήσει πολύ. Το κοριτσάκι την εμπιστεύτηκε και της είπε την αλήθεια, βλέπετε δεν ήξερε ότι δεν πρέπει να λέμε την αλήθεια σε πονηρούς ανθρώπους. Τότε η μάγισσα γύρισε προς το δάσος και φώναξε: "κάποτε με μάγια έγινες φίδι για τρία χρόνια, τώρα σε καταριέμαι να μείνεις φίδι για όλη σου τη ζωή". Εκείνη τη στιγμή ο βασιλιά που περίμενε στο δάσος, έγινε ένα μεγάλο φίδι και η άμαξα με τα άλογα έγιναν τρεις θάμνοι. Η μητέρα με τα δυο παιδιά της έφυγε τρέχοντας από το κάστρο αλλά όταν έφτασε στο δάσος αυτό που αντίκρισε ήταν ένα φίδι που βγήκε από το θάμνο και είπε το εξής: "είμαι ο άνδρας σου, ο πατέρας των παιδιών σου. Εσύ με έπεισες να έρθουμε εδώ. Σε καταριέμαι να γίνεις αμέσως ένα δηλητηριώδες φίδι. Όταν θα γεννάς παιδιά θα γεννιούνται από το λαιμό σου και μετά θα τα καταβροχθίζεις. Μόνο αυτά τα παιδιά σου θα μείνουν ζωντανά και δε θα μπορείς να τα καταβροχθίσεις". Και την ίδια στιγμή η γυναίκα του πρίγκιπα έγινε φίδι.

Όμως μάγεψε και τη κόρη του επειδή δεν κράτησε το μυστικό. Της μίλησε ως εξής: "θα γίνεις ένα πουλί χωρίς φωλιά και δε θα μπορείς να μεγαλώνεις τα παιδιά σου. Αυτά θα είναι άστεγα, θα είναι ξένα σαν τα ορφανά. Εκείνη τη στιγμή η Luludai έγινε ένας κούκος.

Κι έπειτα ο πρίγκιπας- φίδι απευθύνθηκε στο γιο του: "αν και το λάθος σου δεν είναι τόσο μεγάλο σαν της αδερφής σου, δεν μπόρεσες να την αποτρέψεις από τη προδοσία. Το όνομα σου είναι Pujo (νεοσσός), έτσι από τώρα και στο εξής θα γίνεις ένας πραγματικός νεοσσός και αργότερα ένα μεγαλύτερο πουλί. Και με το κελάδημα σου θα φέρνεις χαρά στους ανθρώπους για τρεις μήνες το χρόνο.

Εκείνη τη στιγμή ο γιος του έγινε ένα αηδόνι. Έπειτα ο βασιλιάς- φίδι γλίστρησε κρυφά μέσα στο κάστρο και δάγκωσε τη μητριά του και αμέσως έγινε κουκουβάγια.
Καληνύχτα και να προσέχετε τον εαυτό σας

Η μουσική αφιερωμένη στη Θέμιδα που της άρεσε πάντα ο Χατζιδάκις

ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΑΝΕΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

2010-01-19T23:16:00.004+02:00

Για τους μετανάστες της πόλης μας, για τους μετανάστες κάθε πόλης και τα παιδιά τους που εμείς μαθαίνουμε γράμματα.

ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

Στην πόλη
υπάρχουν πολλές φυλές, πολλές γειτονιές
υπάρχει ελάχιστη υγεία,πολλές τράπεζες
(υπάρχουν )αποδημητικά πουλιά που αποφασίζουν να μείνουν (στην πόλη).

Στην πόλη
όλοι πληρώνουν με κάρτα
εδώ ο κόσμος είναι πολύ διακριτικός
και στο δρόμο ούτε που σε κοιτούν

Στην πόλη
όλοα είναι ακριβά,μποτιλιάρισμα,αυτοκίνητα,θόρυβος,κατανάλωση,προσφορά
Ψάχνω τον παράδεισο στην πόλη.

Λουλούδια από τσιμέντο βλέπω να μεγαλώνουν
τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται
Την ημέρα πίεση ,το βράδυ πάθος.

Πάντα ξημερώνει
Στην πόλη
Στην πόλη
Στην πόλη

Στην πόλη
αν δε σε προσέξουν θα σε καταπατήσουν
Χωρίς χαρτιά(ταυτότητα) δεν αξίζεις τίποτα
δεν θα σου δώσουν καμιά δουλεια.

και θα σε πληρώσουν σε "μαύρα"
η Μαφία θα σε εκμεταλλευτεί
(Χ2)

Μοναξιά, μη με αφήνεις μοναξιά
μη φεύγεις μοναξιά
μοναξιά
η μοναξιά κυριαρχεί στην πόλη
φοβάμαι,δεν υπάρχει σύστημα ασφάλειας
Ναοί του χρήματος, και γειτονιές από χαρτόκουτες
Ψάχνω τις ρίζες και ονειρεύοναι ότι όλα θα γίνουν καλύτερα

Στην πόλη...

ΜΙΛΥ ΚΑΙ ΜΑΤΙΛΝΤΑ

2010-01-17T21:57:00.000+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Βράζω ...μπορεί και αυγό. Νομίζω ότι μοιάζω με κούπα που περιέχει ζεστό τσάι και αχνίζει! Έχω πυρετό ,γιατί να το κρύψουμε άλλωστε; Όμως αυτή η εμπύρετη κατάσταση με παρασύρει σε συγγραφικές δίνες. Το τι βλακείες λέω , δεν μπορείτε να φανταστείτε! Παραλήρημα [ δεν ξέρω αν το γράφω και σωστά]. Λοιπόν μια και δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο , αποφάσισα να σας γράψω ένα ακόμα παραμυθάκι.
Ήταν κάποτε δυο ποντικίνες που ζούσαν στην εξοχή: η Μίλυ και η Ματίλντα.Η Μίλυ ζούσε με τη μητέρα της στη μέση ενός χωραφιού με μαργαρίτες σε μια φωλιά στρογγυλή σαν μπάλα με μια μικρή πόρτα στο πλάι.Στο εσωτερικό της φωλιάς είχαν απλώσει ξερά λουλούδια γαϊδουράγκαθου που κρατούσε ζεστασιά το χειμώνα. Ζούσαν φτωχικά, γι' αυτό και τα ρούχα της Μίλυ ήταν παλιά και φθαρμένα, αλλά αυτό καθόλου δεν την πείραζε.
Η Ματίλντα ζούσε στο υπόγειο ενός σπιτιού κοντά στο χωράφι και η ζωή της ήταν πλουσιοπάροχη . Είχε πάντα τα καλύτερα φορέματα , φτιαγμένα από τα περισσεύματα των φορεμάτων του κοριτσιού του σπιτιού όλο μεταξωτά και δαντέλες και φυσικά το καλύτερο φαγητό που η μαμά της έπαιρνε από το κελάρι. Είχε τους περισσότερους φίλους στο ποντικοσχολείο που φρόντιζε να τους κερνάει όμορφα γλυκά και γυαλιστερές κορδέλες. Τη Μίλυ συχνά πυκνά την κορόιδευε για τα παλιά της ρούχα, αλλά μια Παρασκευή ξεπέρασε τα όρια. Είχε φέρει στο σχολείο ένα κουτί με γλυκά που της χάρισε ο θείος της και το οποίο μοίρασε σ' εκείνους τους συμμαθητές που την κολάκευαν για τα πλούσια ρούχα της. Στη Μίλυ φυσικά ούτε λόγος.
- Ποτέ σου δε θα μπορέσεις να προσφέρεις τέτοιο κέρασμα , της είπε.Θα'σαι πάντα φτωχή και κακοντυμένη.
Η Μίλυ δε μίλησε . Θα'θελε κι αυτή να χαρίσει κάτι στους συμμαθητές της, όμως δεν είχε κάτι που πραγματικά θα τους άρεσε. Μόνο την παρέα και τη φιλία της από καρδιάς θα μπορούσε να τους δώσει. Έτσι απομακρύνθηκε σιωπηλή μέσα στο λιβάδι.
Την άλλη μέρα πήγε όπως κάθε Σάββατο να βοηθήσει τη γριά Αράχνη στις δουλειές του σπιτιού. Ήταν ιδιαίτερα σιωπηλή, κάτι που η Αράχνη παρατήρησε και της το είπε.
- Τι σε απασχολεί Μίλυ; την ρώτησε η Αράχνη.
Εκείνη τότε άρχισε να κλαίει σιγανά , όπως η καλοκαιρινή βροχή που πέφτει στα σταροχώραφα.
- Σε λίγες μέρες είναι ο χόρος που διοργανώνει κάθε χρόνο το σχολείο πριν από το καλοκαίρικαι δεν έχω πια τίποτα να φορέσω. Η μητέρα μου προσφέρθηκε να μου μεταποιήσει ένα παλιό της φόρεμα, αλλά κι αυτό είναι τόσο παλιό που φοβάμαι μη σκιστεί καθώς το φοράω.
- Μην ανησυχείς κοριτσάκι μου, της είπε η Αράχνη. Η δική σου ομορφιά είναι εδώ και της έδειξε την καρδιά της.
Η βραδιά του χορού έφτασε και η Μίλυ φόρεσε τελικά το παλιό φόρεμα της μητέρας της και ετοιμάστηκε να πάει στο χορό. " Δε βαριέσαι" , σκέφτηκε " το πολύ πολύ να με κοροϊδέψει λίγο η Ματίλντα, αλλά θα βαρεθεί και θα μ' αφήσει κάποια στιγμή"
Τότε ακριβώς χτύπησε η πόρτα. Ανοίγοντας η Μίλυ αντίκρισε στο κατώφλι τη γριά αράχνη που κρατούσε ένα πακέτο από καφέ χαρτί.
- Αυτό είναι για σένα , της είπε και έκανε να φύγει.
Η Μίλυ γούρλωσε τα μάτια της και η ουρά της τρεμούλιασε , ποτέ δεν της έκαναν δώρα. Άρχισε να σκίζει το χαρτί και έμεινε άφωνη. Ένα μπλε φόρεμα , στο χρώμα που έχει ο ουρανός την άνοιξη λεπτό σαν αέρας και στολισμένο με χιλιάδες μικρά κοσμήματα σαν τις σταγόνες της πρωινής δροσιάς.
- Είναι δικό σου, είπε η Αράχνη. Μόνο κάτι τέτοιο αξίζει να φορέσεις. Κι έφυγε.
Όταν η Ματίλντα αντίκρισε τη Μίλυ το μόνο που μπόρεσε να κάνει ήταν να φωνάξει δυνατά κι ύστερα άνοιξε την πόρτα και εξαφανίστηκε στο λιβάδι.
Μην ανησυχείς της είπαν τα άλλα ποντίκια , αύριο θα τό χει ξεπεράσει, μπορεί να στο ζητήσει κιόλας να το φορέσει. Έλα , μας φαίνεται ότι έχουμε μπροστά μας την πριγκίπισσα της βραδιάς.
Η Μίλυ δεν είπε τίποτα και αφέθηκε στο ρυθμό της μουσικής.
Η ιστορία δεν τελειώνει εδώ θα συνεχιστεί κι αύριο ,αν είμαστε καλά . Για μένα δεν το βλέπω [ σνιφ σνιφ!]

Καληνύχτα πουλάκια μου

Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΚΙ Η ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ

2010-01-16T21:31:00.003+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Τι είπα στην προηγούμενη ανάρτηση ότι επανακάμψαμε; Ναι, καλά .... Αρρώστησα σνιφ σνιφ , αρρώστησα κι έχω πυρετό. Πώς να περάσω το Σαββατοκύριακο, χωρίς γιατρό, χωρίς μία αντιβίωση. Παλιομικρόβια με βρίσκεται ευάλωτη και με χτυπάτε σαν χταπόδι ! Λοιπον το έχω παρατηρήσει όταν λεώ στα παιδιά ότι τη Δευτέρα θα γράψουμε τεστ Μαθηματικών , θ' αρρωστήσω το Σαββατοκύριακο. Μήπως λέω , μήπως μουρμουράνε τα παιδιά και οι μανάδες για την επανάληψη και με παίρνει η μπάλα; Να το σκεφτώ καλύτερα και να βάζω τεστ απροειδοποίητα...
Λοιπόν επειδή έχω κακιώσει , σήμερα θα σας μιλήσω για τις τσουκνίδες και για το λόγο που τα φύλλα τους τσιμπάνε.
Θα μου πείτε μάλλον ότι η τσουκνίδα με αυτό τον τρόπο αυτοπροστατεύεται από τους επίδοξους επισκέπτες που θέλουν να την προσθέσουν στη διατροφή τους. Υπάρχει όμως κι άλλος λόγος... Κάποτε μια πεταλούδα γύριζε απελπισμένη στο λιβάδι για να βρει ένα μέρος ν' αφήσει τ' αυγά της. Έψαχνε από δω κι από κει , αλλά κανένα μέρος δεν της φαινόταν ασφαλές. Όλα τα κλαδιά και τα φύλλα που είχε βρει μπορούσαν πολύ εύκολα να εξερευνηθούν από άλλα έντομα που πολύ θα χαίρονταν βρίσκοντας έναν απρόσμενο μεζέ.
Κουρασμένη και απογοητευμένη καταλάβαινε ότι ο χρόνος της τελείωνε και σε λίγο θα'ταν αργά γι' αυτήν . Έτσι κι αλλιώς ένα μικρό εφήμερο ήταν ...
Ξαφνικά είδε ένα πράσινο φυτό, αποτραβηγμένο απ' όλα τ' άλλα. Το πλησίασε και το χαιρέτησε. Εκείνο έστρεψε παραξενεμένο τα φύλλα του, γιατί είχε περάσει πολύς καιρός από τότε που κάποιος του είχε απευθύνει το λόγο.
- Γιατί μένεις μόνο σου; του είπε
- Κανείς δε με πλησιάζει, τα φύλλα μου τσιμπάνε και το τσίμπημα πονάει , της απάντησε
Η πεταλούδα σκέφτηκε γρήγορα και της είπε ευγενικά:
-Θα μπορούσα να σου ζητήσω μια χάρη; Θέλω να φυλάξεις τα αυγά μου παάνω στα φύλλα σου. Θα με υποχρέωνες!
Η τσουκνίδα γύρισε έκπληκτη και σχεδόν κοκκίνισε από ευχαρίστηση.
- Βεβαίως , της είπε ό,τι θες, χαρά μου να σε βοηθήσω.
Έτσι κι έγινε . Η πεταλούδα ακούμπησε απαλά χιλιάδες αυγά πάνω στα φύλλα της, έκανε μετά μια μικρή υπόκλιση ...κι έφυγε.
Ήρθε ο χειμώνας κι η τσουκνίδα έστρεψε όλο της το ενδιαφέρον στα αυγά της πεταλούδας. Φρόντιζε να τα κρατάει ζεστά ,στεγνά και ασφαλή. Άλλωστε κανείς δε την πλησίαζε!
Όταν ήρθε η άνοιξη και ο ήλιος άρχισε να ζεσταίνει τα φύλλα της, ένιωσε παράξενα σκιρτήματα να τη γαργαλάνε. Χιλιάδες μικρές κάμπιες χαιρόταν τις ακτίνες του ήλιου, έκαναν ακροβατικά πάνω στα φύλλα και στον κορμό της και καμιά μα καμιά δεν απομακρυνόταν από αυτήν . Πέρναγαν οι μέρες κι η τσουκνίδα ήταν πολύ περήφανη για το κατόρθωμά της! Οι κάμπιες μεγάλωναν μεγάλωναν , τυλίχτηκαν σ' ένα κουκούλι και η ηρεμία τους τρόμαξε την τσουκνίδα. Πέρσαν πάλι οι μέρες κι ένα πρωινό ένας περίεργος ήχος έδωσε την εκκίνηση. Χιλιάδες πολύχρωμες πεταλούδες έσκιζαν το κουκούλι τους κι αντίκριζαν τον μαγιάτικο ήλιο. Πέταξαν όλες μακριά ψάχνοντας για λουλούδια πλούσια σε νέκταρ κι άρωμα. Η τσουκνίδα έμεινε μόνη της .
"ώστε αυτό ήταν; "σκέφτηκε." Τώρα κανείς δε θα'χει την ανάγκη μου, θα ξαναγυρίσω στη μονότονη κι άσκοπη ζωή μου".
Δεν ήταν όμως έτσι. Σε λίγες μέρες ένα δειλό " Καλημέρα σας" ακούστηκε. "Μήπως θα μπορούσα να αφήσω στα φύλλα σας τα αυγά μου;" Η τσουκνίδα ξανακοκκίνησε κι έγνεψε καταφατικά.
Καληνύχτα . Αχ περαστικά μου ! σνιφ σνιφ

ΕΠΑΝΑΚΑΜΨΑΜΕ!

2010-01-09T16:00:00.006+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου , καλή χρονιά , με υγεία και πάντα δημιουργική. Επανήλθα λοιπόν μετά από ολιγοήμερη ταλαιπωρία , με άγχη και ανασφάλειες. Τέλος καλό , όλα καλά και να είμαστε ολογαρκείς μ'αυτά που μας δίνονται , να μην γκρινιάζουμε και να εκτιμάμε το πολύτιμο αγαθό της υγείας. Ακόμα θέλω να ευχαριστήσω τη μικρή μου φίλη που μου συμπαραστάθηκε όλες αυτές τις μέρες , που μου' κανε παρεα χωρίς να το ζητήσω και που περνάγαμε τα βράδια πιο εύκολα φτιάχνοντας πραγματάκια, τα οποία θα σας δείξω κάποια στιγμή [ καλά βγήκανε τελικά!]. Αυτά ήταν η κεντρική ιδέα από αυτά που έζησα τις τελευταίες μέρες. Το σχολείο άρχισε, οι μαθητές μου γύρισαν ορεξάτοι για ζαβολιές και για μάθημα , τολμώ να πω. Λοιπόν σήμερα , αν και πέρασαν τα Χριστούγεννα θα σας πω ένα παραμυθάκι για τον gingerbread man , εκείνο το κουλουράκι .
Μια μέρα μια ηλικιωμένη γυναίκα έψηνε ένα μελόψωμο σε σχήμα ανθρώπου για να το φάει ο άντρας της. Ξαφνικά άκουσε μια φωνούλα να λέει:"Βγάλε με από δω , βγάλε με από δω"
Άνοιξε παραξενεμένη την πόρτα και το μελόψωμο άρχισε να τρέχει , ενώ η γυναίκα μαζί με τον άντρα της το κυνηγούσαν σ' όλη την κουζίνα.
Το μελοψωμο τους κορόιδευε λέγοντάς τους "τρέξτε όσο θέλετε , δε θα με πιάσετε είμαι ο gingerbread man".Μετά βγήκε στο δρόμο και συναντησε ένα άλογο , μια αγελάδα που δεν μπόρεσαν να τον φτάσουν . Μετά συνάντησε μια αλεπού που τον ακολούθησε ως το ποτάμι. Εκεί το μελόψωμο-μπισκοτούλης σταμάτησε γιατί δεν ήξερε να κολυμπάει. Η αλεπού προσφέρθηκε να τον βοηθήσει και να τον περάσει απέναντι πάνω στην ουρά της. Έτσι κι έγινε. Μα καθώς έφταναν η αλεπού του είπε να φύγει από την ουρά της γιατί βάρυνε πολύ και να πάει να καθίσει πάνω στη μύτη της. Ο μπισκοτούλης το έκανε , αλλά η αλεπού γρηγορότερη τον πέταξε ψηλά και τον προσγείωσε μέσα στο στόμα της. Το υπόλοιπο ταξίδι τον έκανε στην κοιλιά της...
Αν λοιπόν επιθυμείτε να φτιάξετε μπισκοτούληδες να και η συνταγή
ΓΙΑ ΤΗ ΖΥΜΗ
3 1 / 4 φλιτζάνια κοσκινισμένο αλεύρι για όλες τις χρήσεις
3 / 4 κουταλάκι μαγειρική σόδα
3 / 4 φλιτζανιού ανάλατο βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
1 / 2 φλιτζάνι σκούρα καφέ ζάχαρη
1 τζίντζερ
1 κανέλα

1 / 2 κουταλάκια του γλυκού γαρίφαλο

1 / 2 κουταλάκι μοσχοκάρυδο
1 / 4 κουταλάκι μαύρο πιπέρι
2 κουταλάκια του γλυκού αλάτι
1 μεγάλο αυγό
1 / 2 φλιτζάνι ,μελάσα
Προαιρετικά σταφίδες, σοκολάτα, καραμελίτσες
ΓΙΑ ΤΗ ΓΙΡΛΑΝΤΑ
1 ασπράδι αυγού
1 / 2 κουταλάκι του γλυκού χυμό λεμονιού
1 3 / 4 φλιτζανιού ζάχαρη άχνη
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Σ' 'ενα μεγάλο μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι , τη σόδα και τα μπαχαρικά . Στο μίξερ χτυπάμε το βούτυρο και τη ζάχαρη και μετά προσθέτουμε τα αυγά και τη μελάσα. Στο μίγμα αυτό προσθέτουμε το αλεύρι σιγά σιγά και ανακατεύουμε . Παίρνουμε τη ζύμη , τη χωρίζουμε σε 3 κομμάτια ,την τυλίγουμε σε μεμβράνη και τη βάζουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 1 ώρα. Μετά ανοίγουμε τη ζύμη μ' ένα πλάστη και την ξαναβάζουμε για 5-10 λεπτά στο ψυγείο. Κόβουμε τα μπισκότα στο σχήμα που θέλουμε και τα διακοσμούμε με καραμέλες σταφίδες κλπ. Τα ψηνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για 8-10 λεπτά. Τα αφήνουμε να κρυώσουν λίγο και τα βγάζουμε με σπάτουλα.
Για να κάνουμε την άσπρη γιρλάντα χτυπάμε το ασπράδι με το χυμό λεμονιού και την άχνη μέχρι που να στέκονται και διακοσμούμε με κορνέ ή σακουλίτσα που έχουμε κόψει την άκρη της.
Νομίζω ότι οι μπισκοτούληδες τρώγονται και άλλες μέρες εκτός Χριστουγέννων, εμείς , ας πούμε μπορούμε να τους βάλουμε κι ένα καπελάκι και να φτιάξουμε για τις Απόκριες.
Λέμε τώρα!
Και δεν παίρνω τη δουλειά από την Έλενα ή τη Γαστερόπληγα. Εγώ είμαι ερασιτέχνης έως και αδαής.
Καληνύχτα

ΒΓΑΛΤΑ ΠΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΟΥ

2009-12-31T23:25:00.003+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου, καλή χρονιά σε όλους σας και ευχαριστώ πολύ για τα μηνύματα και τις ευχές σας. Θα ήθελα να απαντήσω στον καθένα προσωπικά, μάλιστα σκεφτόμουν να σας αφιερώσω από ένα τραγουδάκι. Όμως πέρασα λίγο δύσκολα και στενάχωρα αυτές τις τελευταίες μέρες. Αγχώθηκα αρκετά γιατί ουσιαστικά δεν μπορούσα να κάνω τίποτα, εκτός από σούπες , χαμομήλια και να πηγαινοφέρνω αντιβιώσεις. Είμαι και λίγο τύπος προληπτικός, οπότε ...καταλαβαίνετε. Πάντα φοβόμουν και φοβάμαι ότι κάτι θα μου τύχει στην περίοδο των γιορτών που λείπουν σχεδόν όλοι και μ' έπιανε πανικός. Μου'τυχε μια χρονιά που την περάσαμε την Πρωτοχρονιά στη "Νίκαια" και ήλπιζα ότι δε θα ξανατύχαινε. Έλα όμως που φέτος μου ξανάτυχε ... Πριν από λίγο γύρισα από τον Ευαγγελισμό που νοσηλεύεται ο άντρας μου με τα ύποπτα συμπτώματα γρίπης . Τα είδα όλα πάλι.Να γυρνάω μόνη μου στο φωτισμένο Κολωνάκι που σε άλλη περίπτωση θα πήγαινα να χαζέψω τις βιτρίνες και να νιώθω ότι κουβαλάω ένα φορτίο εκατοντάδων κιλών. Θα μου πείτε όλα για τους ανθρώπους είναι , αλλά μάλλον εγώ δεν είμαι για όλα. Καθώς γράφω αρχίζω και κρυώνω περίεργα, φοβάμαι πως κόλλησα κι εγώ.
Αν μου'λεγε κάποιος ποια μελωδία μου'ρχεται στο νου για να την ταυτοποιήσω με το 2009 που έχει φύγει είναι το "La vie en rose" ένα απογευματάκι του Αυγούστου στην πιάτσα Ναβόνα
Καληνύχτα και να προσέχετε, σέρνεται γρίπη

ΑΠΟΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ...ΛΟΓΩ ΓΡΙΠΗΣ

2009-12-29T08:32:00.003+02:00

Καλημέρα πουλάκια μου. Πρωινή πρωινή σήμερα ε; Να μην ξεχνιόμαστε και δεν καλύπτουμε το ωράριό μας. Επιπροσθέτως από χθες ο γιος μου είναι άρρωστος και χτυπάει κάτι 39αρια ανελέητα. Αυτά μου τυχαίνουν την περίοδο των διακοπων ...και μετά να τα άγχη και το έντερό μου σε κατάσταση συναγερμού! Έτσι έτσι για να αισθάνομαι ανασφάλεια και να σκέφτομαι ότι έτσι και αρρωστήσω θα πρέπει να τα βγάλω πέρα από μόνη μου και να πιάνει ένας ψιλοπανικός. Ουφ και τόχα δει το όνειρο, που λένε. Να κατεβαίνω σκάλες και μάλιστα κυλιόμενες για να προλάβω την πτήση για Νέα Υόρκη , που τελικά δεν την πρόλαβα! Άκου εκεί Νέα Υόρκη! Μια Γλασκώβη, ένα Εδιμβούργο σκεφτόμουνα, πώς μου προέκυψε εμένα υπερατλαντικό ταξίδι; Και τι να κάνω και τόσες ώρες στο αεροπλάνο! Αν είχα τουλάχιστον τα ψαλίδια μου , κάτι θα'κοβα. Θα τα διαβάζετε αυτά τώρα και θα γελάτε, αλλά έχω ένα κόλλημα στο να μην μπορώ να μένω χωρίς να κάνω κάτι. Φέτος το καλοκαίρι που πήγα στην Ιταλία, είχα κουβαλήσει μαζί μου ολόκληρη γκάμα ψαλιδιών, φυσικά στη βαλίτσα, για να'χω με κάτι να ασχολούμαι όση ώρα θα ήμουν στο ξενοδοχείο. Εντάξει δεν τα πολυχρησιμοποίησα, αλλά είχα μια ασφάλεια βρε αδερφέ! Φανταστείτε τώρα με τους πιο εντατικούς ελέγχους που γίνονται στα αεροδρόμια να με πιάνανε με τα ψαλίδια. Γκουαντάναμο κι ακόμα παραπέρα...
Η ανάρτηση αυτή ξεκίνησε το πρωί και συνεχίζεται τα μεσάνυχτα. όπως καταλαβαίνετε είμαι όλη μέρα στο τρέξιμο, ο γιος μου βήχει και επιπροσθέτως κόλλησε κι ο άντρας μου . Με δυο άντρες άρρωστους στο σπίτι , νομίζω οι έχουσες καταλαβαίνουν. Έχω μπροστά μου όλη την γκάμα αντιπυρρετικών και θερμομέτρων Ελπίζω να μην κολλήσω, γιατί δε θα τη βγάλω καθαρή. Από δω και μπρος απαγορεύω στο υποσυνείδητό μου να ονειρεύομαι σκάλες ή τουλάχιστον μόνο να τις ανεβαίνω. Θα κάνω παρέμβαση στα όνειρα!
Καληνύχτα και περαστικά μας

ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ!!!!!!!!!!!!!

2009-12-27T14:32:00.007+02:00

,ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ...
ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ, ΟΧΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ,ΑΛΛΑ ΚΛΑΣΙΚΗ ΠΛΕΟΝ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ ΣΥΝΗΘΩΣ ΑΠΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ...LOVE ACTUALLY..ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ.
Η ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ,ΥΠΑΡΞΙΑΚΑ,ΦΙΛΙΚΑ,ΕΡΩΤΙΚΑ....ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΜΕ ΚΑΛΟ ΚΑΣΤ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΑ ΙΣΩΣ ΤΑ ΕΧΕΙΣ ΖΗΣΕΙ,ΑΛΛΑ ΤΑ ΕΧΕΙΣ ΑΚΟΥΣΕΙ ΓΙΑΤΙ ΣΤΑ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΙΓΡΑΨΕΙ...ΑΛΛΑ ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.Η ΑΠΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΜΕΝΤΙ.ΔΕΙΤΕ ΤΟ!ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΚΛΑΜΠ ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΟΥΝΤΤΡΑΚ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ.ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΛΙΓΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ..ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΣΝΟΜΠ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΑΧΥΤΗ ΤΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΝΑ ΠΟΣΦΕΡΕΙΣ ΑΓΑΠΗ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΑΞΙΖΟΥΝ!!!!!!!!!!!ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!ΒΡΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΥ ΕΚΕΙ ΕΞΩ Η΄ΚΑΠΟΥ ΔΙΠΛΑ!!!
Όπως καταλαβαίνετε η ανάρτηση δεν είναι δική μου αποκλειστικά. Εγώ δεν είμαι σινεφίλ , δεν τόχω αυτό. Δεν έχω δει τη συγκεκριμένη ταινία, δεν μπορώ να έχω προσωπική άποψη. Πιστεύω πάντως από τα λεγόμενα ότι θα είναι καλή.
Η συγκεκριμένη ανάρτηση πάντως , σας πληροφορώ, γράφτηκε ψήνοντας πανσέτα και τυράκια και πίνοντας μπίρες μεσημεριάτικα [ η Φίσερ έχει βγάλει μια καινούρια , αναζητήστε την] . Εντάξει δεν έχουμε γίνει και ντίρλα , απλά το διασκεδάζουμε λίγο.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

2009-12-25T01:28:00.003+02:00

Καλημέρα , πουλάκια μου και χρόνια πολλά. Χαλαρώνω επιτέλους μετά από μια άκρως κουραστική μέρα κατά τη διάρκεια της οποίας κατάλαβα τι τραβούν τα καημένα τα υποζύγια και ευχήθηκα να είχα πάρει στα νιάτα μου το ρημαδοδίπλωμα οδήγησης και να μην το είχα παραπέμψει στις καλένδες. Έτσι έτσι είναι η Ελληνίδα σύζυγος μητέρα και εργαζόμενη που τρέχει να προλάβει τις υποχρεώσεις της τελευταίας στιγμής και δεν προλαβαίνει . Ούτε μια βολτίτσα στα μαγαζιά [μεταξύ μας γλίτωσα από το σύνδρομο του κοριτσιού με τα σπίρτα], αλλά ουτε μια νυχτερινή βόλτα , μια μεγάλη πίστα, βρε αδελφέ, κατιτί να με εξιτάρει. Σα να μεγαλώσαμε και δε μ' αρέσει...
Εύχομαι τη σημερινή γιορτή να την περάσετε όσο καλύτερα μπορείτε με όσους αγαπάτε και σας αγαπούν κι αν τύχει και βρεθείτε μόνοι μην τα βάψετε μαύρα , η νύχτα των Χριστουγέννων είναι μαγική , θα σας χαρίσει αυτή λίγη από τη μαγεία της και μαζί και μια ελπίδα για μια αυριανή καλύτερη μέρα.
Σας φιλώ όλους σταυρωτά κι εύχομαι στον καθένα ξεχωριστά υγεία και να πραγματοποιηθούν οι πιο βαθιές του επιθυμίες. Πού ξέρετε σ' αυτή τη μαγική νύχτα μπορεί και η δική μου ευχή να πραγματοποιηθεί...
Να είστε καλά και να προσέχετε τον εαυτό σας

ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ

2009-12-23T01:47:00.003+02:00

,

Η μετάφραση
ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ
Καρδιά μου, δεν είσαι πια στο πλευρό μου
και στην ψυχή μου υπάρχει μόνο η μοναξιά
κι αν πια δεν μπορώ να σε δω
Γιατί ο Θεός με άφησε να σ' αγαπώ και να υποφέρω περισσότερο;

Ήσουν ο λόγος της ύπαρξής μου
σ' αγαπούσα τόσο που ήσουν η θρησκεία μου
και τα φιλιά σου περίμενα
και η ζεστασιά σου με σκέπαζε
κι η αγάπη και το πάθος

Αυτή είναι η ιστορία μιας αγάπης
που όμοια της δεν υπάρχει
που να με κάνει να καταλαβαίνει τα πάντα
τα καλά και τα άσχημα,
πού μου'δινε φως στη ζωή...
και μετά το'σβησε.
Μια ζωή τόσο σκοτεινή χωρίς αγάπη , δε θέλω να ζήσω.

όπως καταλαβαίνετε δε μεταφράζω εγώ, την αλήθεια να λέμε. Αυτά είναι πονήματα της Ρανιας και τι να κάνουμε τα δημοσιεύω. Κατά βάθος είναι αισιόδοξο όμως... Αν το καλοσκεφτείς... Και το ταγκό, το καλύτερό μου. Με το τακούνι έχω ένα προβληματάκι, αλλά θα εξασκηθώ μεγαλώνοντας . Από δω και μπρος , όπως καταλαβαίνετε στα θέματά μας θα'χουμε και μεταφράσεις.
Για τα Χριστούγεννα θα' χουμε κάτι πιο αλέγκρο. Αναμείνατε !
Καληνύχτα

ΒΑΘΜΟΥΣ ΔΩΣΑΜΕ... ΔΩΣΑΜΕ

2009-12-19T08:31:00.003+02:00

Christmas Glitter Graphics
Καλησπέρα,πουλάκια μου. Σας εγκατέλειψα λίγο, αλλά υποχρεώσεις παντός είδους και σκοπού. Καταρχήν βαθμοί στο σχολείο,μια διαδικασία πολύ φθοροποιός για μένα όσα χρόνια κι αν την κάνω. Ξέρετε πολύ καλά ότι στην Πέμπτη τάξη η βαθμολογία είναι αριθμητική κι εκεί είναι τα δύσκολα γιατί βάσει του βαθμού γίνεται η κλήρωση για τη σημαία στην Έκτη. Ε, λοιπόν υπάρχει ένας ψιλοπανικός, μια βαθμοθηρία να την πω που δεν την σκέφτονται τα παιδιά, αλλά οι γονείς τους. Και γίνεται και χριστουγεννιάτικα! Πρέπει να οπλιστείς με μεγάλη υπομονή , με πολλές συνώνυμες λέξεις για να καταλάβει ο γονιός ότι το παιδί μπορεί να μην είναι άριστο στα μαθήματα, αλλά έχει βρε παιδί μου άλλα ταλέντα και ικανότητες επίσης σημαντικά και ότι εκεί πρέπει να δώσει βάρος . Μπα! Αν δε δουν 10 τους έρχεται κάτι σαν σκοτοδίνη... Ο άντρας μου λέει" Βάλε μωρέ βαθμούς στα παιδιά"
Μάλιστα να βάλω , μήπως τους κρατάω για προίκα, αλλά δεν πρέπει να ξεχωρίσουν οι καλύτεροι; Δεν πρέπει με κάποιο τρόπο να φανεί κι αυτό;
Λοιπόν μια βδομάδα τους έπαιρνα και τους έφερνα στο σχολείο. Άλλαζα κάτι, το ξανασκεφτόμουνα και τούμπαλιν. Τώρα και να με ρωτήσετε δε θυμάμαι τι έβαλα στον καθένα... Τέλος πάντων τους έδωσα χθες κι ησύχασα.
Επίσης είχα επισκέψεις τα ανίψια του άντρα μου που παντρεύονται το καλοκαίρι και ήρθαν στην Αθήνα για μια πρώτη ματιά στα χρειαζούμενα. Καλά παιδιά που στηρίζονται μόνο στον εαυτό τους κι έχουν καταλάβει ότι το μπλέξιμο με το σόι φθείρει, αλλά βρε παιδί μου χωρίς μια τρέλα , ένα κάτι που θα έπρεπε να έχουν σ' αυτή την ηλικία. Πολύ ορθολογιστικά πράγματα, πολύ φλατ...
" Να κάτσεις στ' αυγά σου, λέω! Αν εσύ είσαι αιθεροβάμων οι άλλοι είναι προσγειωμένοι!" Βέβαια είχα κάποιες ιδέες για τις μπομπονιέρες και το στολισμό του τραπεζιού, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο θα τις ακολουθήσουν. Εγώ , πάντως προσφέρθηκα να τις κατασκευάσω κι όλας! Κάτι τέτοιες προσφορές κάνω και μετά αγχώνομαι, αν θα προλάβω, άσε που βάζω κι άλλους στο κόλπο για να με βοηθήσουν! Είπαμε εγώ έχω τις ιδέες , πρέπει να'χω και την εκτέλεση;
Λοιπόν πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και είμαι έτοιμη να πιάσει το σύνδρομο "κοριτσάκι με τα σπίρτα", πάντα με πιάνει τέτοιες μέρες! Να κάθομαι έξω από τις βιτρίνες να κοιτάω τους περαστικούς και να βολτάρω μόνη μου. Νομίζω ότι το κάνω επίτηδες για να αισθάνομαι εγκαταλελειμένη. Βέβαια η διαφορά είναι ότι εγώ μπαίνω στα μαγαζιά και του δίνω να καταλάβει, αλλά το σύνδρομο δε μ' εγκαταλείπει.
Θέλω να πάω στη Θεσσαλονίκη, το καλοκαίρι δεν το ευχαριστήθηκα , ήταν τόσο λίγο!
Για να δούμε , για να δούμε
Σας φιλώ να προσέχετε τον εαυτό σας
ΥΓ Καλά δεν έχω βελτιωθεί πολύ και νέο layout έβαλα και νεραϊδούλα κέρσορα. Παιδεύτηκα, αλλά το βρήκα πώς γίνεται, γιατί δε μου δείχνει και κανείς. Έχω ενθουσιαστεί...

ΣΤΟΛΙΣΑΜΕ

2009-12-12T22:21:00.004+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Σήμερα στόλισα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ το δέντρο στο σπίτι μου! Είναι μια διαδικασία που μ' αρέσει πολύ, αλλά είναι λίγο χρονοβόρα και τσαπατσούλικη. Πέρσι αγόρασα καινούριο δέντρο, γιατί το παλιό ήταν κλαδί κλαδί η συναρμολόγησή του και μου' παιρνε περίπου κανένα τρίωρο να το στήσω. Είπα λοιπόν ν' αγοράσω ένα μικρότερο , αλλά πάλι στο 2,10 κατάληξα. Είμαι της υπερβολής τι να κάνουμε! Έχω και πολλά στολίδια , τα οποία χρονολογούνται από τον πρώτο καιρό που παντρεύτηκα και κάθε χρόνο προσθέτω κάτι, οπότε λυπάμαι να μην τα στολίζω και να μενουν στο κουτί. Φέτος κάλεσα τηνν ανιψιά μου να'ρθει να βοηθήσει [ σα γρια κάνω] , δεν ήρθε και τελικά ήρθε η Ράνια και το στολίσαμε. Καλά ολόκληρη διατριβή έκανε για το πως θα τοποθετηθούν τα φωτάκια [ φτου δεν είχα και τέταρτη σειρά, που νομίζα ότι υπήρχε αλλά κάπου τα έβαλα και ξέχασα πού]. Αφού τελικά τα τσεκάραμε πώς ανάβουν κι αν υπάρχει συγχρονισμός [ μιλάμε για επιστήμη] το στολίσαμε και πολύ μου αρέσει όπως έγινε . Δεν είναι γκλάμουρους, αλλά είναι αγαπησιάρικο και για μένα μοναδικό!
Σας βάζω φωτογραφίες για να το δείτε .
Λοιπόν όπως γνωρίζετε το χριστουγεννιάτικο δέντρο δεν είναι ελληνική πατέντα.Εμείς οι Έλληνες μετά την Τουρκοκρατία στολίζαμε καραβακια , μια και είμαστε δεμένοι με τη θάλασσα και το εμπόριο. Όταν ο Όθωνας 'ηρθε στην Ελλάδα,εκτός από την ακολουθία του έφερε μαζί και τα έθιμα της πατρίδας του. Ένα από αυτά ήταν και ο στολισμός το δέντρου. Βέβαια αυτό δε σήμαινε ότι όλα τα ελληνικά σπίτια στόλιζαν δέντρο. Αυτό έγινε μετά το 2ο Παγκόσμιο πόλεμο [ ψωμί δεν είχαμε τα δέντρα μας μάραναν]
Στην αρχή τα έλατα τα διακοσμούσαν με μπισκόταν και κεριά. Δεν ήταν όμως ότι το καλύτερο, αφού τα μπισκότα εξαφανίζονταν πάραυτα μαζί με το πρωινό ρόφημα, ενώ τα κεριά δεν αργούσαν να κάνουν το σπίτι παρανάλωμα . Έτσι γύρω στο 1900 ένας Αμερικανός εφεύρε τα πρώτα ηλεκτρικά φωτάκια.
Όμως το να βάζουμε ένα δέντρο στα στα σπίτια μας , εκεί γύρω στο νέο χρόνο, έχει ακόμα πιο παλιές ρίζες.Η χρήση ενός αειθαλούς δέντρου διακοσμημένου με στεφάνια και γιρλάντες , αποτελούσε αρχαίο έθιμο των Αιγυπτίων , των Κινέζων και των Εβραίων ως σύμβολο ανάμεσα στους ειδωλολάτρες Ευρωπαίους , επιβίωσε όμως και μετά τον εκχριστιανισμό τους με τη μορφή διαφορετικών εθίμων .
Στη Γερμανία, λοιπόν γύρω στον 14ο αιώνα γιόρταζαν στις 24 Δεκεμβρίου τη γιορτή του Αδάμ και της Εύας. Σε κάποιες εκκλησίες έστηναν και μικρές αυτοσχέδιες θεατρικές παραστάσεις σχετικά με τους πρωτόπλαστους. Χρειαζόταν όμως κι ένα δέντρο για να πάρει από αυτό η Εύα τον απαγορευμένο καρπό, αλλά και να τυλιχτεί πάνω του ο όφις. Επειδή στη Γερμανία είχαν πολλά έλατα , δεν κόλλησαν σε λεπτομέρειες κι έβαλαν ένα να το αναπαραστήσει. Εντάξει παρέλειψαν κάποιες λεπτομερειούλες[ το έλατο δεν είχε φαγώσιμους καρπούς,ούτε μεγάλα φύλλα , αλλά εκεί θα κολλήσουμε;] Για να γίνει πιο πιστευτό κρέμαγαν πάνω του μήλα , αλλά και "όστια" , δηλαδή το ψωμί της μετάληψης των καθολικών. Οι πιστοί ενθουσιάστηκαν και έτσι συνέχισαν αυτό το έθιμο και στα σπίτια τους.Σιγά-σιγά, στο δέντρο, εκτός από μήλα άρχισαν να κρεμιούνται και άλλα χειμερινά φρούτα, όπως καρύδια, αλλά και ζαχαρωτά με τη μορφή φρούτων, ενώ η όστια αντικαταστάθηκε από κουλουράκια σε διάφορα σχήματα, όπως καρδιές, καμπανούλες, άγγελοι και αστέρια.
Μήπως να ρίξω στο φούρνο ένα ταψί κουλούρια για να διατηρήσω αναλλίωτο το έθιμο;
Καληνύχτα να προσέχετε το εαυτό σας

Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ 7

2009-12-11T22:36:00.003+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Σας έλειψα λιγάκι, αλλά σας διάβαζα όταν προλάβαινα. Οι μαθητές μου ξαναγύρισαν είμαστε μέχρι στιγμής σκασμένοι από υγεία και μ' έπιασε ένας πανικός που μου πήγαν τα πράγματα πίσω. Ναι πίσω, γιατί για μένα τα Χριστούγεννα είναι ο παράδεισος των κατασκευών , της υπερπαραγωγής , του στολισμού, του είμαστε φορτωμένοι ...και το δείχνουμε. Άρχισα να στολίζω δέντρα , ν' αλλάζω τη διακόσμηση της τάξης από φθινοπωρινή σε χριστουγεννιάτικη, να φτιάχνω μπάλες με χαρτοπετσέτες στο σχολείο , να'χουμε γίνει όλοι χάλια μέσα στο ρελιέφ, να τσακωνόμαστε πιανού είναι η συγκεκριμένη μπάλα και να τρέχω να προλάβω την ύλη. Ο απόλυτος πανικός !
Έπρεπε να κάνω και καμιά δουλειά στο σπίτι, εδώ ήρθε ανθρωπιστική βοήθεια από την αδερφή μου , γιατί από μόνη μου δεν υπήρχε σωτηρία. Λοιπόν θαυμάζω τις γυναίκες που τα καταφέρνουν μόνες τους σε όλα, αν και διατηρώ κάποιες αμφιβολίες , γιατί δεν γίνεται μόνο εγώ να πελαγοδρομώ και να απελπίζομαι κοιτώντας κατάματα τη σκόνη και λέγοντάς της "σε συγχωρώ που υπάρχεις στη ζωή μου και θα σε αφήσω να υπάρξεις λίγο ακόμα!" Την αφήνω να επιζεί λοιπόν μαζί με τα χιλιάδες πράγματα που με περιτριγυρίζουν και λυπάμαι να τα πετάξω γιατί το καθένα κάτι μου θυμίζει! Μην πείτε τίποτα το ξέρω το χούι μου!
Σήμερα θα σας μιλήσω για το μαγικό αριθμό 7 που είναι κι ο αγαπημένος μου! Δεν ξέρω γιατί , αλλά ψάχνοντας δια πίστωσα ότι τελικά είναι πολύ σημαντικός και διαχρονικός.
Αρχίζουμε από τα 7 θαύματα του αρχαίου κόσμου [παρεπιπτόντως στην περσινή ψηφοφορία μας φάγανε μπαμπέσικα τον Παρθενώνα].Οι Αρχαίοι Έλληνες χώριζαν τους ωκεανούς του κόσμου σε 7 θάλασσες: Το Αιγαίο, τη Μεσόγειο, την Αδριατική, τη Μαύρη, την Ερυθρά, την Κασπία και τον Περσικό Κόλπο [ καλά θα μου πείτε τι φταίμε εμείς αν δεν είχαν ξανοιχτεί στον Ατλαντικό, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία] .Οι Έλληνες συσχέτιζαν τον αριθμό επτά με τη λατρεία του Απόλλωνα και της σελήνης. Παρατήρησαν πως επτά ημέρες διαρκεί κάθε φάση της σελήνης. Ο Όμηρος θέλει επτά τις αγέλες των βοδιών του Απόλλωνα, επτά χορδές έχει η λύρα του ,επτάπηχο ανδριάντα του δωρίσαν οι Αιγύπτιοι. Επτά παλικάρια και επτά κόρες στέλνονταν στη Κρήτη για τροφή στον Μινώταυρο. Την εβδόμη μέρα έδιναν το όνομα στα νεογέννητα και κάθε έβδομη μέρα θυσίαζαν οι Σπαρτιάτες στον Απόλλωνα.

Οι Αιγύπτιοι μέτρησαν επτά από τις διακλαδώσεις του Νείλου, επτά ήταν οι σκορπιοί της Θεάς Ίσιδας, επτά παχιές και επτά ισχνές αγελάδες και άλλα τόσα τα στάχυα που ονειρεύτηκε ο Φαραώ.
Ο αριθμός 7 εμφανίζεται συχνά και στη θρησκεία. Σύμφωνα με τη Βίβλο, ο Νώε πήρε στην Κιβωτό του, 7 ζεύγη από κάθε είδος πτηνών.
7 είναι οι Χριστιανικές αρετές: ευσπλαχνία, ταπεινότητα, αγνότητα, φιλαλήθεια, επιείκεια, καλοσύνη, εργατικότητα.
Η 7η ημέρα της Δημιουργίας είναι αυτή της ανάπαυσης, της αργίας και συμβολίζει την ολοκλήρωση και την τελειότητα!
Στην Κίνα πιστεύουν ότι η 7η μέρα του πρώτου φεγγαριού του έτους, είναι τα γενέθλια της ανθρωπότητας και όλοι γιορτάζουν γενέθλια αυτή τη μέρα.
Η Κινέζικη Φιλοσοφία θεωρεί ως θεμελιώδη στοιχεία τα εξής 7: Αέρας, νερό, μέταλλο, αιθέρας, φωτιά, ξύλο, και γη.
Καλά είναι πολλά ακόμα, να μη σας ζαλίσω [ 7 χρώματα της Ίριδας, 7 φθόγγοι της Βυζαντινής μουσικής, 7 νότες της ευρωπαϊκής κτλ κτλ ]
Κι επειδή έψαξα αν προσθέσω την ημερομηνία της γεννησής μου μέχρι να βρω μονοψήφιο βγαίνει 7 και ξέρετε τι λέει αυτό; ΄
Ο αριθμός 7 προσδίδει μια ειρηνική στοργική ψυχή. Θέλετε να αποκομίζετε όλη τη γνώση από οποιοδήποτε θέμα μελετάτε. Φιλομαθείς, επιστήμονες-εφευρετικοί, διανοούμενοι, δεν δέχεστε μια θεωρία αν δεν την εξακριβώσετε εσείς οι ίδιοι. Ο αριθμός 7 είναι πνευματικός αριθμός. Χρειάζεστε αρκετό χρόνο για να νιώσετε και να αισθανθείτε τις εσωτερικές σας ανησυχίες και σκέψεις. Αντιπαθείτε τα πλήθη, το θόρυβο[ εδώ κάνει λάθος , είμαι άνθρωπος της κίνησης]. Είσαστε λεπτομερείς και ακριβείς στην εργασία σας [ παράσημο!]. Τελειομανείς [ μπα δε νομίζω], αξιολογείτε τις καταστάσεις γρήγορα και με καταπληκτική ακρίβεια [ ναι καλά!].
Στηρίζεστε σε μεγάλο ποσοστό στην εμπειρία σας και τη διαίσθησή σας, παρά σε συμβουλές τρίτων. Μπορείτε εύκολα να διακρίνετε πότε κάποιος είναι ανειλικρινής και ψεύτης. Κομματάκι μέντιουμ με βλέπω σαν δεύτερο επάγγελμα, δεν είν' κακό μάλλον προσοδοφόρο ...
Καληνύχτα να προσέχετε τον εαυτό σας

ΚΛΕΙΣΑΜΕ ..ΚΑΙ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ

2009-12-02T22:05:00.002+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Όπως καταλαβαίνετε η τάξη μου είναι κλειστή , οι μαθητές μου μετά τις 2 πρώτες μέρες έχουν σκυλοβαρεθεί στο σπίτι και τριγυρνούν έξω από τα κάγκελα του σχολείου , στο οποίο σχολείο άλλα τμήματα λειτουργούν και η δασκάλα τους είναι μέσα. Τι νομίζετε ότι όταν κλείνουν τα τμήματα καθόμαστε; Μέγα σφάλμα πουλάκια μου! Αναπληρώνουμε συναδέλφους που λείπουν ή βρισκόμαστε εκεί γιατί είμαστε πάνω απ' όλα ...νομοταγείς δημόσιοι υπάλληλοι. Έντάξει τη δουλειά μου κάνω, να τηρώ το ωράριό μου, αλλά φίλε μου δε θα μου αλλάζεις και βάρδια για να καλύψω το ολοήμερο!Κάτσε να το καλύψεις εσύ που παίρνεις και επίδομα. Και εντάξει άντε να εξυπηρετήσουμε μια κατάσταση, αλλά να ελέγχεις τη ζωή μου δεν το επιτρέπω και δεν το επιτρέπουν και τα 27 χρόνια υπηρεσίας μου!
Όπως καταλαβαίνετε σήμερα ήταν μια πολύ περίεργη μέρα, θύμωσα πολύ , έβρισα , έκανα αυτό που λέμε φασαρία, απείλησα θεούς και δαίμονες, η πίεση θα είχε χτυπήσει τουλάχιστον 15αρι και για μια υποτασική καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό. Αισθανόμουν στα πρόθυρα εγκεφαλικού! Ενώ είχα κανονίσει από χτες να κρατήσω το ολοήμερο και αφού πήγα στο σχολείο το πρωί , έφυγα για να κάνω κάποιες δουλειές στην Αθήνα και να ξαναγυρίσω στις 12 και τέταρτο. Κατά τις 9.30 άρχισαν να με ψάχνουν! Η τυρόπιτα κουρού από το ΑΡΙΣΤΟΝ δεν είχε προλάβει να αγγίζει τον ουρανίσκο μου και να με θεωρούν εξαφανισμένη! Ο συνάδελφος του ολοήμερου τελικά θα ερχόταν και εγώ θα έπρεπε να ξαναγυρίσω στο σχολείο για να μην πουν οι συνάδελφοι ότι λουφάρω.
Φυσικά πριν με βρουν είχαν ειδοποιήσει όλη την οικογένειά μου ότι δε με βρίσκουν σπίτι. ..
Σκέφτομαι από αύριο να κυκλοφορώ με μπίπερ μήπως προκύψει κάποιο επείγον περιστατικό! Ένας μικρός δόκτωρ Χάουζ εκκολάφθηκε! Αυτά τα λέω τώρα και το διασκεδάζω, αλλά το πρωί δεν ήταν έτσι. Φυσικά και γύρισα κατά τις 11 ξανά στο σχολείο και αφού είπα ότι είχα να πω , μου πέρασε και άρχισα να στολίζω το γραφείο! Να πω ότι η άμεσα ενδιαφερόμενη διευθύντρια ούτε καν κατάλαβε την αναστάτωση που είχε προκαλέσει, να πω ότι μερικοί άνθρωποι όσα πτυχία κι αν έχουν παραμένουν κοινωνικά αμόρφωτοι, να πω ότι είμαστε παρτάκηδες και βολεψάκηδες και τους συναδέλφους τους θυμόμαστε όταν βρισκόμαστε σε άσχημη θέση και θέλουμε τη στήριξή τους, να πω ότι για μια ακόμα φορά κατάλαβα ότι πρέπει να έχω τις ικανότητες της ηλικίας των 25 γιατί διαφορετικά θα με πάνε όπως τα γέρικα άλογα για σφαγή; Τι να πω ; Βαρέθηκα να λέω, μήπως και θα καταλάβει κανείς; Σχέσεις επιδερμικές , ψεύτικες, σχέσεις ανταλλαγής. Δε με ενδιαφέρουν ούτε καν σαν άνθρωποι που έχουμε ζήσει 20 χρόνια στον ίδιο χώρο , άνθρωποι που είμαστε στην ίδια πλευρά και όταν κάθισαν στην καρέκλα νόμισαν ότι κάτι άλλαξε και δεν μπόρεσαν να διαχειριστούν την κατάσταση. Και σιγά την καρέκλα να'ταν τουλάχιστον μια μπερζέρα... Μήπως έπρεπε να πάρω και 2-3 πτυχία ακόμα για να μη θεωρούμαι δασκαλίτσα; Μήπως τότε θα με φοβούνταν μήπως τους ροκανίσω την καρέκλα; Χα χα χα διασκεδάζω πολύ με τους στόχους ζωής που βάζουν κάποιοι...μακάρι να'χουν πετύχει το ζητούμενο. Από την άλλη, ξέρω γω μπορώ να είμαι λάθος και να μην είμαι γυναίκα καριέρας. Να'χω χαμηλές φιλοδοξίες και αυτοεκτίμηση
Σας κούρασα πουλάκια μου
Καληνύχτα
Μια νομοταγής δασκαλίτσα

ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

2009-11-29T22:39:00.008+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Πέρασα ένα Σαββατοκύριακο μέσα, δεν πήγα πουθενά. Θα μου πέίτε σιγά γιατί τα άλλα πήγαινες για clubing; Όχι, αλλά μια βόλτα , ένα σινεμά, έναν καφέ τέλος πάντων.. ας είναι είπα να κάνω κούρα, αλλά έκανα τόσες δουλειές που κάλυψα και την επόμενη βδομάδα. Ανάμεσα στις δουλειές μου πρόεκυψαν και οι υπόλοιπες μπάλες, τα σουπλά ,αλλά και κάτι στολιδάκια για το δέντρο...
Στο σαλόνι πανικός... στο τέλος λάμπαμε από τη χρυσόσκονη σαν πυγολαμπίδες. Όμως δε με πειράζει καθόλου! Δε βαριέσαι τι είναι να σκουπίζεις την επομένη χρυσόσκονες όταν τόχεις ευχαριστηθεί!
Σας βάζω λοιπόν και τις υπόλοιπες κατασκευές σουπλα και κάτι εικονίτσες που τις ΄κόλλησα σε αλπακά και τους έβαλα φύλλο χρυσού. Αν γίνουν μεγάλες τις βάζουμε με κορδελάκια στο δέντρο, αν γίνουν μικρές τις κάνουμε καρφίτσες.
Από αύριο σχολείο και πάλι. Άντε να κάνουμε και λίγο μάθημα γιατί σας έχω αφήσει λίγο χαλαρούς.
Καληνύχτα . Να προσέχετε τον εαυτό σας

ΒΑΡΙΕΜΑΙ...

2009-11-27T09:06:00.003+02:00

Καλημέρα πουλάκια μου. Πρωινή πρωινή θα μου πείτε. Ναι, είμαι σπίτι γιατί αρρώστησα. Όχι δεν έχω τη γνωστή γρίπη, αλλά μ' έπιασε και μένα μια ιωσούλα και πήρα άδεια. Ο λαιμός και τ' αυτί μου πονάνε συν ότι έχω κάτι ακροαστικούλια, γι' αυτό τσίμπησα και μια κλαρισίντ να'χω να πορεύομαι!
Υποτίθεται λέω υποτίθεται ότι αφού κάθισα σπίτι θα έκανα και καμιά δουλίτσα λόγω Χριστουγέννων! Αμ δε ! μ' έχει πιάσει μια μαχμουρλίαση και σέρνομαι από τον καναπέ στο κρεβάτι και τούμπαλιν... Άσε που έχω απλώσει τα υλικά κατασκευών παντού και πρέπει οπωσδήποτε να τα μαζέψω, γιατί δε ζούμε και σε μέγαρο, στο τέλος δε θα μπορούμε να περνάμε! Έχω κάνει κατάληψη στο δωμάτιο του γιου μου, αλλά σήμερα επιστρέφει και αν τα δει όλα εκεί θα μου τα πετάξει έξω.
Κάτι πρέπει να κάνω με τις τάσεις ακαταστασίας που με διακατέχουν, να πετάξω μερικά πράγματα ίσως , να σταματήσω να μαζεύω μπιχλιμπίδια ίσως, να γίνω κλασική νοικοκυρά [ αποκλείεται], να πάψω να είμαι αιθεροβάμων [ ξανά αποκλείεται], να μην πετάω τη σκούφια μου για βόλτες [ αδιανόητο].
Λοιπόν θα εφεύρω δικούς μου κανόνες τύπου "σαρία".π.χ αν δεν πετάξεις αυτά που πρέπει ,ένα μήνα χωρίς ούτε μια κατασκευούλα. Όχι δε θα προχωρήσω σε μαστιγώματα, έχω πολύ απαλό δέρμα...
Τι γράφω πρωί πρωί! Είδατε τι κάνει η αργία; Βαριέμαι θέλω να πάω σχολείο τελικά . Αλλά αφενός η άδεια αφετέρου οι μαθητές που ενθουσιάζονται όταν λείπει ο δάσκαλος με βλέπω σπίτι. Μετά θα σας δείξω κάτι σουπλά που έφτιαξα , έτσι για να σπάσουμε λίγο τη μονοτονία...
Φιλάκια

ΒΡΑΔΙΝΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ...

2009-11-25T00:16:00.005+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Λοιπόν το να φτιάχνεις πράγματα με τα χέρια σου είναι άκρως χαλαρωτικό και διασκεδαστικό. Πάλι ιδέες είχα σήμερα , είχα και κάτι μπάλες φελιζόλ από το μάθημα των εικαστικών, πήρα και χαρτοπετσέτες, είπα να φτιάξουμε κάτι...
έφτιαξα από χτες τις μπάλες και σήμερα είχαμε τα τελειώματα. Φυσικά όπως σας έχω πει , πάντα βαριέμαι να τελειώνω μια δουλειά , γι' αυτό και ποιος θα την τελείωνε; Φυσικά έσπευσα για αρωγή[ χωρίς ευδοκίμηση] το θυμάστε το θέμα στις πανελλαδικές; Ήρθε η Ράνια και τα τελείωσε και φτιάξαμε και κάτι μπουκάλια από γάλα της Γεωργικής σχολής [ φοβερά μπουκάλια και πολύ καλό γάλα]
Για του λόγου το αληθές σας παραθέτω φωτογραφίες...
Καληνύχτα να προσέχετε τον εαυτό σας

ΘΗΣΕΙΟ

2009-11-21T21:13:00.006+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Μου λείψατε βρε! Τι να κάνω η τεχνολογία δε βοηθάει πάντα. Δεν έμπαινε στο Ίντερνετ και με παίδευε πάλι το pc. Τέλος πάντων πάλι στον τεχνικό τρέχαμε. Μερικές φορές έμπαινα από το άλλο, αλλά δεν προλάβαινα να γράψω. Λοιπόν τα νέα μου: Η γιορτή έγινε , καλά τα πήγαμε γενικώς, τα τραγούδια ήταν το δυνατό μας χαρτί, στα πεζά είχαμε ένα προβληματάκι γιατί δεν πρόλαβαν να τα μάθουν απέξω. Ωχ ! βρε αδερφέ είπα ας τα διαβάσουν από μέσα , φτάνει να καταλαβαίνουν το νόημα. Έτσι κι έγινε. Οι γονείς ψιλοσυγκινήθηκαν τους δείχναμε συγχρόνως στον προτζέκτορα και ταινία... Όλα καλά. Τα σεμινάριά μου συνεχίζονται μια στο Δήμο μια felt , ήρθα και παραμορφώθηκα η πτωχή πλην τίμια εκπαιδευτικός. Αύριο έλεγα να πάω στο σεμινάριο για μαντίλες, αλλά θα δούμε. Μια Κυριακή μας μένει να κάνουμε και καμιά δουλειά. Γιατί τα Σάββατα είναι για βόλτα, πουλάκια μου. Σήμερα που είχε και ήλιο! Α, δεν άντεχα να κάτσω μέσα. Ξεκουβαλήθηκα και πήγα στο Θησείο, αφού γυρίσαμε με τη Ράνια την Αθήνα για κάτι υλικά που χρειαζόμαστε. Σκέφτομαι να κάνω χριστουγεννιάτικες μπάλες για το σχολείο, αλλά και για τις συμμαθήτριες ...Θεμούλα. Στο Θησείο λοιπόν πλήθος κόσμου και μικροπωλητών, πήρα κι ένα μενταγιόν από το Εκουαντόρ νομίζω, καθίσαμε και αγναντεύαμε την Ακρόπολη. Τι καλό που είναι να απολαμβάνεις τον ήλιο σαν το σαλιγκάρι που βγαίνει στη δροσιά.
Σήμερα είχαμε κι άλλα γεννητούρια στη Θεσσαλονίκη! Η μικρή Βέρα γέννησε ... επιτέλους το κορτιτσάκι της. Να' ναι γερό καλότυχο κι ευτυχισμένο σε ό,τι κάνει στη ζωή του. Του'χω κρατήσει δυο μπλουζάκια από τη Βαρκελώνη, να γίνει ταξιδιάρα σαν και μας! Βρε παιδιά σαν τη νεράιδα των τοκετών έρχομαι να μοιάζω τώρα τελευταία... Να βάλω καμιά παγιέτα στα φτερά να το κάνω λίγο πιο γκλάμουρους!

Φιλιά ,να προσέχετε τον εαυτό σας

ΓΕΝΝΗΤΟΥΡΙΑ

2009-11-16T01:10:00.003+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου . Σήμερα είχαμε γεννητούρια. Η κόρη μιας φίλης και συμμαθήτριάς μας γέννησε ένα κοριτσάκι. Η είδηση μας βρήκε σε τσιπουράδικο με τις εν λόγω συμμαθήτριες και όπως καταλαβαίνετε την τιμήσαμε δεόντως... Γίναμε γιαγιάδες... Καλά μη νομίσετε, είμαστε οι νεότερες γιαγιάδες , άλλωστε η συμμαθήτρια γέννησε την κόρη της μόλις τελειώναμε το Λύκειο. Τη θυμάμαι σαν και χθες στην τρίτη Λυκείου με την κοιλιά στο στόμα να διαβάζει για να περάσει στο πανεπιστήμιο. Γέννησε λοιπόν την κόρη της και μετά έδωσε εξετάσεις και πέρασε και στην Αθήνα παρακαλώ. Τώρα διδάσκει στο Πανεπιστήμιο και απέκτησε κι αυτή τη μικρούλα εγγονή. Να είναι καλότυχη και περήφανη που γεννήθηκε γυναίκα, να διαχειρίζεται τη ζωή της με τον καλύτερο τρόπο και να πετύχει ό,τι επιθυμήσει.
Κατά τα άλλα πήγα στο σεμινάριο felt [ πολύ νερό βρε παιδί μου] βρέξαμε τα πάντα, γελάσαμε και φτιάξαμε και λουλουδάκια και υφασματάκια και άλλα τινά. Τώρα μου μένει το σεμινάριο για μαντίλες [ πήρα φόρα μου φαίνεται] , κάτι μπάλες που θα φτιάξουμε στο τμήμα εικαστικών του Δήμου, γιορτή την Τρίτη [ ουφ ουφ!] και βλέπουμε.
Εδώ έρχομαι να ευχηθώ και στη φίλη και κουμπάρα και μαμά του βαφτισιμιού μου του Γιάννη χρόνια πολλά , γιατί σήμερα έχει τα γενέθλιά της. Χε χε έγινε κι εκείνη 50 χρονών, καλώς ήρθες στο κλαμπ, μόνο εμείς θα είμαστε; Πάντως δεν ήταν τίποτα ε; Όχι σαν κι εμένα που έκανα ολόκληρη φασαρία λες κι όλη η Αθήνα έπρεπε να προσέξει και να ευχηθεί για την πρώτη μου πεντηκονταετία...
Σήμερα μου χάρισαν και κάτι καταπληκτκούς χάρτινους αγγέλους, αλλά και μια πορσελάνινη κούκλα που είναι η αδυναμία μου. Α στο καλό συγκινήθηκα πάλι...
Να που κι άλλοι ξέρουν τι μου αρέσει. ..
Καληνύχτα να προσέχετε τον εαυτό σας

ΕΤΟΙΜΑΣΙΩΝ ... ΣΥΝΕΧΕΙΑ

2009-11-13T21:25:00.007+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Ουφ !πτώμα είμαι . Τελείως όμως. Οι πρόβες συνεχίζονται και φυσικά εκτός από τη γιορτή έχω και τη μουσική επειμέλεια, μια και η μουσικός τους έμαθε μόνο 1 τραγούδι και η γιορτή για να βγει θέλει τουλάχιστον 5. Βέβαια δε φταίει η κοπέλα, τι να κάνει; Δυο φορές τη βδομάδα έρχεται στο σχολείο από τις οποίες τη μία μόνο κάνει στην τάξη μου μουσική. Ας είναι από το πολύ τραγούδι μ' έπειασε κι ένα βηχαλάκι, ελπίζω να ξεπεραστεί.
Με αφορμή το τραγούδι της Τσανακλίδου επιχειρήσαμε να ζωγραφίσουμε, όχι στον τοίχο, αλλά στην αυλή βάζοντας φυσικά νάυλον από κάτω[ μην αρχίσει να φωνάζει η καθαρίστρια]. Από ατυχηματάκια όλο και κάτι είχαμε , αφού ανάμεσα στα πλαστικά χρώματα είχαμε και ένα λαδομπογιά που φυσικά όταν έπεσε στο πλαστικό ποτηράκι το έλιωσε και κάτι φόρμες πιτσιλίστηκαν [ καταλαβαίνετε τι θα άκουσα από τις μανάδες όταν θα πήγαν σπίτι].
Και μέσα σ' όλα έχω να τελειώσω το ρόδι που φτιάχνω στα εικαστικά του Δήμου [ γιατί πάω , όχι θα τ' άφηνα!] , αλλά και ένα σεμινάριο felt την Κυριακή.
Μπα τα ρούχα πάλι ασιδέρωτα θα μείνουν... Γιατί να ζοριζόμαστε ; Θα σιδερώνουμε αυτά που φοράμε ε; Έλα όμως που είναι από τις λίγες δουλειές που για μένα πρέπει να γίνουν οπωσδήποτε. Αντιπαθώ τα ασιδέρωτα ρούχα, νομίζω ότι είναι βρώμικα...
Η τενοντίτιδα ετοιμάζεται να ξαναχτυπήσει...κατά τα άλλα δεν ξέρω αν το προσέξατε αλλά είμαστε μια χαρούμενη παρέα που έλεγε κι ο αείμνηστος Ηλιόπουλος.
Σας βάζω να δείτε τις σκανταλιές μας, χε χε χε . Βρε παιδί μου αυτά τα κορίτσια ότι και να ζωγραφίζουν οι καρδούλες είναι το απαραίτητο στοιχείο...
Να προσέχετε τον εαυτό σας. Καληνύχτα

ΕΤΟΙΜΑΣΙΕΣ...

2009-11-10T23:59:00.002+02:00

Καλημέρα, πουλάκια μου. Είμαι πολύ μα πάρα πολύ εκνευρισμένη. Σας είπα ότι φέτος θα έχω με την τάξη μου τη γιορτή του Πολυτεχνείου. Μέχρι προχθές δεν ήξερα αν τελικά θα γινόταν , λόγω της γρίπης και της αποφυγής συνωστισμού. Τελικά αποφασίστηκε να γίνει και ... τώρα τρέχω και δε φτάνω. Έχω φτιάξει μέχρι τώρα 3 φορές το σχεδιαγραμμα, σβήνω και ξαναγράφω, δεν τα λένε, χάλια η ανάγνωση , χάλια. Χθες έκανα όλη τη μέρα πρόβες χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Αφήστε που μου προέκυψε και το μουσικό μέρος τρομάρα μου, αφού η μουσικός δε θα είναι στο δικό μας σχολείο εκείνη τη μέρα και έχει προλάβει να τους μάθει μόνο ένα τραγούδι. Θα κόψω φλέβες στο τέλος. Τα παιδιά όμως... μες στην καλή χαρά, αφού δεν έχουν διάβασμα το διασκεδάζουν και ξεδιπλώνονται. Ή που θα βγει καλό ή που θα βγει τελείως χάλια [ μεταξύ μας προς το δεύτερο το κόβω]. Και θέλω να κάνω και εικαστικές παρεμβάσεις, γιατί βαριέμαι τα ποιήματα το ένα μετά το άλλο. Για να δούμε τι θα δούμε σήμερα.Πάντως πιστεύω πώς το βασικό είναι να καταλάβουν πάνω κάτω τι έγινε, πότε έγινε και για τους λόγους που έγινε. Πώς να το καταλάβουν αφού τώρα κάνουν βυζαντινή ιστορία! Υπάρχει μια ασυνέχεια 900 χρόνων... Θα σας πω τις εξελίξεις
Καλημέρα!!!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΆ

2009-11-08T20:20:00.003+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Σήμερα γιορτάζω, να με χαίρεστε. Ευχαριστώ πολύ ,για τις ευχές σας και την αγάπη σας. Είναι πολύ όμορφο να σε θυμούνται και να σε εύχονται άνθρωποι που δε γνωρίζεις οπτικά, αλλά τους γνωρίζεις καθημερινά μέσα από τα γραπτά τους αλλά νοιάζεσαι για τη ζωή τους και τις αγωνίες τους. Γιατί αυτό κάνει αυτή η γειτονιά που βρισκόμαστε . Μηδενίζει τις αποστάσεις και συνταιριάζει τις γλώσσες του κόσμου [ παραπομπή στις γνωριμίες μου στη Λ. Αμερική χε χε χε η κοσμογυρισμένη]. χθες βράδυ ,πήρα δώρο ένα πολύ όμορφο βιβλίο με νεράιδες και ενθουσιάστηκα, το αγάπησα σας λέω με την πρώτη, τύφλα νάχουν τα κοσμήματα. Ξαφνιάζομαι όταν μερικές φορές ,κάποιοι άνθρωποι ξέρουν πολύ καλά τι μου αρέσει! Μου φαίνεται θα συγκινηθώ... γιατί ποτέ δε πίστευα ότι οι άλλοι ασχολούνται με τις επιθυμίες μου και τις προτιμήσεις μου. Πολλές φορές τσεκάρω τους πολύ κοντινούς μου για να δω πόσα από τα προσωπικά μου δεδομένα γνωρίζουν. Για παράδειγμα τι νούμερο παπούτσι φοράω, τι δε μου αρέσει να τρώω και να πίνω , πού μου αρέσει να πηγαίνω βόλτα... Ε λοιπόν πολλές φορές οι απαντήσεις με απογοητεύουν γιατί με κάνουν να νιώθω απαρατήρητη και διαφανής. Τι λέω πάλι μέρα που είναι, αλλά τι να κάνω που είμαι και παραπονιάρα , αλλά... δεν το δείχνω [ αναληθές όλη μέρα παράπονα κάνω ίσως για να με προσέχουν χε χε χε]. Καλή βδομάδα και να προσέχετε τον εαυτό σας.

ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ

2009-11-05T06:44:00.007+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. ΌΟΟΧΙ δε σας ξέχασα , αλλά μου προέκυψαν δουλίτσες και αποσυντονίζομαι, γιατί δεν μπορώ να κάνω πολλά πράγματα συγχρόνως. Πρώτα πρώτα πήγα στο σεμινάριο νεράιδας την προηγούμενη Κυριακή και μου άρεσε. Έφτιαξα και 2 νεραϊδούλες και με ενθουσίασαν. Ακριβούτσικο χόμπυ όμως... Ψάχνω να βρω εναλλακτικά υλικά για να τις φτιάχνω, γιατί αν θέλω να κάνω πολλές για το σχολείο, δε συμφέρει. Θα σας βάλω και φωτογραφίες, αν πρώτα βρω το καλώδιο, γιατί όπως καταλαβαίνετε δεν είμαι η προσωποποίηση της τάξης ... Επίσης έχω αναλάβει τη γιορτή για το Πολυτεχνείο και δεν μπορώ να συντονιστώ , αφού θα'χω και τα δύο τμήματα της Πέμπτης , σύνολο 51 τεμάχια, ο άλλος συνάδελφος δεν είναι και αυτό που λέμε συνεργάζομαι και ως συνήθως εγώ θα το βγάλω το φίδι από την τρύπα.
Και καπάκι μου προέκυψαν και μαθήματα εικαστικών στο Δήμο. Βέβαια μη νομίσετε ακόμα και σ' αυτό θέλει μέσο , είχα κάνει από το Σεπτέμβρη την αίτηση και δε με έπαιρναν γιατί υπάρχει μεγάλη ζήτηση. Καθάρισε όμως η Μαριάνθη που είχε γνωστή τη δασκάλα και πήγα σήμερα. Κάναμε κάτι ρόδια πάνω σε ξύλο μ' ένα πεπιεσμένο χαρτί που δε θυμάμαι πώς το λένε και θα τα τελειώσουμε την επόμενη φορά.
Σήμερα πήγα συγκεντρωμένη με τα εργαλειάκια μου και με καλή διάθεση και ω! του θαύματος , η δασκάλα με βοήθησε. Μου φαίνεται ότι με συμπαθεί, αλλά κι εγώ δείχνω τον καλύτερό μου εαυτό. Μπράβο και εύγε μου. Ελπίζω να μη βαρεθώ, αν και το αντικείμενο αλλάζει συχνά , οπότε κάθε φορά θα φτιάχνουμε και κάτι άλλο. Γενικά είναι μέσα στις δυνατότητές μου! Χε χε χε μου αρέσει!
Α βρήκα και το καλώδιο για τη φωτογραφική . Σας δείχνω λοιπόν τις κουκλίτσες που έφτιαξα , εγώ μόνο τη ροζ και τη γαλάζια. Τη φθινοπωρινή την έφτιαξε η Ράνια , η οποία μάλλον τα πιάνει πολύ γρήγορα , γιατί της έδειξα τα βασικά και την έκανε μόνη της αμέσως. Της έδωσε το όνομα Σαρλίζ ,και τώρα βρίσκεται κρεμασμένη με πετονιες στον ανεμιστήρα στο γραφείο του σχολείου ανάμεσα σε φθινοπωρινά φύλλα. Έτσι να αλλάζουμε και λίγο το χώρο και να τον κάνουμε λίγο πιο ενδιαφέροντα . Γιατί το σχολείο δεν είναι εφορία και τα παιδιά χαίρονται να βλέπουν το χώρο να ομορφαίνει, τα κάνει και νιώθουν σα στο σπίτι τους...
Καληνύχτα , να προσέχετε τον εαυτό σας

Ο ΧΡΟΝΟΣ

2009-10-30T23:57:00.003+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Είδατε τι κάνει το σχολείο; Κουράζομαι και δεν είμαι τακτική στις αναρτήσεις μου! Η αλήθεια είναι ότι τον τελευταίο καιρό δεν έχω πολλή όρεξη . Μάλλον έχω υπερκτιμήσει τον εαυτό μου για τις αντοχές μου ή πολύ απλά μεγαλώνω για να μην πω γερνάω που είναι πιο βαρύ. Ε, ναι δεν μπορώ πια να κάνω με την ίδια ευκολία πράγματα που έκανα στα 20 ή στα 30. Κάποια στιγμή τελευταία είχα την ουτοπική αντίληψη ότι ο χρόνος φάνηκε καλός μαζί μου και δεν μου έδειξε το σκληρό του πρόσωπο. Αλλά δεν είναι έτσι. Πρέπει να συμφιλιωνόμαστε μ'αυτό που είμαστε και που έχουμε κι όχι να γυρνάμε το ρολόι πίσω κλεφτά για να κερδίσουμε χρόνο.
Ο χρόνος δεν έχει πάντα την ίδια αίσθηση και ροή. Υπάρχουν μέρες που κυλούν βασανιστικά αργά και ράθυμα, υπάρχουν όμως κι άλλες που κυλούν σαν νερό, γιατί είμαστε κοντά σ'αγαπημένους ή κάνουμε κάτι που μας ευχαριστεί .
Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν 9 θεότητες που είχαν σχέση με το χρόνο με προεξάρχοντα τον Κρόνο -χρόνο , αλλά και το θεό-ποταμό που περιέβαλε τη Γη. Ο πιο ειδικός όμως ήταν ο Καιρός, μια θεότητα που δεν είναι γνωστή και τον αναπαριστούσαν σαν ένα νέο άντρα που στεκόταν στην άκρη του ξυραφιού και κρατούσε τη ζυγαριά της Μοίρας. Είναι η στιγμή που περνάει και χάνεται κι όλοι θέλουν να την εκμεταλλευτούν. Ακόμα υπήρχαν οι 3 Μοίρες που αντιπροσώπευαν το παρόν το παρελθόν και το μέλλον. Στην Αίγυπτο υπήρχε η θεά Νουτ που κάθε βράδυ κατάπινε τον Ήλιο και κάθε πρωί τον έφτυνε , δημιουργώντας έτσι την καινούρια μέρα.
Η πιο εκπληκτική όμως αντίληψη και μέτρηση του χρόνου είναι των Μάγιας και των Αζτέκων. Όταν οι λευκοί κατακτητές πάτησαν το πόδι τους στο Μεξικό, δε συνάντησαν αντίσταση, αλλά μια λαμπρή υποδοχή . Σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους εκείνη την εποχή ακριβώς περίμεναν την έλευση του θεού Κουκουλκάν [ αυτός με την πυραμίδα που κατέβαινε σαν φίδι, το θυμηθήκατε;]. Αυτό το θεό που ήταν πάνω κάτω σαν το δικό μας τον Ερμή τον φαντάζονταν λευκό και προερχόμενο πέρα από τον Ατλαντικό και πίστευαν ότι θα έφερνε μια νέα επόχή. Μια νέα εποχή ήρθε, όχι ακριβώς βέβαια όπως την περίμεναν...
οι ιερείς των Μάγιας αναδείχθηκαν σε εξαίρετους παρατηρητές των αστρικών κινήσεων. Με απίστευτη επιμονή και υπομονή κατέγραφαν από γενιά σε γενιά τα αστρικά συμβάντα και τα συνδύαζαν με παρελθόντα γεγονότα ώστε να «προφητεύουν» τι μέλλει γενέσθαι. Η ζωή των πιστών ήταν απολύτως προδιαγεγραμμένη από την ημερομηνία γέννησής τους . Έδιναν ακόμα στα παιδιά τους το όνομα της μέρας που γεννήθηκαν. Ερμηνευτές της μοίρας αλλά και ρυθμιστές της αγροτικής παραγωγής ή όποιας άλλης κοινής δραστηριότητας ήταν οι ιερείς, φωλιασμένοι σε εντυπωσιακά μελετημένες πυραμίδες και αστεροσκοπεία.
Πάντως το σίγουρο είναι ότι οι Μάγιας μελετούσαν τις ηλιακές κηλίδες και τους κύκλους που έκαναν.Η μειωμένη δραστηριότητα των ηλιακών κηλίδων έφερε την μείωση της γονιμότητας της δικής τους φυλής και τον ξαφνικό θάνατο του πολιτισμού τους. Πίστευαν σε μία ημερομηνία σταθμό για την ανθρωπότητα. Και δε θέλω να σας τρομάξω, αλλά η ημερομηνία αυτή είναι η 22α Δεκεμβρίου 2012. Βέβαια δεν σημαίνει ότι αυτή η ημερομηνία είναι της καταστροφής. Μπορεί να σημαίνει και μια καινούρια αρχή για την ανθρωπότητα. Ελπίζω όχι με συνολάκι προβιά- ρόπαλο.
Αλλά επειδή δεν μετράμε όλοι οι άνθρωποι το χρόνο με τον ίδιο τρόπο μη φοβάστε!
Αν είμαστε Βυζαντινοί θα λέγαμε ότι έχουμε 7518 Α.Κ.Κ (από κτήσεως κόσμου)
Αν είμαστε Κινέζοι θα λέγαμε ότι έχουμε 4.469
Αν είμαστε μουσουλμάνοι θα έχουμε 1387 από την Εγίρα του Μωάμεθ
Για τους Εβραίους αν μπορώ να υπολογίσω σωστά πρέπει να'ναι γύρω σρο 7774
Άρα μάλλον τη γλιτώσαμε πουλάκια μου, αφού στα περισσότερα ημερολόγια το 2012 πέρασε
Καληνύχτα και μη βάλετε ξυπνητήρι, αύριο είναι Κυριακή

ΓΝΩΡΙΜΙΕΣ

2009-10-27T21:08:00.005+02:00

Καλησπέρα πουλάκια μου ενδημικά και μη. Ναι, ναι έχω αναγνώστες αλλοδαπούς, από τη μακρινή νότια Αμερική και δη τη Βραζιλία. Τους ανακάλυψα και έπειτα αυτοί ανακάλυψαν εμένα. Και μου γράφουν και σχόλια , τα οποία δεν καταλαβαίνω. Έβαλα τη μετάφραση, έστειλα και το μήνυμα στη Ράνια την πολύγλωσση και βγάλαμε άκρη. Καλά μόλις ανακάλυψα τη μετάφραση εκστασιάστηκα. Άρχισα να στέλνω μηνύματα στα πορτογαλικά, λες και είχα ανακαλύψει τουλάχιστον την Αμερική. Ένας μικρός Κολόμβος γεννήθηκε , θαρρώ. Σήμερα δεν είχαμε και μάθημα πέραν της γιορτής , γι' αυτό έκανα και μια βολτίτσα κατά το Καγκουρώ , να μάθω για τα σεμινάρια felt [ Μαριάνθη για σένα δουλεύω]. Κάθε Σάββατο 10-2 έχει δωρεάν τα βασικά και ειδικά αυτή την Κυριακή έχει ένα ταχύρρυθμο για κατασκευή νεραϊδών, σχετικά φτηνό. Αχ θέλω να τα καταφέρω και να πάω!
Πώς το είπαν οι Αστροσυμμορίτες; Θα μας πιάσει μανία δημιουργικότητας... Μ' έπιασε και δε μ' αφήνει. Για το κόσμημα δεν το βλέπω καθόλου να ξαναπηγαίνω. Μάλλον δε μου ταιριάζει η σέγα, τι να πω;
Λοιπόν κοιτώντας τις περασμένες αναρτήσεις είδα πώς έχω αφήσει εκκρεμότητες κι από μάθημα τίποτα τον τελευταίο καιρό. Σήμερα όμως δε θα συνεχίσω παλιότερες αναρτήσεις. Θα κάνουμε γεωγραφία και θα πούμε για τη Βραζιλία.
Η Βραζιλία είναι αποικία των Πορτογάλων που την πρωτοπάτησαν τον Ιανουάριο του 1502. Συγκεκριμένα στο λιμάνι της Guanabara που το θεώρησαν μέρος ενός μεγάλου ποταμού και του έδωσαν το όνομα Ρίο ντε Τζανέιρο [ ποτάμι του Ιανουαρίου]. Η περιοχή έγινε ορμητήριο πειρατών και μέρος ανεφοδιασμού για τα ταξίδια προς την Ευρώπη . Βέβαια ο στόχος των Πορτογάλων κατακτητών ήταν να βρουν χρυσάφι και ασήμι, αλλά όταν δεν το κατάφεραν στράφηκαν στην παραγωγή ζαχαροκάλαμου.
Οι Πορτογάλοι γαιοκτήμονες είχαν τεράστιες φάρμες που βέβαια τις καλλιεργούσαν σκλάβοι. Στην αρχή χρησιμοποιούσαν Αβοριγίνες σκλάβους, αλλά μετά άρχισαν να χρησιμοποιούν και Αφρικανούς, τους οποιους μετέφεραν οι δουλέμποροι από τις ακτές της Δ. Αφρικής στοιβαγμένους μέσα σε σαπιοκάραβα. Η Πορτογαλία η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που είχε το μονοπώλιο εξαγωγής σκλάβων από την Αφρική και η τελευταία ευρωπαϊκή χώρα που κατήργησε τη δουλεία. Σχεδόν 4.500.000 σκλάβοι μεταφέρθηκαν από την Αφρική μέσα σε 25 χρόνια. Οι Ευρωπαϊκές χώρες είχαν κι αυτές ανάγκη από φθηνό εργατικό δυναμικό. Είχαν τεράστιες εκτάσεις στο νέο κόσμο, οι ντόπιοι δεν ήταν ικανοί να καλλιεργήσουν τη γη γιατί μαστίζονταν από τις αρρώστιες των λευκών και οι Ευρωπαίοι , φυσικά δεν πήγαν στο νεό κόσμο ...για εργάτες. Οι Αφρικανοί όμως ήταν εξαίρετοι εργάτες: πολλές φορές ήταν έμπειροι αγρότες και κτηνοτρόφοι, ήταν συνηθισμένοι σε τροπικό κλίμα, ήταν ανθεκτικοί σε τροπικές ασθένειες και μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν άνετα σε φυτείες ή σε μεταλλεία.
Μεταξύ του 1450 και του τέλους του 19ου αιώνα οι σκλάβοι συλλέγονταν από την δυτική ακτή της Αφρικής με την θερμή και ενεργή συνεργασία Αφρικανών βασιλιάδων, αρχηγών και εμπόρων. Σε αντάλλαγμα οι Αφρικανοί βασιλιάδες και έμποροι έπαιρναν διάφορα εμπορεύματα και αγαθά όπως χάντρες, ένα είδος κοχυλιών που χρησιμοποιούνταν ως χρήματα, κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, άλογα, αλκοόλ (μπράντυ) και το ποιο σημαντικό: όπλα. Τα όπλα ήταν χρήσιμα στην επέκταση των αυτοκρατοριών και στην συλλογή περισσότερων σκλάβων μέχρι που τελικώς χρησιμοποιήθηκαν εναντίον των ίδιων των Ευρωπαίων κατακτητών. Έτσι είναι τα όπλα που δίνεις σχεδόν πάντα στρέφονται εναντίον σου και είναι πιο αποτελεσματικά .
Εθνική επέτειος αύριο. Πόσοι ζουν από αυτούς που πολέμησαν; Σήμερα αντί ποιημάτων τους έδειξα πραγματικές σκηνές πολέμου και κατοχής. Η αλήθεια δε βρίσκεται μέσα στα ποιήματα που αποστηθίζονται και συχνά διαβάζονται άχρωμα, η αλήθεια είναι αλλού.
Καληνύχτα . Να προσέχετε τους δουλεμπόρους της σκέψης μας.

ΣΑΒΒΑΤΟ ΒΡΑΔΥ

2009-10-24T22:54:00.003+03:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Τι βροχή κι αυτή σήμερα! Ευτυχώς είχα λάβει τα μέτρα μου. Πήγα βόλτα την Παρασκευή το μεσημέρι μετά το σχολείο για καφεδάκι ,για να μαζέψω ήλιο και να δω τη μικρή Ράνια που όντως μου λείπει φέτος στο σχολείο. Ήταν το δεξί μου χέρι, βρε παιδί μου... Φέτος αφενός μ' έπιασε πάλι η καταραμένη τενοντίτιδα και δεν μπορώ να κόψω εύκολα κι αφετέρου έφυγε και η Ράνια που υλοποιούσε τις ιδέες μου. Γιατί έτσι είμαι εγώ ! Έχω πολλές ιδέες , αλλά μετά θέλω κάποιον να μου τις υλοποιεί. Φτου και πάλι φτου η παλιοτεμπέλα! Το απόγευμα πήγα σινεμά με τις συμμαθήτριες. Είδαμε το Julie και Julia. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα στις καλές μας τις μαγείρισσες και τους μάγειρες. Εγώ βέβαια δεν είμαι καλή μαγείρισσα κι έτσι δεν μπόρεσα να καταλάβω τη μαγεία της ανακάλυψης του βουτύρου και το παραγέμισμα της πάπιας. Έλενα , Χρυσούλα και Στράτο πηγαίνετε. Φάγαμε στο"Τζίτζικα και Μέρμυγκα", δεν τρελάθηκα , συμπαθητικό φαγητό, αλλά όχι εξαιρετικό. Αυτά για την Παρασκευή. Σήμερα εσώκλειστη για δουλίτσες, ήρθε κι ο γιος μου μ' ένα βουνό από άπλυτα και όλη μέρα προσπαθώ να στεγνώσουν . Στο κόσμημα δεν πήγα , πού να πάω με την τενοντίτιδα, άσε πού δε με συμπαθεί η δασκάλα, κι άμα εγώ αισθανθώ ότι δε με συμπαθούν ...την κάνω με ελαφρά. Δεν ξέρω τι να κάνω ακόμα , μπορεί να πάω και Ισπανικά. Είπαμε είναι να το πάρω ζεστά , αλλά δειλιά ζω γιατί φοβάμαι ότι δεν μπορώ να ανταποκριθώ. Είδα και τα φουλάρια με felt που φτιάχνει η Εύα και ζήλεψα. Πολλά καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη, θα μου πέσουν πουλάκια μου.Πρέπει να κάνω κάτι που να μου αρέσει πάρα μα πάρα πολύ. Α! δε σας είπα πώς φέτος έχω λίγο φευγάτους μαθητές... Κι ακόμα δεν έχω ξεδιπλωθεί. Αν αρχίσω να τους δείχνω διάφορα , μας βλέπω από τη μια να λύνουμε διαιρέσεις κι από την άλλη να πλέκουμε βραχιολάκια. Όμως εμένα μου αρέσει η φευγάτη τάξη... να κάνουμε μάθημα, να κουραζόμαστε, να σταματάμε να παίζουμε και να γελάμε και μετά να ξανακάνουμε μάθημα και να είμαστε συγκεντρωμένοι. Αυτό τόκανα πριν από 15 χρόνια με μια αγαπημένη τάξη που την είχα για 5 ολόκληρα χρόνια . Μαθαίναμε ,παίζαμε θέατρο , χορεύαμε και γελούσαμε. Οι μαθητές μου θα΄ναι τώρα 25-26 χρονών νιώθω ότι τους μεγάλωσα και χαίρομαι πάρα πολύ όταν τους βλέπω κατά καιρούς.
Ουφ ήμουν βέβαια και 15 χρόνια νεότερη ε; Μπα ! δεν πτοούμαι και τι έγινε ; Φτάνει νάχεις το υλικό και να τραβάει.
Είπα να γράψω τη συνέχεια του παραμυθιού, αλλά κι αύριο μέρα είναι...
Σας ζάλισα πουλάκια μου.
Καληνύχτα , να προσέχετε τον εαυτό σας

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ

2009-10-20T23:35:00.005+03:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Απόψε θα σας μιλήσω για την ιστορία μιας γριούλας νεράιδας, που μπορεί και να μην υπάρχει πια.
Ήταν κι αυτή κάποτε μικρή σκανταλιάρα νεράιδα που της άρεσε να κάνει ζαβολιές , να γυρνά παντού και να μαθαίνει. Να μπαίνει στα δύσκολα , να τρώει τα μούτρα της, να πέφτει και να σηκώνεται και να πετάει γι' αλλού. Τόσα μέρη, τόσα δάση και ακροποταμιές μέχρι να βρει το δικό της μέρος να εγκατασταθεί. Οι άλλες την έβλεπαν και περίμεναν να κατασταλάξει κι όλο κουνούσαν το κεφάλι συγκαταβατικά.
Πέρναγε ο καιρός χωρίς σκοπό μέχρι που η νεραϊδοβασίλισσα την πήρε παράμερα και της μίλησε σοβαρά:
-Δεν μπορείς να γυρνάς από δω και από κει, της είπε . Πρέπει να προσφέρεις κι εσύ κάτι σ' αυτή τη φύση που μας φιλοξενεί.
Έσπασε το κεφάλι της , μα δεν έβρισκε κάτι να της αρέσει πολύ. Δεν μπορούσε να κάνει για πολύ καιρό το ίδιο πράγμα, βαριόταν τρομερά την επανάληψη.
Μερικές φορές προσπάθησε να ξεκολλήσει τα φτερά της , λες κι έτσι θα μπορούσε να απολλαγεί από την υποχρέωση, αλλά αυτό ήταν αδύνατον.
Ώσπου μια μέρα δίπλα στο ποτάμι συνάντησε κάποια νεραϊδόπουλα που τσαλαβουτούσαν στα νερά κι έπαιζαν τραβώντας τα φτερά μιας λιβελούλας που δεν ήθελε να παίξει μαζί τους.
Ήταν όλα διαφορετικά, κανένα δεν έμοιαζε με το άλλο , το καθένα ξεχωριστό και μοναδικό. Δε θα βαριόταν μαζί τους, μέχρι να συνηθίσει το ένα θα γνώριζε το άλλο και μετά το άλλο και το άλλο...
Πήγε λοιπόν, στη νεραϊδοβασίλισσα και της είπε:
-Ξέρεις, νομίζω αποφάσισα τι θέλω να κάνω. Θέλω να μα΄θω αυτά τα νεραϊδόπουλα όσα ξέρω κι εγώ. Να τα διδάξω τους κανόνες του δάσους, αυτούς που εγώ δεν ακολουθώ , αλλά να τα κάνω συγχρόνως ελεύθερα να τους αμφισβητούν. Γίνεται;
Η νεραϊδοβασίλισσα έξυσε λίγο το κεφάλι της, το σκέφτηκε το ξανασκέφτηκε και της έδωσε την άδεια.
Εκείνη στην αρχή δεν ήξερε τι ακριβώς έπρεπε να κάνει. Κανένας δεν την είχε διδάξει, ό,τι ήξερε το'χε δει με τα μάτια, το'χε μυρίσει, το'χε γευτεί και το'χε ακουμπήσει.
Βιβλία δεν είχε , άλλωστε τι λένε τα βιβλία; Κανόνες που ποτέ δεν μπόρεσε να εφαρμόσει! Είχε όμως τόσο όρεξη...
συνεχίζεται...
Καληνύχτα

ΝΕΡΑΪΔΕΣ 1

2009-10-18T21:53:00.006+03:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Αν είναι δυνατόν όλο το Σαββατοκύριακο την έβγαλα μέσα στις ντουλάπες! Όχι δεν είχα πάθει κρίσεις αγοραφοβίας, μάζευα τα καλοκαιρινά και πάλι δεν τελείωσα. Σας έχω μιλήσει για την απέχθειά μου στην τακτοποίηση και στο ξεκαθάρισμα...Ε! να που ήρθε η ώρα να υποβληθώ σε ασκήσεις υπομονής! Αυτή τη φορά όμως με είχε πιάσει μια μανία κι άρχισα να πετάω. Είπαμε δεν πρέπει να δενόμαστε συναισθηματικά με τα αντικείμενα, να και τούτο να και κείνο. Είμαι μέσα στα νεύρα γιατί δεν ξέρω και τι να πράξω . Να συνεχίσω να πηγαίνω στα μαθήματα κοσμήματος [ μου φαίνεται η δασκάλα δε με συμπαθεί χε χε χε!] ή να πάω ισπανικά; Καλά τρομερή απόφαση για το μέλλον μου ε; Κι αν πάω ισπανικά θα διαβάζω ή θα γίνω ρεντίκολο που λένε και στο νησί μου; Έχω 2 μέρες για να αποφασίσω, οπότε το αφήνω στην άκρη [ αναβλητική όπως πάντα] και επανακάμπτω.
Απόψε θα μιλήσουμε για νεράιδες.
Η Νεραιδοχώρα είναι ένα μαγικό βασίλειο που θυμίζει λίγο τον κόσμο μας. Εκεί ζουν νεαρές και ηλικιωμένες νεράιδες, κηπουροί και ράφτες, δασκάλες και φουρνάρηδες. Τους αρέσει πολύ το κέικ με γάλα και μέλι, αγαπάνε τη μουσική και το τραγούδι.
Οι νεράιδες έχουν και ειδικότητες : Υπάρχουν οι νεράιδες των σπιτιών, των δασών, των νερών ακόμα και των δοντιών των μικρών παιδιών. Τα μαζεύουν , όταν τα αφήνουν κάτω από τα μαξιλάρια τους και φτιάχνουν αστέρια.
Μερικές φορές βοηθούν στις δουλειές του σπιτιού κι άλλες διασκεδάζουν κάνοντας σκανταλιές. Άλλες γυαλίζουν τα νεαρά φύλλα των λουλουδιών κι άλλες μεταφέρουν τη γύρη και τους σπόρους τους φορτώνοντάς τες στις ράχες των μελισσών και στα ράμφη των πουλιών. Είναι μικροσκοπικές και εύθραυστες, τόσο μικρές που πρέπει να προσέχεις περνώντας ανάμεσα στα τρυφερά βλαστάρια , αν δε θες να τις πατήσεις.
Στα αγγλικά λέγονται fairies από το μεσαιωνικό γαλλικό faerie και το λατινικό fata που σημαίνει μοίρα.
Έχουν νεραϊδοσχολεία που διδάσκουν τις μικρές νεραϊδούλες οι μεγαλύτερες
,έχουν φιλοσοφικά βιβλία, άλλα βιβλία για να διασκεδάζουν και βίβλους με τις μαγικές συνταγές τους .Οι νεράιδες πεθαίνουν! δεν ζουν για πάντα… ο πιο συνηθισμένος λόγος είναι από μεγάλη θλίψη!
Τους αρέσει το καλό και απεχθάνονται το ψέμα και κάθε είδος κακό!Φυσικά στον κόσμο τους ο χρόνος δεν είναι ίδιος με τον δικό μας και μια μέρα δικιά τους για εμάς είναι πάρα πολλά χρόνια!
Οι νεράιδες βοηθάνε τους ανθρώπους κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, αναλαμβάνουν υπό την προστασία τους θνητούς ανθρώπους κι αν αυτοί τις διατάξουν μπορούν να εμφανιστούν μπροστά του ανάλογα με την θέλησή τους.Αν πάλι οι άνθρωποι βοηθήσουν μια νεράιδα αυτή τους πληρώνει με χρυσά νομίσματα που δεν πρέπει να τα κοιτάξουν γιατί αμέσως θα μετατραπούν σε ξερά φύλλα και άλλες φορές θα τους πληρώσει με ξερά φύλλα που όταν φτάσουν στο σπίτι τους θα μετατραπούν σε χρυσό!
Όπως καταλαβαίνετε θέλω μια Ι.Χ νεράιδα και γρήγορα , έστω να πάρω μια απόσπαση σε νεραϊδοσχολείο! Και να παίρνω το χρονοεπίδομα σε ξερά πλατανόφυλλα.
Καληνύχτα. Να προσέχετε όταν περπατάτε στον κήπο

Χάλια...χάλια

2009-10-15T23:14:00.003+03:00

Πουλάκια μου , καλησπέρα. Ουφ! είμαι απογοητευμένη! Πήγα στο δεύτερο μάθημα κοσμήματος και δεν τα πήγα καθόλου καλά, τολμώ να πω. Σήμερα κόβαμε με τη σέγα κι εκείνα τα πριονάκια. Χάλια; ναι χάλια . Δεν μπορούσα να κόψω με τίποτα μ' έπιασε και η τενοντίτιδα, έφτιαξα και μεγάλο σχέδιο και δεν πρόλαβα να το κόψω. Αν ήμουν εγώ η δασκάλα, θα με έδιωχνα σαν ανεπίδεκτη μαθήσεως. Μάλλον δεν τόχω κι άδικα προσπαθώ , μη σας πω πώς βαριέμαι κι όλας! Ψάχνοντας στο μυαλό μου συνειδητοποίησα το μεγάλο μου ελάττωμα. Δεν έχω υπομονή και δεν μπορώ να κάνω ότι μου λένε οι άλλοι. Μάλλον δεν μπορώ να μου δείχνουν πώς γίνεται κάτι, θέλω αυτενέργεια . Να κάνω λάθος, να το καταλάβω και να το διορθώσω μόνη μου. Αμ δε! Δε μου τα είπανε καλά και τώρα που αλλάξανε οι ρόλοι και είμαι εγώ η μαθήτρια , δυσκολεύομαι. Έπρεπε ν'αρχίσω ισπανικά τελικά, αλλά ποτέ δεν είναι αργά! Τι σας έλεγα, ότι θα μου μείνει το βαλιτσάκι; Σχεδόν σίγουρο το βλέπω!
Επίσης επιβαρυντικός παράγοντας είναι ότι σχολάω στις δέκα και δεν είναι κοντά . Άντε την άλλη μέρα νάχεις και πρωινό ξύπνημα , χάλια χάλια...
Θα πάω καμιά βόλτα , μου φαίνεται , να ξαλεγράρω...
Δεύτερη σκέψη: Βρε παλιοτεμπέλα , κάτσε να κάνεις καμιά δουλειά , δεν είπες ότι θα έβγαζες τα χειμωνιάτικα; Παγώσαμε!!!!
Σύζυγος και υιός απουσιάζουν και είπα να κάνω δουλειές!αμ δε! πάλι θα μου πέσουν όλα μαζεμένα, το ξέρω το ποίημα απέξω!
Αμφιταλαντεύομαι μεταξύ δουλειών και ραχατιού. Βγήκε και ήλιος, άντε τώρα να κάτσεις σπίτι. Έχει και ανθοκομική στην Κοτζιά, να ανανεώσω τα γεράνια...
Θα τα πούμε μετά. Να προσέχετε τον εαυτό σας!

Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ

2009-10-13T23:19:00.004+03:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Φθινοπώριασε για τα καλά , νομίζω ε; Για να μαζευόμαστε σπίτια μας να κοπούν οι πολλές πολλές βόλτες και να αρχίσουν τα επιτραπέζια! Για μένα τα λέω αυτά, μη νομίζετε...
Εξαφανίστηκα; Μπα όχι δε σκοπεύω να σας εγκαταλείψω εύκολα! Είναι που έχω Πέμπτη τάξη και προετοιμασία , να και κάτι κατασκευούλες , να και η απογευματινή απασχόληση και ...καπάκι άρχισα μαθήματα κοσμήματος.
Καλά πήγα σήμερα και πήρα υλικά αργυροχρυσοχοίας και βαλιτσάκι εργαλείων για μεταφορά. Ελπίζω να μη βαρεθώ και μου μείνει το βαλιτσάκι!
Ήθελα να πάω και ισπανικά, αλλά λέω "κάτσε καλά, μην το παρατραβάς, γιατί θα μείνεις σε κανένα δρόμο". Το άφησα λοιπόν και έστειλα τη Ράνια που είναι νέα, διαβάζει και έτσι κι αλλιώς αυτή συνεννοείται όταν πάμε εξωτερικό. Εγώ μόνο με νοήματα! Νομίζω ότι σ' αυτό θέλω βιντεοσκόπηση , γιατί μιλάω ελληνικά και...με καταλαβαίνουν. Η γλώσσα του σώματος παιδί μου, τόχω τόχω αυτό!
Η Γλώσσα του Σώματος φαίνεται να είναι γνωστή από τα αρχαία χρόνια. Στην Αρχαία Ελλάδα φιλόσοφοι και σοφιστές έκρυβαν τα χέρια τους κάτω από βαρείς τηβέννους. Πίστευαν ότι η κίνηση των χεριών σε μια συζήτηση ή ομιλία υποδήλωνε έλλειψη ευφράδειας και επιχειρημάτων, ενώ ο «απλός» λαός φαινόταν να χρησιμοποιεί τα χέρια του ιδιαίτερα έντονα στις συζητήσεις, κάτι που το παρατηρούμε και σήμερα. Αυτή η άποψη βασίζεται στο ότι όσο πιο έντονα μιλάμε με το σώμα, τόσο πιο «φτωχό» είναι το έναρθρο λεξιλόγιο. Ο άνθρωπος δεν γεννήθηκε γνωρίζοντας να μιλάει, επομένως το μόνο μέσω επικοινωνίας του είναι το σώμα του. Μεγαλώνοντας και μαθαίνοντας να μιλάει, η επικοινωνία μέσω του σώματος υποβαθμίζεται και όσο πιο σαφέστερα μπορεί να εκφραστεί με τον λόγο, τόσο περισσότερο περιορίζεται η ανάγκη του να επικοινωνήσει μέσω του σώματός του.
Ενδεικτικές Ερμηνείες Κινήσεων του Σώματος
Στάυρωμα χεριών – άμυνα ή αντεπίθεση. Μαζί με χαμήλωμα του κεφαλιού υποδηλώνει κατηγορηματικότητα
Έντονη κίνηση χεριών κατά τον λόγο – έντονα συναισθήματα, ανάλογα της κίνησης/συζήτησης (π.χ. θαυμασμός, απορία, φόβος, εκνευρισμός κλπ)
Εμβριακή στάση – ανασφάλεια, αίσθηση απειλής
Περήφανο περπάτημα (στητό, καμαρωτό) – αυτοπεποίθηση, αίσθηση υπεροχής.
Καμπούριασμα – κούραση, απογοήτευση (ακόμα πιο έντονα αυτά τα συναισθήματα όταν το καμπούριασμα γίνεται κατά το βάδισμα και συνοδεύεται από σούρσιμο των ποδιών)
Χαμηλωμένο βλέμμα – ενοχή, προσπάθεια απόκρυψης μυστικών.
Στήσιμο των χεριών στους γοφούς – θρίαμβος, κατηγορηματικότητα, εκνευρισμός (όταν οι παλάμες είναι σε γροθιές)
Στήριγμα του κεφαλιού στα χέρια – βαριεστημάρα, πλήξη
Κλείσιμο του στόματος με το χέρι – ξάφνιασμα, σοκάρισμα
Πλέξιμο των δαχτύλων και στήριγμα του κεφαλιού – σκεφτικότητα
Ξύσιμο του κεφαλιού, μηχανικές κινήσεις, μικροενοχλήσεις κατά τον διάλογο κλπ – αμηχανία, νευρικότητα, άγχος αλλά και σκέψη.
Χασμουριέμαι και κλείνουν τα μάτια μου! Νυστάζω ...το μαντέψατε
Καληνύχτα , να προσέχετε τον εαυτό σας

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ

2009-10-10T09:22:00.003+03:00

Καλημέρα πουλάκια μου. Κάτι πρωινή πρωινή για Σάββατο, αλλά δε σ'αφήνουνε ν' αγιάσεις... Πρέπει να τακτοποιήσω κάτι πρωινές υποχρεώσεις, να δω τη βαφτιστήρα μου την πιο μικρή και να σιδερώσω δυο βουνά που όσο πάνε γίνονται οροσειρές και ...εκεί θα μείνουν απ' ότι βλέπω. Έλεγα να πάω μια βόλτα κατά τη Λειβαδιά να καθαρίσω και το σπίτι του γιου μου, αλλά μάλλον αδύνατον. Λοιπόν χθες είχα δυο συναντήσεις μια για μεσημεριανό καφέ και μια για σινεμά και φαγητό το βράδυ [ μετά πώς να μη μαζεύονται τα βουνά].
Στη μεσημεριανή συνάντηση που ήταν απρογραμμάτιστη ξαφνιάστηκα δυσάρεστα θα έλεγα , γιατί ανακάλυψα ότι με μερικούς ανθρώπους δεν έχω τίποτα να πω. Δεν είμαι , πουλάκια μου, αυτό που λέμε ο καλλιεργημένος άνθρωπος, δεν είμαι των γραμμάτων και της τέχνης, παρακολουθώ όταν μπορώ τα δρώμενα, διαβάζω όταν προλαβαίνω και γενικά δεν μπορώ τις βαριές συζητήσεις. Αυτές τις έκανα όταν ήμουν νέα. Από αναλύσεις ... τότε άλλο τίποτα. Τώρα προτιμώ κάτι πιο ανάλαφρο, να πιούμε τον καφέ μας, να γελάσουμε, να σχολιάσουμε , να περάσουμε καλά. Πέστε μου ότι είναι φυσιολογικό!
Εντάξει επειδή δεν περιμένω άμεση απάντηση το παρακάμπτω.
Λοιπον περίμενα η νέα γενιά, αυτή που έχω μεγαλώσει κι εγώ μέσα στο σχολείο , να έχει πιο ανοικτό μυαλό και πιο πολλά ενδιαφέροντα. Λάθος μέγα λάθος. Μπορώ να πω ότι είναι πιο συντηρητική [ δε μιλάω φυσικά για όλους] περιορισμένων δυνατοτήτων και αποδόσεων. Χωρίς αναζητήσεις με βολέματα και μια πονηριά που με ενοχλεί.
Οι μαθητές μου ήθελα να μπορούν να ονειρεύονται και να προσπαθούν το ανεύφικτο και όχι να στρογγυλοκάθονται στη σιγουριά μιας δουλίτσας ή ενός πετυχημένου γάμου. Θα μου πείτε γιατί αυτά δε μετράνε; Φυσικά και μετράνε , αλλά ο κόσμος δεν αλλάζει από τον καναπέ με το ξεσκονόπανο στο χέρι. Και θα μου πείτε εσύ τι έκανες , τι άλλαξες; όχι τίποτα ιδιαίτερο πουλάκια μου, αλλά ποτέ μα ποτέ δε θέλησα να μπω σ' αυτό που λέμε "κοινωνικό καλούπι" να μιμηθώ αυτούς που ζούσαν καλύτερα και πλουσιότερα από μένα και να μου γίνει αυτοσκοπός. Άλλωστε σ'αυτή τη γη τι θα αφήσουμε; Την υστεροφημία μας μόνο, μια καλή καρδιά , μια καλή ανάμνηση για όσους θα μας θυμούνται και μια μικρή προσπάθεια, ένα μικρό βήμα για να δώσουμε κάτι καλύτερο στους άλλους.Τέλος πάντων, ας μην το παρατραβάω, μπορεί εγώ να είμαι λάθος και ουτοπική. Όμως η βραδινή μου συνάντηση με τις συμμαθήτριες από το Λύκειο μου ενίσχυσε αυτή την αντίληψη. Είδαμε την καινούρια ταινία του Αλμοδόβαρ, φάγαμε στο "Φασόλι" και το ευχαριστηθήκαμε. όλες είμαστε μητέρες με οικογένεια και υποχρεώσεις, αλλά βρε παιδί μου το μάτι μας πάει και λίγο παραπέρα. Οι υποχρεώσεις τρέχουν μαζί με τα άγχη μας και τις δυσκολίες , αλλά τρελαίνομαι όταν τις βλέπω να δοκιμάζουν και να δοκιμάζω καινούρια πράγματα στην ηλικία μας. Και καταλήγω να πιστεύω ότι το μυαλό μας είναι τόσο νέο όσο ήταν όταν είμαστε 20 χρονών, μη σας πω και καλύτερο. Αυτά τα πρωινά , σας αφήνω , θα με τρέχουν οι δουλειές.
Την ταινία να τη δείτε, αξίζει
Να προσέχετε τον εαυτό σας

ΟΙ ΜΟΥΣΕΣ 1

2009-10-05T23:49:00.004+03:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Εκλογές τέλος, περιμένω το 5% , μην ξεχνιόμαστε , το λόγο μας το κρατάμε , ελπίζω... Ξανά στην καθημερινότητά μας. Θα τελειώσουν και οι πολιτικές συζητήσεις και αναλύσεις , που προσωπικά μου αρέσει να παρακολουθώ , αλλά με ζάλισαν. Εντάξει , χάσανε , τόση όμως ανάλυση για το τι έφταιξε και τόση μετατόπιση ευθυνών, πρώτη φορά βλέπω. Αχ αυτή η καρεκλίτσα , πρέπει να'ναι ανατομική και βολεύει... Ευτυχώς που εμείς καθόμαστε σε σκληρές καρέκλες κι έχουμε συνηθίσει...
Λοιπόν τέρμα τα αστεία και το καθισιό, ας πάμε στο θέμα μας.
Σήμερα θα μιλήσουμε για τις Μούσες . Κόρες του Δία [ έλα.....] και της Μνημοσύνης, η οποία δεν ήταν τυχαία. Κόρη του Ουρανού και της Γης, από καλό σπίτι, ομορφοκαμωμένη και καλοζωισμένη. Τη συνάντησε στην Πιερία, την αγάπησε αμέσως και μεταμορφώθηκε σε βοσκό για να την προσεγγίσει. Κοιμήθηκε μαζί της 9 νύχτες κι αυτή καρπερή καρπερή του χάρισε 9 κόρες να'χει να πορεύεται.
Η Μνημοσύνη τις έδωσε να τις αναθρέψει η νύμφη Εύφημη και όρισε δάσκαλο τους τον καλύτερο , τον πολυταξιδεμένο και μουσικόφιλο Απόλλωνα. Με τέτοιες προδιαγραφές πώς να μην εξελιχθούν ;
Όταν μεγάλωσαν ο Απόλλωνας είπε να μετακομίσουν για να'ναι πιο άνετα κι έτσι πήγαν όλοι μαζί στον Ελικώνα , που'ταν και κοντά στο μαντείο του, γιατί αφενός η Πυθία έτσι χάλια που γινόταν ήθελε επίβλεψη και αφετέρου είχε πάρει τ' αυτί του για κάτι μίζες που'παιρναν οι ιερείς σχετικά με την εξήγηση των χρησμών.
Εκεί οι Μούσες έκαναν βόλτες στο βουνό , λούζονταν στις πηγές και άκουγαν τη μουσική από τη λύρα του Απόλλωνα. Έπρεπε όμως να κάνουν και τη δική τους σόλο καριέρα γι'αυτό αποφάσισαν να ακολουθήσουν η καθεμιά έναν ξεχωριστό κλαδο, που να ' χει να κάνει όμως με τις τέχνες και την επιστήμη.
Ας τις πάρουμε λοιπόν μία μία
Η Κλειώ ανακάλυψε την Ιστορία. Η ιστορία αναφέρεται στο κλέος , δηλαδή στη δόξα των ηρώων του παρελθόντος. Εκτός όμως από ανακαλύψεις της άρεσε να ανακατεύεται και στα προσωπικά των άλλων. Κατηγόρησε λοιπόν την Αφροδίτη για τη σχέση της με τον Άδωνη[ όχι το γνωστό]. Η Αφροδίτη το πήρε προσωπικά και για να την εκδικηθεί την έκανε να ερωτευτεί το Πίερο, αλλά και τον πατέρα του το Μάγνητα [ σύγχρονη Αναστασία δηλαδή]. Πάντως η Κλειώ έκανε παιδιά και με τους δύο που ήταν συγχρόνως ετεροθαλή αδέρφια, αλλά και θείοι με ανιψιό [ μπέρδεμα , μεγάλο μπέρδεμα] , αλλά κανένας δεν έδειξε να πτοείται. Τη ζωγράφιζαν πάντα με κόκκινο χιτώνα και δάφνινο στεφάνι.
Η Ευτέρπη [ ευ+τέρπω = χορταίνω από ευχαρίστηση] ανακάλυψε διάφορα μουσικά όργανα, την ελεγειακή ποίηση, τα μαθήματα και τη διαλεκτική. Τη ζωγράφιζαν δαφνοστεφανωμένη να κρατά έναν αυλό. Δίπλα της ήταν δέντρα με τζιτζίκια, κείμενα και ο θεός Έρωτας.
Η Θάλεια [θαλλώ= ευδοκιμώ] ανακάλυψε την κωμωδία , τη βουκολική ποίηση [ σαν να λέμε τα δημοτικά], τη γεωμετρία , την αρχιτεκτονική και δίδαξε στους αγρότες τη γεωργία. Φυσικά οι αγρότες τη λάτρεψαν , γι' αυτό οργάνωναν γλέντια για να την τιμήσουν. Τη ζωγράφιζαν στεφανωμένη με κισσό ή κληματόφυλλα και να κρατά μια κωμική μάσκα.
Για τις υπόλοιπες θα μιλήσουμε αύριο, γιατί αύριο είναι Πέμπτη και σήμερα πρέπει να φτιάξω το πατρόν για τα αυριανά τεχνικά. Δουλίτσα, δουλίτσα να'χουμε!
Καληνύχτα
Να προσέχετε τον εαυτό σας

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΩ ΝΑ ΨΗΦΙΣΩ!

2009-10-04T09:44:00.004+03:00

Καλημέρα πουλάκια μου . Ημέρα εκλογών σήμερα, αλλά γιατί δεν νιώθω κυρίαρχος λαός; Παλιότερα , θυμάμαι, όταν την ημέρα των εκλογών ήταν κλειστά τα ουζερί και οι ταβέρνες ,γιατί απαγορευόταν η δημόσια κατανάλωση οινοπνεύματος[ μπας κι ανάψουν τα αίματα] προμηθευόμουν κρασιά και μπίρες και μαζευόματαν όλοι σπίτι για να ξενυχτήσουμε και να μάθουμε ξημερώνοντας τα αποτελέσματα. Το ψυγείο γεμάτο λες και ήταν κατοχή . Σύνδρομο !!!! Μαγείρευα κιόλας μεζεδάκια για να μην πιούμε ξεροσφύρι. Οι καιροί όμως άλλαξαν. Τώρα δεν έχει πια σασπένς, τα αποτελέσματα βγαίνουν γρήγορα [ άκου εκεί στις δέκα η ώρα θα ξέρουμε!] κι εγώ πώς θα διασκεδάσω βλέποντας την αγωνία στο μάτι του υποψηφίου. Τσ τσ τσ ! Θυμάμαι την πρώτη φορά που πήγα να ψηφίσω. Ήταν το 1981 και πήγα Κέρκυρα. Μάλιστα 600 χμ να πάω και 600χμ να γυρίσω για να ψηφίσω ένα κόμμα με ανεύφικτους στόχους. Απογοήτευση πλήρης μετά. Πού να καταλάβω ότι οι στόχοι είναι για να δίνουν ώθηση σε κάτι πιτσιρικάδες οπαδούς για να δουλέψουν περισσότερο την επόμενη φορά!
Πόσο περισσότερο πουλάκια μου! Πολλή αφίσα, πολλά ταμπλώ και το άσπρο μου φόρεμα μες στην μπογιά . Άσε που φοβόμουνα και τις εξακριβώσεις στοιχείων, άντε να με μαζεύει ο πατέρας μου από τα τμήματα. Ωραίες εποχές! Να πηγαίνει μπροστά το ένα συνεργείο με αφίσες και από πίσω άλλο , άλλης παράταξης, και να πέφτει και το σχετικό ξύλο ενδιάμεσα. Κάτι γηπεδικό είχε η κατάσταση, αλλά οι αναλύσεις έπεφταν βροχή και μετά συμφιλιωνόμαστε σε καμιά ταβέρνα συζητώντας και αναλύοντας σοβιετικές και κουβανέζικες ταινίες. Τον κινηματογράφο STUDIO στην πλατεία Αμερικής τον ξέρω απέξω!Δε μετανιώνω που αναμείχθηκα στις πολιτικές νεολαίες, μπορεί ο υπαρκτός σοσιαλισμός να κατέρρευσε[ μεγάλη πίκρα τότε], αλλά η γενιά μου παρέμεινε ονειροπόλα .
Ουφ! πάλι θα τσακωθώ με την οικογένεια [ ο καθένας μας ψηφίζει κάτι διαφορετικό], αλλά αυτή η πολυμορφία με ευχαριστεί. Να μην είμαστε ταγιέρ σετάκι. Μονότονο πολύ μονότονο!
Άντε πουλάκια μου, καλή ψήφο και με τη νίκη [ ο καθένας τη δική του]

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ...ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

2009-10-02T08:45:00.002+03:00

Καλημέρα πουλάκια μου. Είδατε πρωινή πρωινή σήμερα! Εμ δεν έχει σχολείο και είπα να μην αρχίσω πρωί πρωί δουλειές [ βαριέμαι τρελά!] και αφού ξύπνησα νωρίς, το βιολογικό ρολόι το άτιμο βλέπετε... θα σας πω για αλλοτινές προεκλογικές εκστρατείες.
Λοιπόν, την Πομπηία την ξέρετε , μια πόλη 20.000 κατοίκων κοντά στη Νάπολη που καταστράφηκε τον Αύγουστο του 79 μ.Χ λόγω της έκρηξης του Βεζουβίου. Ήταν μια πλούσια πόλη με μικρούς λόφους κατάφυτους από αμπέλια που την προτιμούσαν οι Ρωμαίοι για να χτίσουν τα εξοχικά τους και να ξεκαλοκαιριάσουν. Και ξαφνικά η πόλη αυτή εξαφανίστηκε και σιώπησε... Όταν πολλά χρόνια αργότερα άρχισαν οι ανασκαφές , από το 1748 ως το το 1860 , η πόλη έδωσε στους αρχαιολόγους ένα από τα καλύτερα δώρα . Μια καθημερινότητα που την αγνοούσαν και έμενε μυστικά φυλαγμένη τόσα χρόνια. Δε θα σας μιλήσω όμως γι' αυτό. Στην Πομπηία οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν και κάτι άλλο. Λίγο καιρό πριν γίνει η έκρηξη ... είχαν εκλογές και οι αξιωματούχοι είχαν μόλις αναλάβει τα καθήκοντά τους.
Φυσικά τότε δεν υπήρχαν κόμματα, αλλά οι υποψήφιοι κατέβαιναν αυτόνομα ο καθένας, αν φυσικά είχαν βρει το χορηγό τους. Ναι, ναι τα έξοδα ήταν πολλά κι αν δεν είχαν κάποιον να συμβάλει δεν μπορούσαν να αναταποκριθούν.
Μέσα λοιπόν στην προεκλογική εκστρατεία υπήρχαν και οι διαφημίσεις των υποψηφίων. Ε, μη νομίζετε ότι είχαν αφίσες, έκαναν κάτι πιο μόνιμο. Πάνω σε τοίχους σπιτιών ή καταστημάτων και σε λευκό φόντο , έγραφαν με μαύρα ή κόκκινα γράμματα ονόματα υποωηφίων μαζί με συνθήματα:" Ψηφίστε τον για να διαχειριστεί τα κοινά" ή " Ψηφίστε τον γιατί είναι τίμιος και ενάρετος". Φυσικά οι προσόψεις των σπιτιών και των καταστημάτων παραχωρούνταν ευγενικά από τους ιδιοκτήτες προς τον υποψήφιο, ο οποίος φρόντιζε τα συνθήματα να γραφούν από επαγγελματία καλλιγράφο για αισθητικο΄θς λόγους. Ο δε καλλιγράφος στο τέλος έβαζε και το όνομά του για να κάμει κι αυτός τη διαφημισούλα του [ όλοι κάτι έβγαζαν]. Πολλές φορές μαζί με το όνομα του υποψηφίου αναφερόταν και το όνομα του χορηγού [πληρώνουμε που πληρώνουμε να μην το μάθει ο κόσμος; τι έχουμε να φοβηθούμε;]
Υπήρχε βέβαια και η δυσφήμιση. Κάποιοι έγραφαν αρνητικά συνθήματα ή κατηγορίες εναντίον των συνυποψηφίων τους, όπως "υποστηρίζεται από το σύλλογο υπναράδων, κλεφτών ,μπεκρήδων και κοπανατζήδων της πόλης".
Για κάποιον άλλο έγραφαν ότι υποστηρίζεται από τα κορίτσια ενός κακόφημου ανθοπωλείου της πόλης. Άντε τώρα να τον ψηφίσουν οι νοικοκυραίοι. Αυτός ο καημένος έβαλε και άσπρισαν τον εν λόγω τοίχο , τόση διαφήμιση δεν την άντεξε.
Οι καλυτεροι τοίχοι πάντως για συνθήματα ήταν έξω από καπηλειά ή από πορνεία, μέρη με σίγουρη αντρική πελατεία μια και οι γυναίκες τότε δε συμμετείχαν στα κοινά.
Πάντως πώς το έφερναν πώς το πήγαιναν οι νικητές ήταν πάντα μέλη της τοπικής "ελίτ" γαιοκτήμονες, αριστοκράτες και έμποροι. Κάτι σημερινά πολιτικά τζάκια μου θυμίζουν, αλλά κατά τα άλλα ... δημοκρατικές διαδικασίες. Το χρήμα πουλάκια μου και οι γνωριμίες!Τσ τσ τσ τίποτα δεν άλλαξε τελικά! Το 5% για την Παιδεία ,πότε είπαμε θ'αρχίσουμε να το παίρνουμε και να αναβαθμίσουμε τα σχολεία μας; Το διαδραστικό πίνακα πότε θα τον αποκτήσω; Γελάω πολύ και μ' αυτούς και με τους άλλους, πάλι εμείς θα βγάλουμε το φίδι από την τρύπα
Καλημέρα, άντε να κάνουμε και καμιά δουλειά. Μπα! μήπως καμιά βόλτα σήμερα, γιατί από αύριο θα βρέχει; Το σκέφτομαι σοβαρά...

ΙΣΗΜΕΡΙΑ

2009-09-29T23:19:00.004+03:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. Ξέρετε τι μου ξέφυγε ; Η φθινοπωρινή ισημερία. Ε βέβαια είμαι απρόσεκτη τσ τσ τσ! όλο βόλτες και εορτασμοί γενεθλίων . Γι' αυτό θα σας μιλήσω σε επόμενη ανάρτηση , για να δείτε πως η ημέρα γενεθλίων μπορεί να γιορτάζεται και ετεροχρονισμένα [ όχι που θα το άφηνα!]
Λοιπόν επανέρχομαι γιατί είναι και αργά και με έχει χτυπήσει και η τενοντίτιδα , πάλι! Η φθινοπωρινή ισημερία πέρασε, ήταν στις 23 Σεπτεμβρίου κι από δω και μπρος η νύχτα θα μεγαλώνει σε βάρος της μέρας.
Από τα αρχαία χρόνια η ημερομηνία αυτή σήμαινε πολλά για τους λαούς. Είναι η εποχή που οι καρποί της γης σιγά σιγά μειώνονται και οι άνθρωποι το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να ευχαριστήσουν το θεό που τους τα προσφέρει.
Στην Ελλάδα το Φθινόπωρο συνδέεται με την αρπαγή της Περσεφόνης και τη λύπη της Δήμητρας μέχρι να ανακαλύψει τη χαμένη της κόρη. Αυτή την εποχή γιορτάζονταν και τα μικρά Ελευσίνια που διαρκούσαν 9 μέρες όσο κρατησε και η αναζήτηση της Περσεφόνης.
Είμαστε στο Φθινόπωρο πουλάκια μου , που φέτος μπήκε δυναμικά νομίζω και δε μας άφησε περιθώρια για μικρό καλοκαιράκι. Στο αρχαίο αττικό ημερολόγιο οι μήνες τους Φθινοπώρου ήταν επίσης 3:
Ο Πυανεψιών [ πύανοι=κουκιά +έψω=ψήνω] , δηλαδή ο μήνας που έβραζαν κουκιά μαζί με άλλα όσπρια για να φτιάξουν την "πανσπερμία" , ευχαριστία για τους καρπούς της γης και που είχε 29 μέρες.
Ο Μαιμακτηριών από το επίθετο μαιμάκτης που ανήκε στο Δία και σήμαινε το βίαιο και ορμητικό, μάλλον λόγω των δυνατών καταιγίδων. Είχε 30 μέρες.
Ο Ποσειδεών , από το όνομα του Ποσειδώνα , για να τιμήσουν και το υγρό στοιχείο. Είχε κι αυτος 29 ημέρες.
Τις ισημερίες τις είχαν βέβαια ανακαλύψει και οι Μάγιας στο Μεξικό. Η διάσημη πυραμίδα του Kukulkan είναι φτιαγμένη κατά τέτοιο τρόπο ώστε κατά την Εαρινή και Φθινοπωρινή ισημερία, η σκιά που σχηματίζεται στα σκαλοπάτια της μοιάζει σαν ένα φίδι που κατεβαίνει από την κορυφή της πυραμίδας και φτάνει στην βάση της όπου υπάρχει σκαλισμένο το κεφάλι του. Φοβερή τεχνολογία κι αν σκεφτείτε ότι γύρω από την πυραμίδα υπάρχουν 4 σκάλες από 91 σκαλιά η καθεμιά συν το κεντρικό κεφαλόσκαλο μας κάνουν 365, δηλαδή τις 365 μέρες του χρόνου. Τσ τσ τσ οι ιστορίες των λαών της Λατινικής Αμερικής με τρελαίνουν ...

Καληνύχτα πρέπει να φτιάξω τα πατρόν μιας χειροτεχνίας για αύριο που έχω τεχνικά.
Να προσέχετε τον εαυτό σας... και τους γύρω σας

Από τεχνολογία... σκίζουμε

2009-09-27T10:32:00.003+03:00

Καλημέρα πουλάκια μου. Πήρα καινούριο εργαλείο, μια και το προηγούμενο κάηκε δυστυχώς. Το είδα στο Πλαίσιο και το συμπάθησα με την πρώτη. Θα μου πείτε υπάρχουν και συμπάθειες στα laptop; Ε! δεν ξέρω εγώ το συμπάθησα σφόδρα κι επειδή ήταν το τελευταίο κομμάτι δεν μπορούσα να περιμένω να φέρουν άλλα την επομένη. Είπα τόσες ώρες περνάω μαζί του , να μην είναι και οπτικά ωραίο; Πώς κάνουν τα παιδιά αν τους αρέσει ένα παιχνίδι και λένε το θέλω, το θέλω τώρα και χτυπάνε το πόδι στο πάτωμα και τα στυλώνουν μπροστά στη βιτρίνα; Ένα τέτοιο πράγμα μ' έπιασε.Τέλος πάντων το πήρα και το λένε Μυρτώ. Του'δωσα και όνομα τι νομίζετε, γιατί εκείνη τη μέρα γιόρταζε η τελευταία μου βαφτιστήρα που τη λένε Μυρτώ. Όμως ... η Μυρτώ είναι αλλοδαπή, δηλαδή τα Windows εκτός από Vista είναι και Αγγλικά . Και σας το'πα οι ξένες γλώσσες δεν είναι το δυνατό μου χαρτί ! Δυσκολεύομαι πολύ! Άντε τώρα να τα μάθεις! Εκτός από αυτό δεν μπαίνει στα blogs εύκολα , μάλλον βγάζει προστασία. Πώς θα το φτιάξω καλέ; Πέστε μου εσείς οι γνώστες. Φτου και πάλι φτου δεν είμαι μέσα στην τεχνολογία, βοηθήστε με την αδαή. Περιμένω γιατί ανάρτηση δεν ξαναβλέπετε [ τώρα και καλά σας απείλησα , χε χε χε]

ΤΟ ΜΟΝΑΧΙΚΟ ΚΟΓΙΟΤ

2009-09-24T00:40:00.003+03:00

Καλησπέρα πουλάκια μου. H ανάρτηση ήταν από χτες μισοφτιαγμένη, αλλά μου χάλασε το laptop και μαζί και η διάθεση. Μάλλον κάηκε μου είπαν λόγω μετασχηματιστή . Ευκαιρία να ξαναγυρίσω στο παλιό μου που αν και καβουρντιστήρι τη δουλειά του την κάνει ή να αγοράσω καινούριο ε;
Σήμερα θα σας πω την ινδιάνικη εκδοχή για τη δημιουργία του σύμπαντος.
Το Μεγάλο Μυστήριο αποφάσισε να δημιουργήσει το σύμπαν και να βάλει όλα τ' αστέρια στη θέση τους. Άρχισε λοιπόν να κάνει αυτή τη δουλειά , αλλά του'παιρνε πολύ χρόνο και επιπλέον ένιωθε να βαριέται. Ήθελε μια παρέα, κάποιον έξυπνο, αεικίνητο, ανεκτικό , υπομονετικό, να τον ακούει , να προλαβαίνει τις επιθυμίες του, να τον θαυμάζει και να τον δικαιολογεί αν έκανε και καμιά βλακεία. Επίσης να λέει αστεία, αλλά να'ναι και λιγάκι πονηρούτσικος.[ Μια τέτοια παρέα και ποιος δε τη θέλει;] Έτσι δημιούργησε το μικρό Κογιότ που τα'χε όλα αυτά τα προσόντα.
Το μικρό Κογιότ άρχισε να τοποθετεί με μεγάλη προθυμία τους αστερισμούς στη θέση τους, αλλά είχε και απορίες. Ρώτησε το Μεγάλο Μυστήριο, γιατί καταναλώνει τόσο χρόνο για να τοποθετήσει τόσα αστέρια.
Αυτός γέλασε και του'δειξε ένα μικρό γαλαζοπράσινο πλανήτη. Τον βλέπεις αυτόν; του είπε. Αυτός θα γίνει το πιο όμορφο μέρος στο σύμπαν. Θα υπάρχει η γαλάζια θάλασσα και οι πράσινες πεδιάδες, ψάρια κι άλλα παράξενα πλάσματα στις θάλασσες και ζώα σαν και σένα στις πεδιάδες τόσο όμοια , μα και τόσο διαφορετικά. Μα το πιο θαυμαστό από όλα θα είναι ο άνθρωπος. Αυτός θα είναι έξυπνος και ικανός να ταξιδεύει παντού σ' αυτόν τον πλανήτη, αλλά ξεχασιάρης. Θα χάνεται και θα ξεχνάει μερικές φορές τους δρόμους . Γι' αυτόν τοποθετώ τ' αστέρια στον ουρανό να τα βλέπει και να ξέρει πού πηγαίνει.
Μια μέρα, καθώς τοποθετούσαν μια γιγαντιαία κατσαρόλα με νερό στον ουρανό, το Μεγάλο Μυστήριο παρατήρησε ότι ξέχασαν έξω ένα πολύ λαμπερό άστρο. Ήταν αυτό που το είχαν προορίσει να μπει ακριβώς πάνω από το χείλος της κατσαρόλας για να δείχνει στους ανθρώπους τον Βορρά. Το Μεγάλο Μυστήριο έψαξε και ξανάψαξε στο σακούλι που είχε τα άστρα αλλά δεν μπόρεσε να βρει τον Πολικό Αστέρα, το Άστρο του Βορρά. Έτσι αποφάσισε να γυρίσει πίσω στο σπίτι του για να τον φέρει, αφήνοντας το σακουλάκι με τα άστρα στο Κογιότ.
Το Κογιότ στην αρχή περίμενε το Μεγάλο Μυστήριο να επιστρέψει, όμως σύντομα βαρέθηκε. Για να περάσει η ώρα δάγκωσε το σακουλάκι και άρχισε να διασχίζει τους ουρανούς. Για κακή του όμως τύχη ο σάκος είχε μια μικρή τρύπα με αποτέλεσμα να χύνονται τα άστρα έξω.
Μόλις το Μεγάλο Μυστήριο γύρισε και είδε τι είχε γίνει έβαλε τις φωνές . Φώναξε τόσο δυνατά που το καημένο το Κογιότ τρόμαξε κι άρχισε να τρέχει από δω και από κει σκορπίζοντας γύρω του τα αστέρια που συνέχισαν να χύνονται από το σάκο.
Έτσι δημιουργήθηκε ο Γαλαξίας...
Κάποια στιγμή το Κογιότ κουράστηκε , σταμάτησε και πήγε στο Μεγάλο Μυστήριο να ζητήσει συγγνώμη για το λάθος του. Αυτός τον συγχώρεσε, αλλά του είπε ότι δεν μπορούσε να ζήσει πια μαζί του στον ουρανό, έπρεπε να επιστρέψει σε εκείνον το μικρό γαλαζοπράσινο πλανήτη, εκεί που θα ανήκε από δω και μπρος.
Το Κογιότ δέχτηκε την τιμωρία και έζησε στη Γη, ζευγάρωσε και απόκτησε απογόνους, αλλά πάντα κοιτούσε με λαχτάρα το βράδυ τον ουρανό και θυμόταν τις νυχτερινές του περιπλανήσεις. Και τότε έβγαζε ένα μακρόσυρτο ουρλιαχτό για να πει στο Μεγάλο Μυστήριο πόσο του λείπει η περιπλάνηση ανάμεσα στ' αστέρια. Κι αν κανείς πάει στις μεγάλες πεδιάδες της Γης των Ινδιάνων θα το ακούσει ακόμα να ουρλιάζει και να περιμένει από το Μεγάλο Μυστήριο να το φωνάξει και πάλι κοντά του.
Καληνύχτα να προσέχετε τους εαυτούς σας