Τετάρτη, 5 Μαΐου 2010

ΟΡΓΗ



Είχα χρόνια να δω τόσο κόσμο σε πορεία. Από κάτι πορείες για την επέτειο του Πολυτεχνείου στα τέλη της δεκαετίας του 80. Πολύς κόσμος κι όχι μόνο νέοι. Όχι μόνο οι συνδικαλιστές που τράβαγαν κουπί όλη τη βδομάδα για να κατέβει ο κόσμος στο δρόμο. Άνθρωποι καθημερινοί, συνάδελφοι , φίλοι που αποφάσισαν ότι μπορεί η απεργία να αξιοποιηθεί και διαφορετικά, εκτός από μια μέρα ξεκούρασης. Πολύς κόσμος στην Πατησίων , μακριά από την κεντρική εξέδρα στο Πεδίον του Άρεως. Τι να σου κάνουν οι αγωνιστικοί χαιρετισμοί, το καθένα άλλο τον έκαιγε. Πώς θα βγει η δόση του δανείου, πώς θα πληρώσω τους λογαριασμούς, πώς θα σπουδάσω το παιδί στην επαρχία, πώς θα ζήσω αύριο που θα μπω στην παραγωγή.
Δεν έφτασα ως το Σύνταγμα , μπορεί και να φοβήθηκα, όχι για μένα αλλά γιατί είχα και τη Ράνια μαζί και σκέφτηκα λίγο σα μάνα της. Δεν ξέρω ποιος έβαλε τη φωτιά στο Σ.Δ.Ο.Ε , σίγουρα κάποιος που θα'χε λόγους, δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε στην τράπεζα, λυπάμαι πολύ για τις οικογένειες που οι δικοί τους δε θα γυρίσουν το βράδυ και που ίσως δεν είχαν τη δυνατότητα να απεργήσουν. όμως αυτό που κατάλαβα είναι ότι ένας ολόκληρος κόσμος αποφάσισε να μην κάτσει πια στο σπίτι του , βαρέθηκε , κουράστηκε , αγανάκτησε. Μέχρι εδώ ήταν παιδιά, όποιος έφταιξε πρέπει να πληρώσει τώρα. Δεν περιμένει και δεν ελπίζει τίποτα κανείς από κανέναν και θα πάρει το δίκιο στα χέρια του!

4 σχόλια:

  1. Καλώς σε βρίσκω. Συμφωνώ απόλυτα. Το κόσμο δεν τον κρατάς πια. Με τίποτα. Το αίμα-δυστυχώς-θα συναντήσει κι άλλο αίμα. Το έχουμε ξαναδεί το σκηνικο σ' αυτή τη χώρα. Να σφάζει ο ένας τον άλλον. Τίποτα δε μάθαμε, τίποτα. Ντροπή μας. Έχω ένα παιδί 15 μηνών? Το κοίταγα χτες κι απελπιζόμουν. Γιατί πράγμα να του μιλήσω αυριο-μεθαύριο? Γιατί? Για την Ελλάδα? Τη δημοκρατία? Σκατά στα μούτρα μας. Έπρεπε να είχα φύγει μακριά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα μανούλες, χρόνια πολλά.
    Καλημέρα, Αγγελική.

    Αχ, τι είναι αυτά τα λόγια; Αίμα; Βία;
    Τι καλό έφεραν αυτά, όπου και αν τα είδαμε;
    Πόσες ζωές πρέπει να χαθούν, πριν να ακουστεί έστω και μια φράση λογικής μέσα σε ένα διάλογο που ψάχνει πραγματικά για λύση, χωρίς μισαλλοδοξίες, χωρίς προσποιήσεις;
    Άλλους τρόπους πρέπει να αναζητάμε όλοι μας, άλλα στοιχεία πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά μας. Ίσως και να μην είχαμε φτάσει εδώ που είμαστε τώρα, αν είχαμε πάρει τα πράγματα αλλιώς από την αρχή.

    Χρυσούλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το κουδουνάκι σου, Αγγελική, είναι όλα τα λεφτά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΛΑΠΑΥΤΟΥ!!!ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΝΑ ΜΠΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙΣ??ΚΡΙΜΑ...ΜΕ ΤΙ ΑΣΧΟΛΕΙΣΑΙ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ?ΧΕ!ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ...ΜΑΤΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Διαβάσαμε σήμερα;